1 ‹‹Dağ keçilerinin ne zaman doğurduğunu biliyor musun? 2 Geyiklerin yavruladığı zamanı sen mi gözlüyorsun?2 Sen mi sayıyorsun doğuruncaya dek geçirdikleri ayları? 2 Doğurdukları zamanı biliyor musun?3 Çöküp yavrularını doğurur, 2 Kurtulurlar sancılarından.4 Güçlenir, kırda büyür yavrular, 2 Gider, bir daha dönmezler.5 ‹‹Kim yaban eşeğini başı boş gönderdi, 2 Kim bağlarını çözdü?6 Yurt olarak ona bozkırı, 2 Barınak olarak tuzlayı verdim.7 Kentteki kargaşaya güler o, 2 Sürücünün bağırdığını duymaz.8 Otlamak için tepeleri dolaşır, 2 Yeşillik arar.9 ‹‹Yaban öküzü sana kulluk etmek ister mi? 2 Geceyi senin yemliğinin yanında geçirir mi?10 Sabanla yarık açsın diye ona bağ vurabilir misin? 2 Arkanda, ovalarda tırmık çeker mi?11 Çok güçlü diye ona bel bağlayabilir misin? 2 Ağır işini ona bırakabilir misin?12 Ekinini getireceğine, 2 Buğdayını harman yerinde toplayacağına güvenir misin?13 ‹‹Devekuşunun kanatları sevinçle dalgalanır, 2 Ama leyleğin kanatları ve tüyleriyle kıyaslanamaz.14 Devekuşu yumurtalarını yere bırakır, 2 Onları kumda ısıtır,15 Ayak altında ezilebileceklerini, 2 Yabanıl hayvanlarca çiğnenebileceklerini düşünmez.16 Yavrularına sert davranır, kendinin değilmiş gibi, 2 Çektiği zahmetin boşa gideceğine üzülmez.17 Çünkü Tanrı ona bilgelik bağışlamamış, 2 Anlayıştan pay vermemiştir.18 Yine de koşmak için kabarınca 2 Ata ve binicisine güler.19 ‹‹Sen mi ata güç verdin, 2 Dalgalanan yeleyi boynuna giydirdin?20 Sen misin onu çekirge gibi sıçratan, 2 Gururlu kişnemesiyle korku saçtıran?21 Ayakları toprağı şiddetle eşer, 2 Gücünden ötürü sevinçle coşar, 2 Savaşçının üstüne yürür.22 Korkuya güler, hiçbir şeyden yılmaz, 2 Kılıç önünde geri adım atmaz.23 Ok kılıfı, parıldayan mızrak ve pala 2 Üzerinde takırdar atın.24 Coşku ve heyecanla uzaklıkları yutar, 2 Boru çalınca duramaz yerinde.25 Boru çaldıkça, ‹Hi!› diye kişner, 2 Savaş kokusunu, komutanların gürleyen sesini, 2 Savaş çığlıklarını uzaklardan duyar.26 ‹‹Atmaca senin bilgeliğinle mi süzülüyor, 2 Kanatlarını güneye doğru açıyor?27 Kartal senin buyruğunla mı yükseliyor, 2 Yuvasını yükseklere kuruyor?28 Uçurum kenarlarında konaklıyor, 2 Sivri kayalar onun kalesi.29 Oradan gözetliyor yiyeceğini, 2 Gözleri avını uzaktan seçiyor.30 Onun yavruları kanla beslenir, 2 Leşler neredeyse, o da oradadır.››

1 Sabes tu o tempo do parto das cabras montesas, ou podes observar quando é que parem as corças?2 Podes contar os meses que cumprem, ou sabes o tempo do seu parto?3 Encurvam-se, dão à luz as suas crias, lançam de si a sua prole.4 Seus filhos enrijam, crescem no campo livre; saem, e não tornam para elas:5 Quem despediu livre o jumento montês, e quem soltou as prisões ao asno veloz,6 ao qual dei o ermo por casa, e a terra salgada por morada?7 Ele despreza o tumulto da cidade; não obedece os gritos do condutor.8 O circuito das montanhas é o seu pasto, e anda buscando tudo o que está verde.9 Quererá o boi selvagem servir-te? ou ficará junto à tua manjedoura?10 Podes amarrar o boi selvagem ao arado com uma corda, ou esterroará ele após ti os vales?11 Ou confiarás nele, por ser grande a sua força, ou deixarás a seu cargo o teu trabalho?12 Fiarás dele que te torne o que semeaste e o recolha à tua eira?13 Movem-se alegremente as asas da avestruz; mas é benigno o adorno da sua plumagem?14 Pois ela deixa os seus ovos na terra, e os aquenta no pó,15 e se esquece de que algum pé os pode pisar, ou de que a fera os pode calcar.16 Endurece-se para com seus filhos, como se não fossem seus; embora se perca o seu trabalho, ela está sem temor;17 porque Deus a privou de sabedoria, e não lhe repartiu entendimento.18 Quando ela se levanta para correr, zomba do cavalo, e do cavaleiro.19 Acaso deste força ao cavalo, ou revestiste de força o seu pescoço?20 Fizeste-o pular como o gafanhoto? Terrível é o fogoso respirar das suas ventas.21 Escarva no vale, e folga na sua força, e sai ao encontro dos armados.22 Ri-se do temor, e não se espanta; e não torna atrás por causa da espada.23 Sobre ele rangem a aljava, a lança cintilante e o dardo.24 Tremendo e enfurecido devora a terra, e não se contém ao som da trombeta.25 Toda vez que soa a trombeta, diz: Eia! E de longe cheira a guerra, e o trovão dos capitães e os gritos.26 É pelo teu entendimento que se eleva o gavião, e estende as suas asas para o sul?27 Ou se remonta a águia ao teu mandado, e põe no alto o seu ninho?28 Mora nas penhas e ali tem a sua pousada, no cume das penhas, no lugar seguro.29 Dali descobre a presa; seus olhos a avistam de longe.30 Seus filhos chupam o sangue; e onde há mortos, ela aí está.