1 ‹‹Yüreğim titrer buna, 2 Yerinden oynar.2 Dinleyin, gürleyen sesini dinleyin, 2 Ağzından çıkan sesi!3 Şimşeğini göğün altındaki her yere, 2 Yeryüzünün dört bucağına salar.4 Ardından bir ses gümbürder, 2 Görkemli sesiyle gürler. 2 Sesi duyulunca şimşekleri alıkoymaz.5 Tanrının sesi şaşılacak biçimde gürler, 2 O, anlayışımızın ötesinde büyük işler yapar.6 Çünkü kara, ‹Yere düş› der, 2 Sağanağa, ‹Bütün şiddetinle boşal.›7 Yarattığı bütün insanlar ne yaptığını bilsin diye, 2 Herkese işini bıraktırır.8 Hayvanlar kovuklarına girer, 2 İnlerinde otururlar.9 Kasırga yuvasından kopar, 2 Soğuk saçılan rüzgarlardan.10 Tanrının soluğu suları dondurur, 2 Geniş sular buz tutar.11 Bulutlara nem yükler, 2 Şimşeğini her yana yayar.12 Yeryüzünde ne buyurursa yapmak üzere 2 Bulutlar Onun istediği yönde döner durur.13 Ya insanları cezalandırmak 2 Ya da yeryüzünü sulayıp sevgisini göstermek için 2 Yağmur gönderir.14 ‹‹Dinle, Eyüp, 2 Dur da düşün Tanrının şaşılası işlerini.15 Tanrının bulutları nasıl düzenlediğini, 2 Şimşeğini nasıl çaktırdığını biliyor musun?16 Bulutların dengesini, 2 Bilgisi kusursuz olanın şaşılası işlerini biliyor musun?17 Dünyanın soluğu kesildiğinde 2 Güneyin kavurucu rüzgarı altında 2 Giysilerin seni terletmez mi?18 Dökme tunç bir ayna kadar sert olan gökkubbeyi 2 Onunla birlikte yayabilir misin?19 ‹‹Ona ne söyleyeceğimizi öğret bize, 2 Çünkü karanlık yüzünden sözümüze düzen veremiyoruz.20 Konuşmak istediğim Ona söylenebilir mi? 2 Kimse yutulmak ister mi?21 Rüzgar geçip göğü temizlediğinde 2 Gökte parıldayan ışığa kimse bakamaz.22 Altın parıltısı geliyor kuzeyden, 2 Tanrı korkunç görkeme bürünmüş.23 Her Şeye Gücü Yetene biz ulaşamayız. 2 Gücü yücedir, 2 Adaleti ve eşsiz doğruluğuyla kimseyi ezmez.24 Bu yüzden insanlar O'na saygı duyar, 2 Çünkü O, bilgeleri dikkate almaz.››

1 Sobre isso também treme o meu coração, e salta do seu lugar.2 Dai atentamente ouvidos ao estrondo da voz de Deus e ao sonido que sai da sua boca.3 Ele o envia por debaixo de todo o céu, e o seu relâmpago até os confins da terra.4 Depois do relâmpago ruge uma grande voz; ele troveja com a sua voz majestosa; e não retarda os raios, quando é ouvida a sua voz.5 Com a sua voz troveja Deus maravilhosamente; faz grandes coisas, que nós não compreendemos.6 Pois à neve diz: Cai sobre a terra; como também às chuvas e aos aguaceiros: Sede copiosos.7 Ele sela as mãos de todo homem, para que todos saibam que ele os fez.8 E as feras entram nos esconderijos e ficam nos seus covis.9 Da recâmara do sul sai o tufão, e do norte o frio.10 Ao sopro de Deus forma-se o gelo, e as largas águas são congeladas.11 Também de umidade carrega as grossas nuvens; as nuvens espalham relâmpagos.12 Fazem evoluções sob a sua direção, para efetuar tudo quanto lhes ordena sobre a superfície do mundo habitável:13 seja para disciplina, ou para a sua terra, ou para beneficência, que as faça vir.14 A isto, Jó, inclina os teus ouvidos; pára e considera as obras maravilhosas de Deus.15 Sabes tu como Deus lhes dá as suas ordens, e faz resplandecer o relâmpago da sua nuvem?16 Compreendes o equilíbrio das nuvens, e as maravilhas daquele que é perfeito nos conhecimentos;17 tu cujas vestes são quentes, quando há calma sobre a terra por causa do vento sul?18 Acaso podes, como ele, estender o firmamento, que é sólido como um espelho fundido?19 Ensina-nos o que lhe diremos; pois nós nada poderemos pôr em boa ordem, por causa das trevas.20 Contar-lhe-ia alguém que eu quero falar. Ou desejaria um homem ser devorado?21 E agora o homem não pode olhar para o sol, que resplandece no céu quando o vento, tendo passado, o deixa limpo.22 Do norte vem o áureo esplendor; em Deus há tremenda majestade.23 Quanto ao Todo-Poderoso, não o podemos compreender; grande é em poder e justiça e pleno de retidão; a ninguém, pois, oprimirá.24 Por isso o temem os homens; ele não respeita os que se julgam sábios.