1 Επίσης στα αρχεία βρίσκεται γραμμένο ότι ο προφήτης Ιερεμίας διέταξε το λαό που οδηγείτο στην αιχμαλωσία να πάρουν λίγη φωτιά από το θυσιαστήριο, όπως έχει παραπάνω αναφερθεί. 2 Αναφέρεται επίσης ότι ο προφήτης, αφού τους έδωσε το νόμο, τους διέταξε να μη λησμονήσουν τις εντολές του Κυρίου και να μην πλανηθούν όταν θα βλέπουν τα χρυσά και τ’ ασημένια αγάλματα των ειδώλων με όλα τα στολίδια τους. 3 Αυτά κι άλλα παρόμοια τους έλεγε ο προφήτης και τους παρότρυνε να μην αποβάλουν ποτέ το νόμο από την καρδιά τους.

4 Ακόμη στα αρχεία ήταν γραμμένο ότι όταν έφτασαν στο βουνό όπου ο Μωυσής ανέβηκε κι αντίκρυσε τη χώρα που ήταν ιδιοκτησία του Θεού, ο προφήτης ειδοποιήθηκε από το Θεό και διέταξε να τον ακολουθήσουν η σκηνή του Μαρτυρίου και η κιβωτός της διαθήκης. 5 Όταν ο Ιερεμίας ανέβηκε στο ίδιο σημείο, βρήκε μια μεγάλη σπηλιά. Έβαλε μέσα εκεί την κιβωτό, τη σκηνή και το θυσιαστήριο του θυμιάματος και έφραξε την είσοδο.

6 Μερικοί από τους φίλους του Ιερεμία τον ακολούθησαν για να επισημάνουν το δρόμο της σπηλιάς, αλλά δεν μπόρεσαν να τον βρουν. 7 Όταν το έμαθε ο Ιερεμίας τους επιτίμησε αυστηρά και τους είπε: «Ο τόπος θα παραμείνει μυστικός, ώσπου ο Θεός να λυπηθεί το λαό του και τον συγκεντρώσει πάλι. 8 Τότε αυτός θα φανερώσει πού είναι κρυμμένα αυτά τα πράγματα και θα ξαναφανεί η δόξα του Κυρίου στη νεφέλη, όπως φαινόταν τον καιρό του Μωυσή, καθώς κι αργότερα, όταν ο βασιλιάς Σολομών προσευχήθηκε να καθαγιαστεί ο ναός με τη δόξα του Θεού».

9 Επίσης στα αρχεία αναφερόταν ότι ο σοφός βασιλιάς Σολομών πρόσφερε θυσία καθιερώσεως όταν ολοκληρώθηκε ο ναός. 10 Προσευχήθηκε και κατέβηκε φωτιά που κατέκαψε τα ολοκαυτώματα, όπως στο παρελθόν είχε προσευχηθεί κι ο Μωυσής στον Κύριο και κατέβηκε από τον ουρανό φωτιά και κατέκαψε τη θυσία. 11 Ο Μωυσής είχε πει τότε ότι η προσφορά αυτή για την αμαρτία είχε καεί τελείως, γιατί δεν έπρεπε να φαγωθεί. 12 Ο Σολομών διοργάνωσε ειδική γιορτή για οκτώ μέρες.

13 Αυτά τα ίδια γεγονότα αναφέρονταν επίσης στα βασιλικά αρχεία και στ’ απομνημονεύματα του Νεεμία. Αυτός ίδρυσε βιβλιοθήκη και συγκέντρωσε τα γραπτά του Δαβίδ, διάφορες επιστολές βασιλέων σχετικές με τ’ αφιερώματα, καθώς και τα βιβλία τα σχετικά με τις πράξεις των βασιλέων και των προφητών. 14 Επίσης και ο Ιούδας*ο Ιούδας, δηλ. ο Ιούδας ο Μακκαβαίος. συγκέντρωσε τα βιβλία που είχαν διασπαρεί λόγω του πολέμου, κι έτσι τώρα τα έχουμε εμείς. 15 Αν, λοιπόν, τα χρειάζεστε, στείλτε μας ανθρώπους να τα πάρουν και να σας τα φέρουν.

16 Όλα αυτά σας τα γράψαμε επειδή πρόκειται να γιορτάσουμε τη γιορτή των Εγκαινίων. Καλό θα είναι, λοιπόν, να γιορτάσετε κι εσείς αυτές τις μέρες. 17 Ο Θεός είναι αυτός που έσωσε το λαό του κι έδωσε σε όλους μας τη γη μας, το βασίλειο, την ιεροσύνη και το ναό, 18 όπως ακριβώς τα υποσχέθηκε στο νόμο του. Ελπίζουμε στο Θεό ότι γρήγορα θα μας ελεήσει και θα μας ξανασυγκεντρώσει από κάθε σημείο της γης στον άγιο ναό. Αυτός μας έχει γλιτώσει από μεγάλες συμφορές κι έχει καθαγιάσει το ναό.

19 Ο Ιάσων ο Κυρηναίος έχει καταγράψει σε πέντε τόμους τα γεγονότα τα σχετικά με τον Ιούδα το Μακκαβαίο*τον Ιούδα το Μακκαβαίο. Βλ. υποσ. εις Α΄ Μακ 2:4. και τους αδερφούς του, καθώς και για τον εξαγνισμό του μεγάλου ναού και τα εγκαίνια του θυσιαστηρίου. 20 Επίσης έχει περιγράψει τους πολέμους εναντίον του Αντιόχου του Επιφανούς και εναντίον του γιου του, του Ευπάτορα, 21 καθώς και τις ουράνιες αποκαλύψεις σ’ αυτούς που έκαναν ανδραγαθήματα με αυταπάρνηση, με σκοπό να υπερασπίσουν τον ιουδαϊσμό. Οι δυνάμεις μας ήταν ολιγάριθμες, αλλά κατόρθωσαν ν’ ανακτήσουν όλη τη χώρα και να τρέψουν σε φυγή τα πλήθη των βαρβάρων. 22 Ανακατέλαβαν το ναό, τον ξακουστό σ’ όλη την οικουμένη, ελευθέρωσαν την πόλη κι επανέφεραν σε ισχύ τους νόμους, που κινδύνευαν να καταλυθούν. Όλα αυτά μπόρεσαν να τα πραγματοποιήσουν, επειδή ο Κύριος φάνηκε σ’ αυτούς σπλαχνικός κι επιεικής.

23 Τώρα εγώ θα προσπαθήσω να συνοψίσω σε έναν τόμο όλα αυτά που ο Ιάσων τα έγραψε σε πέντε. 24 Είδα το πλήθος των λεπτομερειών και τον όγκο της ύλης, τα οποία δυσκόλευαν όσους ήθελαν να γνωρίσουν τα ιστορικά γεγονότα, 25 και φρόντισα, αυτοί που θέλουν απλώς να τα διαβάσουν, να ψυχαγωγούνται· αυτοί που θέλουν να τα απομνημονεύσουν, να μη συναντούν καμιά δυσκολία· και γενικά όλοι όσοι θέλουν ν’ ασχοληθούν μ’ αυτά, να ωφελούνται.

26 Για μένα, που έχω αναλάβει το κοπιαστικό έργο αυτής της σύντμησης, κάτι τέτοιο δεν ήταν καθόλου εύκολο· ίδρωσα και ξενύχτησα γι’ αυτό. 27 Αυτό μοιάζει με κάποιον που προετοιμάζει ένα συμπόσιο και θέλει να ευχαριστήσει τους άλλους –το έργο του είναι δύσκολο. Έτσι κι εγώ, για να ευχαριστήσω τους πολλούς, υποβλήθηκα με χαρά σ’ αυτόν το μεγάλο κόπο. 28 Το έργο της εξακρίβωσης των γεγονότων το αφήνω στο συγγραφέα. Εγώ θα καταβάλω κάθε προσπάθεια να τηρήσω τους κανόνες της συντόμευσης. 29 Όταν χτίζεται από την αρχή ένα σπίτι, η φροντίδα για την όλη οικοδομή είναι του αρχιτέκτονα· ενώ εκείνος που το επισκευάζει και το βάφει, πρέπει απλώς να βρει τα κατάλληλα υλικά για τη σωστή διακόσμηση. Το ίδιο νομίζω συμβαίνει και μ’ εμένα. 30 Ο αρχικός συγγραφέας της ιστορίας στέκεται στα επιμέρους σημεία, εξετάζει λεπτομερώς τα γεγονότα και ενδιαφέρεται με σχολαστικότητα για τις λεπτομέρειες. 31 Αυτός όμως που κάνει επιτομή της ιστορίας, πρέπει να είναι σύντομος και να αποφεύγει τη λεπτομερή εξέταση του έργου.

32 Αρχίζουμε λοιπόν από εδώ την εξιστόρηση χωρίς περισσότερα σχόλια, γιατί θα ήταν ανόητο να γράφει κανείς μεγάλο πρόλογο, ενώ προσπαθεί να συντομεύσει την ίδια την ιστορία!

1 It is also found in the records, that Jeremy the prophet commanded them that were carried away to take of the fire, as it hath been signified:

2 And how that the prophet, having given them the law, charged them not to forget the commandments of the Lord, and that they should not err in their minds, when they see images of silver and gold, with their ornaments.

3 And with other such speeches exhorted he them, that the law should not depart from their hearts.

4 It was also contained in the same writing, that the prophet, being warned of God, commanded the tabernacle and the ark to go with him, as he went forth into the mountain, where Moses climbed up, and saw the heritage of God.

5 And when Jeremy came thither, he found an hollow cave, wherein he laid the tabernacle, and the ark, and the altar of incense, and so stopped the door.

6 And some of those that followed him came to mark the way, but they could not find it.

7 Which when Jeremy perceived, he blamed them, saying, As for that place, it shall be unknown until the time that God gather his people again together, and receive them unto mercy.

8 Then shall the Lord shew them these things, and the glory of the Lord shall appear, and the cloud also, as it was shewed under Moses, and as when Solomon desired that the place might be honourably sanctified.

9 It was also declared, that he being wise offered the sacrifice of dedication, and of the finishing of the temple.

10 And as when Moses prayed unto the Lord, the fire came down from heaven, and consumed the sacrifices: even so prayed Solomon also, and the fire came down from heaven, and consumed the burnt offerings.

11 And Moses said, Because the sin offering was not to be eaten, it was consumed.

12 So Solomon kept those eight days.

13 The same things also were reported in the writings and commentaries of Neemias; and how he founding a library gathered together the acts of the kings, and the prophets, and of David, and the epistles of the kings concerning the holy gifts.

14 In like manner also Judas gathered together all those things that were lost by reason of the war we had, and they remain with us,

15 Wherefore if ye have need thereof, send some to fetch them unto you.

16 Whereas we then are about to celebrate the purification, we have written unto you, and ye shall do well, if ye keep the same days.

17 We hope also, that the God, that delivered all his people, and gave them all an heritage, and the kingdom, and the priesthood, and the sanctuary,

18 As he promised in the law, will shortly have mercy upon us, and gather us together out of every land under heaven into the holy place: for he hath delivered us out of great troubles, and hath purified the place.

19 Now as concerning Judas Maccabeus, and his brethren, and the purification of the great temple, and the dedication of the altar,

20 And the wars against Antiochus Epiphanes, and Eupator his son,

21 And the manifest signs that came from heaven unto those that behaved themselves manfully to their honour for Judaism: so that, being but a few, they overcame the whole country, and chased barbarous multitudes,

22 And recovered again the temple renowned all the world over, and freed the city, and upheld the laws which were going down, the Lord being gracious unto them with all favour:

23 All these things, I say, being declared by Jason of Cyrene in five books, we will assay to abridge in one volume.

24 For considering the infinite number, and the difficulty which they find that desire to look into the narrations of the story, for the variety of the matter,

25 We have been careful, that they that will read may have delight, and that they that are desirous to commit to memory might have ease, and that all into whose hands it comes might have profit.

26 Therefore to us, that have taken upon us this painful labour of abridging, it was not easy, but a matter of sweat and watching;

27 Even as it is no ease unto him that prepareth a banquet, and seeketh the benefit of others: yet for the pleasuring of many we will undertake gladly this great pains;

28 Leaving to the author the exact handling of every particular, and labouring to follow the rules of an abridgement.

29 For as the master builder of a new house must care for the whole building; but he that undertaketh to set it out, and paint it, must seek out fit things for the adorning thereof: even so I think it is with us.

30 To stand upon every point, and go over things at large, and to be curious in particulars, belongeth to the first author of the story:

31 But to use brevity, and avoid much labouring of the work, is to be granted to him that will make an abridgment.

32 Here then will we begin the story: only adding thus much to that which hath been said, that it is a foolish thing to make a long prologue, and to be short in the story itself.