1 Então, respondeu Zofar, o naamatita:
2 Visto que os meus pensamentos me impõem resposta,
eu me apresso.
3 Eu ouvi a repreensão, que me envergonha,
mas o meu espírito me obriga a responder segundo o meu entendimento.
4 Porventura, não sabes tu que desde todos os tempos,
desde que o homem foi posto sobre a terra,
5 o júbilo dos perversos é breve,
e a alegria dos ímpios, momentânea?
6 Ainda que a sua presunção remonte aos céus,
e a sua cabeça atinja as nuvens,
7 como o seu próprio esterco, apodrecerá para sempre;
e os que o conheceram dirão: Onde está?
8 Voará como um sonho e não será achado,
será afugentado como uma visão da noite.
9 Os olhos que o viram jamais o verão,
e o seu lugar não o verá outra vez.
10 Os seus filhos procurarão aplacar aos pobres,
e as suas mãos lhes restaurarão os seus bens.
11 Ainda que os seus ossos estejam cheios do vigor da sua juventude,
esse vigor se deitará com ele no pó.
12 Ainda que o mal lhe seja doce na boca,
e ele o esconda debaixo da língua,
13 e o saboreie, e o não deixe;
antes, o retenha no seu paladar,
14 contudo, a sua comida se transformará nas suas entranhas;
fel de áspides será no seu interior.
15 Engoliu riquezas, mas vomitá-las-á;
do seu ventre Deus as lançará.
16 Veneno de áspides sorveu;
língua de víbora o matará.
17 Não se deliciará com a vista dos ribeiros
e dos rios transbordantes de mel e de leite.
18 Devolverá o fruto do seu trabalho e não o engolirá;
do lucro de sua barganha não tirará prazer nenhum.
19 Oprimiu e desamparou os pobres,
roubou casas que não edificou.
20 Por não haver limites à sua cobiça,
não chegará a salvar as coisas por ele desejadas.
21 Nada escapou à sua cobiça insaciável,
pelo que a sua prosperidade não durará.
22 Na plenitude da sua abastança, ver-se-á angustiado;
toda a força da miséria virá sobre ele.
23 Para encher a sua barriga,
Deus mandará sobre ele o furor da sua ira,
que, por alimento, mandará chover sobre ele.
24 Se fugir das armas de ferro,
o arco de bronze o traspassará.
25 Ele arranca das suas costas a flecha,
e esta vem resplandecente do seu fel;
e haverá assombro sobre ele.
26 Todas as calamidades serão reservadas contra os seus tesouros;
fogo não assoprado o consumirá,
fogo que se apascentará do que ficar na sua tenda.
27 Os céus lhe manifestarão a sua iniquidade;
e a terra se levantará contra ele.
28 As riquezas de sua casa serão transportadas;
como água serão derramadas no dia da ira de Deus.
29 Tal é, da parte de Deus, a sorte do homem perverso,
tal a herança decretada por Deus.
Almeida Revista e Atualizada© Copyright © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 Felele pedig a Naamából való Czófár, és monda:2 Mindamellett az én gondolataim feleletre kényszerítenek engem, és e miatt nagy az izgatottság bennem.3 Hallom gyalázatos dorgáltatásomat, de az én értelmes lelkem megfelel majd értem.4 Tudod-é azt, hogy eleitõl fogva, mióta az embert e földre helyheztette,5 Az istentelenek vígassága rövid ideig tartó, és a képmutató öröme egy szempillantásig való?6 Ha szinte az égig érne is az õ magassága, és a felleget érné is a fejével:7 Mint az emésztete, úgy vész el örökre, és a kik látták, azt mondják: Hol van õ?8 Mint az álom, úgy elrepül és nem találják õt; eltünik, mint az éjjeli látomás.9 A szem, a mely rá ragyogott, nem [látja] többé, és az õ helye sem törõdik már vele.10 Fiai a szegények kedvében járnak, és kezei visszaadják az õ rablott vagyonát.11 Csontjai, ha megtelnek is ifjú erõvel, de vele együtt roskad az a porba.12 Ha édes az õ szájában a gonoszság, és elrejti azt az õ nyelve alá;13 És kedvez annak és ki nem veti azt, hanem ott tartogatja ínyei között:14 Az õ étke elváltozik az õ gyomrában, vipera mérgévé lesz a belében.15 Gazdagságot nyelt el, de kihányja azt, az õ hasából kiûzi azt az Isten.16 A viperának mérgét szopta és a siklónak fulánkja öli meg õt,17 [Hogy] ne lássa a folyóvizeket, a tejjel és mézzel folyó patakokat.18 A mit [másoktól] szerzett, vissza kell adnia, nem nyelheti el, ép így az õ cserébe kapott vagyonát is, hogy ne örvendezhessen annak.19 Mert megrontotta és ott hagyta a szegényeket, házat rabolt, de nem építi meg azt.20 Mivel gyomra nem tudott betelni, nem is mentheti meg semmi drágaságát.21 Az õ falánksága elõl semmi sem maradt meg, azért nem lesz tartós az õ jóléte.22 Mikor teljes az õ bõsége, akkor is szükséget lát, és mindenféle nyomorúság támad reá.23 Mikor meg akarja tölteni a hasát, reá bocsátja haragjának tüzét, és azt önti rá étele gyanánt.24 Mikor vasból csinált fegyver elõl fut, aczélból csinált íj veri át.25 Kihúzza és az kijön a testébõl és kivillan az epéjébõl; rettegés támad felette.26 Mindenféle titkos sötétség van az õ vagyonán; fúvás nélkül való tûz emészti meg õt; elpusztíttatik az is, a mi sátrában megmaradt.27 Megjelentik álnokságát az egek, és a föld ellene támad.28 Házának jövedelme eltünik, szétfoly az az õ haragjának napján.29 Ez a gonosz ember fizetése Istentõl, és az õ beszédének jutalma a Mindenhatótól.