1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Bugün de acı acı yakınacağım, 2 İniltime karşın Tanrının üzerimdeki eli ağırdır.3 Keşke Onu nerede bulacağımı bilseydim, 2 Tahtına varabilseydim!4 Davamı önünde dile getirir, 2 Kanıtlarımı art arda sıralardım.5 Bana vereceği yanıtı öğrenir, 2 Ne diyeceğini anlardım.6 Eşsiz gücüyle bana karşı mı çıkardı? 2 Hayır, yalnızca dinlerdi beni.7 Haklı kişi davasını oraya, Onun önüne getirebilirdi, 2 Ben de yargılanmaktan sonsuza dek kurtulurdum.8 ‹‹Doğuya gitsem orada değil, 2 Batıya gitsem Onu bulamıyorum.9 Kuzeyde iş görse Onu seçemiyorum, 2 Güneye dönse Onu göremiyorum.10 Ama O tuttuğum yolu biliyor, 2 Beni sınadığında altın gibi çıkacağım.11 Adımlarını yakından izledim, 2 Sapmadan yolunu tuttum.12 Ağzından çıkan buyruklardan ayrılmadım, 2 Günlük ekmeğimden çok ağzından çıkan sözlere değer verdim.13 ‹‹O tek başınadır, kim Onu caydırabilir? 2 Canı ne isterse onu yapar.14 Benimle ilgili kararını yerine getirir, 2 Daha nice tasarısı vardır.15 Bu yüzden dehşete düşerim huzurunda, 2 Düşündükçe korkarım Ondan.16 Tanrı cesaretimi kırdı, 2 Her Şeye Gücü Yeten beni yıldırdı.17 Karanlık beni susturamadı, 2 Yüzümü örten koyu karanlık.

1 Então Jó respondeu:2 Ainda hoje a minha queixa está em amargura; o peso da mão dele é maior do que o meu gemido.3 Ah, se eu soubesse onde encontrá-lo, e pudesse chegar ao seu tribunal!4 Exporia ante ele a minha causa, e encheria a minha boca de argumentos.5 Saberia as palavras com que ele me respondesse, e entenderia o que me dissesse.6 Acaso contenderia ele comigo segundo a grandeza do seu poder? Não; antes ele me daria ouvidos.7 Ali o reto pleitearia com ele, e eu seria absolvido para sempre por meu Juiz.8 Eis que vou adiante, mas não está ali; volto para trás, e não o percebo;9 procuro-o à esquerda, onde ele opera, mas não o vejo; viro-me para a direita, e não o diviso.10 Mas ele sabe o caminho por que eu ando; provando-me ele, sairei como o ouro.11 Os meus pés se mantiveram nas suas pisadas; guardei o seu caminho, e não me desviei dele.12 Nunca me apartei do preceito dos seus lábios, e escondi no meu peito as palavras da sua boca.13 Mas ele está resolvido; quem então pode desviá-lo? E o que ele quiser, isso fará.14 Pois cumprirá o que está ordenado a meu respeito, e muitas coisas como estas ainda tem consigo.15 Por isso me perturbo diante dele; e quando considero, tenho medo dele.16 Deus macerou o meu coração; o Todo-Poderoso me perturbou.17 Pois não estou desfalecido por causa das trevas, nem porque a escuridão cobre o meu rosto.