1 89.1 Nauczający (złożony) od Etana Ezrahytczyka. 89.2 O miłosierdziach Pańskich na wieki śpiewać będę; od narodu do narodu opowiadać będę usty swemi prawdę twoję.2 89.3 Rzekłem bowiem: Miłosierdzie na wieki budowane będzie; na niebiosach utwierdziłeś prawdę twoję, o którejś rzekł:3 89.4 Postanowiłem przymierze z wybranym moim: przysiągłem Dawidowi, słudze swemu,4 89.5 Że aż na wieki utwierdzę nasienie twoje, a zbuduję od narodu do narodu stolicę twoję.Sela.5 89.6 Przetoż, Panie! wysławiają niebiosa cud twój, i prawdę twoję w zgromadzeniu świętych.6 89.7 Albowiem któż na niebie przyrównany może być Panu? kto podobien jest Panu między synami mocarzów?7 89.8 I w zgromadzeniu świętych bardzo jest Bóg straszliwy, a straszny nade wszystkich, którzy są około niego.8 89.9 Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.9 89.10 Ty panujesz nad nadętością morską; gdy się podnoszą nawałności jego, ty je skracasz.10 89.11 Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.11 89.12 Twojeć są niebiosa, twoja też i ziemia; okrąg świata i pełność jego tyś ugruntował.12 89.13 Tyś stworzył północy i południe; Tabor i Hermon śpiewają o imieniu twojem.13 89.14 Ramię twoje mocne jest; można jest ręka twoja, a wywyższona jest prawica twoja.14 89.15 Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje.15 89.16 Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą.16 89.17 W imieniu twojem weselić się będą każdego dnia, a w sprwiedliwości twojej wywyższać się będą.17 89.18 Boś ty jest chwałą mocy ich, a za wolą twoją wywyższy się róg nasz.18 89.19 Bo od Pana jest tarcza nasza, a od świętego Izraelskiego król nasz.19 89.20 W on czas mówiąc w widzeniu do świętego twego rzekłeś: Położyłem ratunek w ręku mocarza, wywyższyłem wybranego z ludu.20 89.21 Znalazłem Dawida, sługę mego; olejkiem świętym moim pomazałem go.21 89.22 Przetoż ręka moja będzie stała przy nim, a ramię moje posili go.22 89.23 Nie uciśnie go nieprzyjaciel, a syn nieprawości nie utrapi go.23 89.24 Bo potrę przed twarzą jego przeciwników jego, a tych, którzy go mają w nienawiści, porażę.24 89.25 Nadto prawda moja i miłosierdzie moje z nim będzie, a w imieniu mojem wywyższony będzie róg jego.25 89.26 I położę na morzu rękę jego i na rzekach prawicę jego.26 89.27 On wołając rzecze: Tyś ojciec mój, Bóg mój, i skała zbawienia mego,27 89.28 Ja go też za pierworodnego wystawię, i za wyższego nad królami ziemi.28 89.29 Na wieki mu zachowam miłosierdzie moje, a przymierze moje stałe będzie przy nim.29 89.30 I uczynię, że na wieki będzie trwało nasienie jego, a stolica jego jako dni niebios.30 89.31 Ale jeźliby synowie jego opuścili zakon mój, a w sądach moich nie chodzili;31 89.32 Jeźliby ustawy moje splugawili, a przykazań moich nie przestrzegali:32 89.33 Tedy nawiedzę rózgą przestępstwo ich, a karaniem nieprawość ich.33 89.34 Ale miłosierdzia swego nie odejmę od niego, ani skłamię przeciw prawdzie mojej.34 89.35 Nie splugawię przymierza mego, a tego, co wyszło z ust moich, nie odmienię.35 89.36 Razem przysiągł przez świętobliwość moję, że nie skłamię Dawidowi,36 89.37 A że nasienie jego zostanie na wieki, a stolica jego jako słońce przedemną;37 89.38 Jako miesiąc będzie utwierdzone na wieki, i jako świadkowie na niebie godnowierni. Sela.38 89.39 Aleś go ty odrzucił i wzgardził; rozgniewałeś się na pomazańca twego.39 89.40 Zrzuciłeś przymierze z sługą twoim; strąciłeś na ziemię koronę jego.40 89.41 Roztargałeś wszystkie płoty jego, i basztyś jego rozwalił.41 89.42 Szarpają go wszyscy, którzy drogą mimo idą; pośmiewiskiem jest i sąsiadom swoim.42 89.43 Wywyższyłeś prawicę przeciwników jego; uweseliłeś wszysstkich nieprzyjaciół jego.43 89.44 I ostrze miecza jego stępiłeś, a nie ratowałeś go w bitwie.44 89.45 Zniosłeś ochędóstwo jego, a stolicę jego uderzyłeś o ziemię.45 89.46 Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go hańbą. Sela.46 89.47 Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?47 89.48 Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?48 89.49 Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.49 89.50 Gdzież są litości twoje dawne, o Panie! któreś przysiągł Dawidowi w prawdzie swej?50 89.51 Wspomnij, Panie! na zelżywość sług twoich, a jakom ponosił wzgardę w zanadrzu swem od wszystkich narodów możnych.51 89.52 Panie! jako urągali nieprzyjaciele twoi, jako urągali ścieżkom pomazańca twego.52 89.53 Niech będzie błogosławiony Pan aż na wieki. Amen, Amen.