1 Es begab sich um jene Zeit, daß Juda von seinen Brüdern hinabzog und sich zu einem Adullamiter wandte, der Hira hieß. 2 Und Juda sah daselbst die Tochter eines Kanaaniters, der Schua hieß, und er nahm sie und kam zu ihr. 3 Und sie empfing und gebar einen Sohn, den hieß sie Er. 4 Und sie empfing abermal und gebar einen Sohn, den hieß sie Onan. 5 Sie fuhr fort und gebar einen Sohn, den hieß sie Sela. Er war aber zu Kesib, als sie denselben gebar. 6 Und Juda gab seinem erstgebornen Sohn Er ein Weib, die hieß Tamar. 7 Aber Er, der Erstgeborne Judas, war böse vor dem HERRN, darum tötete ihn der HERR. 8 Da sprach Juda zu Onan: Komm zu deines Bruders Weib und vollziehe mit ihr die Pflichtehe, daß du deinem Bruder Samen erweckest! 9 Da aber Onan wußte, daß der Same nicht sein eigen sein sollte, ließ er es, wenn er zu seines Bruders Weib ging, auf die Erde fallen und verderbte es, um seinem Bruder keinen Samen zu geben. 10 Es gefiel aber dem HERRN übel, was er tat; da tötete er ihn auch. 11 Da sprach Juda zu Tamar, seines Sohnes Weib: Bleib als Witwe in deines Vaters Hause, bis mein Sohn Sela erwachsen ist! Denn er dachte, vielleicht könnte er auch sterben, wie seine Brüder. Also ging Tamar hin und blieb in ihres Vaters Hause. 12 Als nun viele Tage verflossen waren, starb Schuas Tochter, Judas Weib. Und nachdem Juda ausgetrauert hatte, ging er hinauf zu seinen Schafherden gen Timna, er und Hira, sein Freund von Adullam. 13 Da ward der Tamar angesagt: Siehe, dein Schwiegervater geht hinauf nach Timna, seine Schafe zu scheren! 14 Da legte sie die Witwenkleider von sich, die sie trug, bedeckte sich mit einem Schleier und verhüllte sich und setzte sich ans Tor von Enaim, am Wege nach Timna. Denn sie sah, daß Sela erwachsen war und sie ihm nicht zum Weibe gegeben wurde. 15 Als nun Juda sie sah, glaubte er, sie sei eine Dirne; denn sie hatte ihr Angesicht bedeckt. 16 Und er machte sich zu ihr am Wege und sprach: Laß mich doch zu dir kommen! Denn er wußte nicht, daß sie seines Sohnes Weib war. Sie antwortete: Was willst du mir geben, daß du zu mir kommest? 17 Er sprach: Ich will dir einen Ziegenbock von der Herde schicken! Sie antwortete: So gib mir ein Pfand, bis du mir ihn schickst! 18 Er sprach: Was willst du, daß ich dir zum Pfand gebe? Sie antwortete: Deinen Ring und deine Schnur und deinen Stab, den du in deinen Händen hast! Da gab er es ihr und ging zu ihr, und sie ward von ihm schwanger. 19 Und sie machte sich auf und ging hin und tat ihren Schleier ab und legte wieder ihre Witwenkleider an. 20 Juda aber sandte den Ziegenbock durch seinen Freund, den Adullamiter, um das Pfand von dem Weibe zurückzuerhalten; aber er fand sie nicht. 21 Da fragte er die Leute an jenem Ort und sprach: Wo ist die Dirne, die bei Enaim am Wege saß? Sie antworteten: Es ist keine Dirne hier gewesen! 22 Und er kam wieder zu Juda und sprach: Ich habe sie nicht gefunden; dazu sagen die Leute an jenem Ort, es sei keine Dirne dort gewesen. 23 Juda sprach: So soll sie das Pfand für sich behalten, damit wir nicht zuschanden werden! Siehe, ich habe den Bock geschickt, aber du hast sie nicht gefunden. 24 Aber nach drei Monaten ward Juda angezeigt: Deine Sohnsfrau Tamar hat gehurt, dazu siehe, ist sie von Hurerei schwanger geworden! Juda sprach: Führt sie hinaus, daß sie verbrannt werde! 25 Und als man sie hinausführte, schickte sie zu ihrem Schwiegervater und sprach: Von dem Manne bin ich schwanger geworden, dem das gehört. Und sie sprach: Untersuche doch, wem gehört dieser Ring und die Schnur und der Stab? 26 Juda sah genauer zu und sprach: Sie ist gerechter als ich; denn ich habe sie nicht meinem Sohn Sela gegeben! Doch erkannte er sie nicht mehr. 27 Und als sie gebären sollte, siehe, da waren Zwillinge in ihrem Leibe. 28 Und als sie gebar, kam eine Hand heraus; da nahm die Hebamme einen roten Faden und band ihn darum und sprach: Der ist zuerst herausgekommen! 29 Als dieser aber seine Hand wieder hineinzog, siehe, da kam sein Bruder heraus. Und sie sprach: Warum hast du dir einen solchen Riß gemacht? Und man hieß ihn Perez. 30 Darnach kam sein Bruder heraus, der den roten Faden um die Hand hatte; man hieß ihn Serach.
1 I taua wā ka maunu atu a Hūrā i roto i ōna tuākana, ā, peka ana ki tētahi Aturami, ko Hira tōna ingoa. 2 Ā, kitea ana e Hūrā i reira te tamāhine a tētahi Kanaani, ko Huaha tōna ingoa. Nā, ka tango ia i a ia, ā, haere ana ki roto, ki a ia. 3 Nā, ka hapū ia, ā, ka whānau he tama; ā, huaina iho tōna ingoa ko Ere. 4 Nā, ka hapū anō ia, ā, ka whānau he tama; ā, huaina iho tōna ingoa ko Onana. 5 Ā, ka hapū anō ia, ā, ka whānau he tama; ā, huaina iho tōna ingoa ko Heraha; i Ketipi hoki te tāne i tōna whānautanga.
6 Nā, ka tangohia e Hūrā he wahine mā Ere, mā tāna mātāmua, ko tōna ingoa ko Tāmara. 7 He tangata kino a Ere mātāmua a Hūrā ki tā Ihowā titiro; ā, whakamatea ana ia e Ihowā.
8 Nā, ka mea a Hūrā ki a Onana, "Haere ki roto, ki te wahine a tōu tuakana, hei whakakapi mō te whāwhārua, kia whai uri ai tōu tuakana." 9 I mōhio anō a Onana e kore e waiho te uri mōna; ā, i tōna haerenga ki te wahine a tōna tuakana, nā, ka tukua e ia kia heke atu ki te whenua, kei hoatu e ia he uri ki tōna tuakana. 10 He kino hoki tāna mahi ki tā Ihowā titiro; nā, ka whakamatea hoki ia.
11 Kātahi ka mea a Hūrā ki a Tāmara, ki tāna hunaonga, "Me noho pouaru koe ki te whare o tōu pāpā, kia kaumātua rā anō a Heraha, tāku tama." I mea hoki ia, "Kei mate anō hoki tēnei, kei pērā me ōna tuākana." Nā, ka haere a Tāmara, ā, noho ana i te whare o tōna pāpā.
12 Ā, ka maha ngā rā, ka mate te tamāhine a Huaha, te wahine a Hūrā; ā, ka mārie a Hūrā, ā, ka haere rāua ko tōna hoa ko Hira Aturami ki runga ki Timinata, ki āna kaikutikuti hipi.
13 Ā, ka kōrerotia ki a Tāmara, ka meatia, "Ko tōu hungawai tēnei te haere ake nei ki Timinata, ki te kutikuti i āna hipi." 14 Nā, ka whakarērea atu e ia ōna kākahu pouaru, ka hīpoki i a ia ki tōna ārai, roropi tonu ki a ia, ā, ka noho i te tomokanga ki Enaima, i te huarahi ki Timinata. I kite hoki ia kua kaumātua a Heraha, ā, kāhore anō ia i hoatu hei wahine māna.
15 Nā, ka kite a Hūrā i a ia, hua noa ia he wahine kairau; nō te mea i hīpokina tōna mata. 16 Nā, ka peka ia ki te ara ki a ia, ka mea, "Tukua atu ahau, nē? Kia haere atu ki a koe." Kīhai hoki ia i mōhio ko tāna hunaonga ia.
Ā, ka mea ia, "He aha tāu e hōmai ai ki ahau, ki te haere mai koe ki ahau?"
17 Ā, ka mea ia, "Ka tukua atu e ahau tētahi kūao koati o te kāhui."
Ā, ka mea ia, "Ka hōmai rānei e koe tētahi taunaha ki ahau, kia tukua mai rā anō taua mea e koe?"
18 Ā, ka mea ia, "He aha te taunaha e hoatu e ahau ki a koe?"
Ka mea ia, "Ko tōu hīri, me āu tau, me tāu tokotoko i tōu ringa." Nā, ka hoatu e ia ki a ia, ā, ka haere atu ia ki a ia, ā, ka hapū ia i a ia. 19 Nā, ka whakatika ia, ā, haere ana, whakarērea ana e ia tōna ārai, ā, kākahuria iho ōna kākahu pouaru.
20 Nā, ka hoatu te kūao koati e Hūrā kia kawea e tōna hoa e te Aturami, ki te tiki i te taunaha i te ringa o te wahine; ā, kīhai ia i kitea. 21 Ā, ka ui ia ki ngā tāngata o taua wāhi, ka mea, "Kei hea te wahine kairau i Enaima, nei i te taha o te ara?"
Ā, ka mea rātou, "Kāhore he wahine kairau i konei."
22 Nā, ka hoki ia ki a Hūrā, ka mea, "Kāhore ia i kitea e ahau; e mea ana hoki ngā tāngata o tērā wāhi, kāhore he wahine kairau i reira."
23 Nā, ka mea a Hūrā, "Tukua kia tangohia e ia, kei tāwaia tāua. Titiro hoki, kua tukua atu nei e ahau te kūao nei, ā, kīhai ia i kitea e koe."
24 Ā, ka toru ngā marama, nā, ka kōrerotia ki a Hūrā, ka meatia, "Kua kairau a Tāmara, tāu hunaonga; kua hapū anō hoki ia i ōna kairautanga."
Ā, ka mea a Hūrā, "Kawea ki waho, kia tahuna."
25 Ā, ka kawea ia ki waho, ka tono tangata ia ki tōna hungawai, ka mea, "Nā te tangata nāna ēnei mea tōku hapū." I mea anō ia, "Tēnā, tirohia, nā wai ēnei, te hīri nei, me ngā tau, me te tokotoko."
26 Nā, ka mōhiotia e Hūrā, ā, ka mea ia, "Nui atu tōna tika i tōku; kīhai hoki ia i hoatu e ahau ki a Heraha, ki tāku tama." Ā, kīhai ia i mōhio ki a ia i muri iho.
27 Ā, ka taka ki te wā e whānau ai ia, nā, he māhanga kei roto i tōna kōpū. 28 Ā, i tōna whānautanga, nā, ka torona te ringa o tētahi; nā, ka mau te kaiwhakawhānau ki te miro whero, ā, herea ana ki tōna ringa, ka mea, "Ko tēnei i puta mai i mua." 29 Ā, i tāna whakahokinga atu i tōna ringa, nā, ka puta mai tōna tuakana; ā, ka mea ia, "Ka tae tōu pakaru mai! Nāu te pakaru mai." Koia i huaina ai tōna ingoa ko Parete. 30 Ā muri iho ka puta tōna teina, i herea nei tōna ringa ki te miro whero, ā, ka huaina tōna ingoa ko Tera.