1 Als nun Abram neunundneunzig Jahre alt war, erschien ihm der HERR und sprach zu ihm: Ich bin der allmächtige Gott. Wandle vor mir und sei tadellos! 2 Und ich will meinen Bund stiften zwischen mir und dir und will dich über alle Maßen mehren! 3 Da fiel Abram auf sein Angesicht. Und Gott redete weiter mit ihm und sprach: 4 Siehe, ich bin der, welcher im Bunde mit dir steht; und du sollst ein Vater vieler Völker werden. 5 Darum sollst du nicht mehr Abram heißen, sondern Abraham soll dein Name sein; denn ich habe dich zu einem Vater vieler Völker gemacht. 6 Und ich will dich sehr, sehr fruchtbar machen und will dich zu Völkern machen, auch Könige sollen von dir herkommen. 7 Und ich will meinen Bund aufrichten zwischen mir und dir und deinem Samen nach dir von Geschlecht zu Geschlecht, daß es ein ewiger Bund sei; also, daß ich dein Gott sei und deines Samens nach dir. 8 Und ich will dir und deinem Samen nach dir das Land geben, darin du ein Fremdling bist, nämlich das ganze Land Kanaan, zur ewigen Besitzung, und ich will ihr Gott sein. 9 Und Gott sprach weiter zu Abraham: So bewahre nun meinen Bund, du und dein Same nach dir, von Geschlecht zu Geschlecht! 10 Das ist aber mein Bund, den ihr bewahren sollt, zwischen mir und euch und deinem Samen nach dir: Alles, was männlich ist unter euch, soll beschnitten werden. 11 Ihr sollt aber die Vorhaut eures Fleisches beschneiden. Das soll ein Zeichen des Bundes sein zwischen mir und euch. 12 Jedes Knäblein von euren Geschlechtern, wenn es acht Tage alt ist, sollt ihr beschneiden, sei es im Haus geboren oder um Geld erkauft von irgend einem Ausländer, der nicht deines Samens ist. 13 Was in deinem Hause geboren oder um Geld erkauft wird, soll beschnitten werden. Also soll mein Bund an eurem Fleische sein, ein ewiger Bund. 14 Und wenn ein Knäblein an der Vorhaut seines Fleisches nicht beschnitten wird, dessen Seele soll aus seinem Volke ausgerottet werden, weil es meinen Bund gebrochen hat. 15 Und Gott sprach abermal zu Abraham: Du sollst dein Weib Sarai nicht mehr Sarai nennen, sondern Sarah soll ihr Name sein. 16 Denn ich will sie segnen und will dir auch von ihr einen Sohn geben. Ich will sie segnen, und sie soll zu Nationen werden, und Könige von Völkern sollen von ihr kommen. 17 Da fiel Abraham auf sein Angesicht und lachte und sprach in seinem Herzen: Soll mir Hundertjährigem ein Kind geboren werden, und Sarah, neunzig Jahre alt, gebären! 18 Und Abraham sprach zu Gott: Ach, daß Ismael vor dir leben sollte! 19 Da sprach Gott: Nein, sondern Sarah, dein Weib, soll dir einen Sohn gebären, den sollst du Isaak nennen; denn ich will mit ihm einen Bund aufrichten als einen ewigen Bund für seinen Samen nach ihm. 20 Wegen Ismael habe ich dich auch erhört. Siehe, ich habe ihn reichlich gesegnet und will ihn fruchtbar machen und sehr mehren. Er wird zwölf Fürsten zeugen, und ich will ihn zum großen Volke machen. 21 Meinen Bund aber will ich mit Isaak aufrichten, den dir Sarah um diese bestimmte Zeit im andern Jahre gebären soll. 22 Und da er mit ihm ausgeredet hatte, fuhr Gott auf von Abraham. 23 Da nahm Abraham seinen Sohn Ismael und alle, die in seinem Hause geboren, und alle, die um sein Geld erkauft waren, alles, was männlich war unter seinen Hausgenossen, und beschnitt die Vorhaut ihres Fleisches an ebendemselben Tage, wie Gott ihm gesagt hatte. 24 Und Abraham war neunundneunzig Jahre alt, als das Fleisch seiner Vorhaut beschnitten ward. 25 Ismael aber, sein Sohn, war dreizehn Jahre alt, als das Fleisch seiner Vorhaut beschnitten ward. 26 An ebendemselben Tag ließen sich Abraham und sein Sohn Ismael beschneiden; 27 und alles, was männlich war in seinem Hause, daheim geboren und von Fremdlingen um Geld erkauft, ward mit ihm beschnitten.
1 Ā, i te mea ka iwa tekau mā iwa ngā tau o Āperama, ka puta mai a Ihowā ki a Āperama, ka mea ki a ia, "Ko ahau te Atua Kaha Rawa; hāereere i mua i tōku aroaro, kia tapatahi hoki te whakaaro. 2 Ā, ka waiho e ahau tāku kawenata ki waenganui i a tāua, ka tino whakanui rawa anō ahau i a koe."
3 Nā, ka kūpapa te kanohi o Āperama; ā, ka kōrero te Atua ki a ia, ka mea, 4 "Nā, ko ahau, kei a koe tāku kawenata, ā, ka matua koe mō ngā iwi maha. 5 E kore hoki tōu ingoa e huaina ā muri ake nei ko Āperama, engari ko Āperahama te ingoa mōu; ka meinga hoki koe e ahau hei matua mō ngā iwi maha. 6 Ka meinga anō koe e ahau kia tino hua rawa, ka meinga koe e ahau hei take mō ngā iwi, ā, ka puta mai ngā kīngi i roto i a koe. 7 Ā, ka whakapūmautia e ahau tāku kawenata ki waenganui ōku, o koutou hoki ko ōu uri i muri i a koe, o tērā whakatupuranga, o tērā whakatupuranga o rātou, hei kawenata mau tonu, ā, hei Atua ahau mōu, mō ōu uri hoki i muri i a koe. 8 Ā, ka hoatu e ahau ki a koe, ki ōu uri hoki i muri i a koe, te whenua e noho manene nā koe, te whenua katoa o Kanaana, hei kāinga pūmau; ā, hei Atua ahau mō rātou."
9 I mea anō te Atua ki a Āperahama, "Inā, ko koe, me whakarite e koe tāku kawenata, e koutou ko ōu uri i muri i a koe, e tērā whakatupuranga, e tērā whakatupuranga o rātou. 10 Ko tāku kawenata tēnei hei whakaritenga mā koutou i waenganui ōku, o koutou ko ōu uri i muri i a koe: Me kokoti ā koutou tāne katoa. 11 Me kokoti e koutou tō koutou kiri matamata; ā, ka waiho tēnā hei tohu mō te kawenata i waenganui ōku, o koutou. 12 Me kokoti e koutou ngā tamariki ina waru ngā rā, ngā tāne katoa o tēnā whakatupuranga, o tēnā whakatupuranga o koutou, ngā mea i whānau i roto i te whare, i hokona rānei ki te moni i tētahi tangata kē, ehara nei i te uri nōu. 13 Me kokoti tonu te tangata i whānau i roto i tōu whare, i hokona rānei ki tāu moni, ā, ka mau tāku kawenata ki ō koutou kikokiko, hei kawenata mau tonu. 14 Ā, ko te tāne kīhai i kotia, kīhai nei i kotia tōna kiri matamata, ka hātepea atu tēnā wairua i roto i tōna iwi; kua whakatakā e ia tāku kawenata."
15 Ā, ka mea te Atua ki a Āperahama, "Ko Harai, ko tāu wahine, kaua e huaina tōna ingoa ko Harai, engari ko Hara he ingoa mōna. 16 Ā, ka manaaki ahau i a ia, ka hoatu anō hoki i tētahi tama ki a koe i roto i a ia. Inā, ka manaaki ahau i a ia, ā, hei whaea ia mō ngā iwi; ka puta mai ngā kīngi mō ngā iwi i roto i a ia."
17 Nā, ka kūpapa te kanohi o Āperahama ki raro, ā, ka kata ia, ka mea hoki i roto i tōna ngākau, "Tērā rānei e whānau he tama mā te tangata kua kotahi rau nei ōna tau? E whānau tamariki rānei a Hara, te wahine kua iwa tekau nei ōna tau?" 18 Nā, ka mea ake a Āperahama ki te Atua, "Kia ora noa oti a Ihimaera ki tōu aroaro!"
19 Nā, ka mea te Atua, "Ehara, ka whānau tā kōrua tama ko Hara; ā, me hua e koe tōna ingoa ko Īhaka. Ka whakapūmau anō ahau i tāku kawenata ki a ia, ki ōna uri hoki i muri i a ia, hei kawenata mau tonu. 20 Ko Ihimaera ia, nā, kua whakarongo ahau ki a koe; nanā, kua oti ia te manaaki e ahau, ā, ka meinga ia e ahau kia hua, kia tino nui rawa hoki; ka whānau āna tamariki kotahi tekau mā rua he ariki, ā, ka meinga ia e ahau hei iwi nui. 21 Ka whakapūmautia ia e ahau tāku kawenata ki a Īhaka, ka whānau nei i a kōrua ko Hara ā te tāima e rite ana ki tēnei o te tau e haere ake nei." 22 Ā, ka mutu tāna kōrero ki a ia, ā, mawehe atu ana te Atua i a Āperahama ki runga.
23 Kātahi ka tango a Āperahama i a Ihimaera i tāna tama, rātou ko ngā mea katoa i whānau i roto i tōna whare, me ngā mea katoa i hokona ki tāna moni, ngā tāne katoa i roto i ngā tāngata o te whare o Āperahama; ā, kotia ana e ia tō rātou kiri matamata i taua rā pū anō, i pērā me tā te Atua i kōrero ai ki a ia. 24 Nā, e iwa tekau mā iwa ngā tau o Āperahama i te kotinga o tōna kiri matamata. 25 Kotahi tekau mā toru hoki ngā tau o tāna tama o Ihimaera i te kotinga o tōna kiri matamata. 26 Nō taua rangi pū anō i kotia ai a Āperahama, rāua ko tāna tama, ko Ihimaera, 27 ā, i kotia ngātahitia me ia ngā tāngata katoa o tōna whare, ngā mea i whānau i roto i te whare, me ngā mea i hokona ki te moni i te tangata iwi kē.