1 Sarai aber, Abrams Weib, gebar ihm nicht; aber sie hatte eine ägyptische Magd, die hieß Hagar. 2 Und Sarai sprach zu Abram: Siehe doch, der HERR hat mich verschlossen, daß ich nicht gebären kann. Gehe doch zu meiner Magd, ob ich mich vielleicht aus ihr erbauen kann! Abram gehorchte Sarais Stimme. 3 Da nahm Sarai, Abrams Weib, ihre ägyptische Magd Hagar, nachdem Abram zehn Jahre lang im Lande Kanaan gewohnt hatte, und gab sie Abram, ihrem Manne, zum Weibe. 4 Und als er zu Hagar kam, empfing sie. Da sie nun sah, daß sie empfangen hatte, ward ihre Herrin verächtlich in ihren Augen. 5 Da sprach Sarai zu Abram: Das Unrecht, das mir zugefügt wird, treffe dich! Ich habe dir meine Magd an den Busen gelegt. Nun sie aber sieht, daß sie guter Hoffnung ist, muß ich in ihren Augen verachtet sein. Der HERR sei Richter zwischen mir und dir! 6 Abram aber sprach zu Sarai: Siehe, deine Magd ist in deiner Gewalt, tue mit ihr, wie dir gefällt! Da nun Sarai sie demütigte, floh sie von ihr. 7 Aber der Engel des HERRN fand sie bei einem Wasserbrunnen in der Wüste, beim Brunnen am Wege Schur. 8 Er sprach zu ihr: Hagar, Sarais Magd, wo kommst du her, und wo willst du hin? Sie sprach: Ich bin von meiner Herrin Sarai geflohen! 9 Und der Engel des HERRN sprach zu ihr: Kehre wieder zu deiner Herrin zurück, und demütige dich unter ihre Hand. 10 Und der Engel des HERRN sprach zu ihr: Siehe, ich will deinen Samen also mehren, daß er vor großer Menge unzählbar sein soll. 11 Weiter sprach der Engel des HERRN zu ihr: Siehe, du hast empfangen und wirst einen Sohn gebären, den sollst du Ismael nennen, weil der HERR dein Jammern erhört hat. 12 Er wird ein wilder Mensch sein, seine Hand wider jedermann und jedermanns Hand wider ihn; und er wird gegenüber von allen seinen Brüdern wohnen. 13 Und sie nannte den Namen des HERRN, der mit ihr redete: Du bist «der Gott, der mich sieht»! Denn sie sprach: Habe ich hier nicht den gesehen, der mich gesehen hat? 14 Darum nannte sie den Brunnen einen «Brunnen des Lebendigen, der mich sieht». Siehe, er ist zwischen Kadesch und Bared. 15 Und Hagar gebar Abram einen Sohn; und Abram nannte seinen Sohn, den ihm Hagar gebar, Ismael. 16 Und Abram war sechsundachtzig Jahre alt, als Hagar ihm den Ismael gebar.
1 Nā, kāhore a Harai, te wahine a Āperama, i whai tamariki māna. Nā, he pononga wahine tāna, nō Īhipa, ko Hakara tōna ingoa. 2 Nā, ka mea a Harai ki a Āperama, "Nanā, kua tūtakina nei ahau e Ihowā kei whānau tamariki. Māu e haere ki roto, ki tāku pononga; māna pea ahau e tū ai."
Ā, ka whakarongo a Āperama ki te reo o Harai. 3 Nā, ka tango a Harai, wahine a Āperama i a Hakara, i te wahine o Īhipa, i tāna pononga, i te takanga o ngā tau kotahi tekau o te nohoanga o Āperama i te whenua o Kanaana, ā, hōmai ana e ia ki a Āperama, ki tāna tāne, hei wahine māna. 4 Nā, ka haere ia ki roto, ki a Hakara, ā, ka hapū ia.
Ā, nō tōna kitenga kua hapū ia, ka iti tōna rangatira wahine ki tāna titiro. 5 Nā, ka mea a Harai ki a Āperama, "Hei runga i a koe tēnei tutū ki ahau. I hoatu e ahau tāku pononga wahine ki tōu uma; ā, nō tōna kitenga kua hapū ia, ka iti ahau ki tāna titiro iho. Mā Ihowā e whakariterite tāku kōrero me tāu hoki."
6 Nā, ka mea a Āperama ki a Harai, "Ha, kei tōu ringa anō tāu pononga; māu e mea ki a ia te mea e pai ana ki tāu titiro iho." Nā, ka whakatupu kino a Harai i a ia, ā, rere ana ia i tōna aroaro.
7 Ā, ka kitea ia e te anahera a te Atua i tētahi puna wai i te koraha, i te puna i te huarahi ki Huru, 8 ka mea, "E Hakara, e te pononga a Harai, i haere mai koe i hea? E anga ana hoki koe ko hea?"
Ā, ka mea ia, "E rere ana ahau i a Harai, i tōku rangatira."
9 Nā, ka mea te anahera a Ihowā ki a ia, "Hoki atu ki tōu rangatira, kia whakaririka hoki koe i raro i ōna ringa." 10 Ka mea anō te anahera a Ihowā ki a ia, "Ka whakanuia rawatia e ahau tōu uri, ā, e kore e taea te tatau, i te tini hoki."
11 I mea anō te anahera a Ihowā ki a ia:
"Nanā, e hapū ana koe, ā, ka whānau he tama,
me hua e koe tōna ingoa ko Ihimaera;
mō Ihowā i whakarongo ki tāu tangi.
12 Ā, ka rite ia ki te kāihe mohoao i waenganui o te tangata;
ka ara tōna ringa ki te katoa,
me te ringa o te katoa ki a ia;
ā, ka noho ia i te aroaro o ōna tēina katoa."
13 Nā, ka huaina e ia te ingoa o Ihowā i kōrero nei ki a ia, "He Atua koe e kite ana," i mea hoki ia, "I titiro rānei ahau i konei ki muri i tōku kaititiro mai?" 14 Koia i huaina ai taua puna ko Peere-Rahai-Roi; nā, kei waenganui i Karehe, i Perere.
15 Nā, ka whānau te tama a Hakara rāua ko Āperama; ā, huaina ana e Āperama te ingoa o tāna tama, i whānau nei i a Hakara, ko Ihimaera. 16 Nā, e waru tekau mā ono ngā tau o Āperama i te whānautanga o Ihimaera tama a Hakara rāua ko Āperama.