1 Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı:2 ‹‹Bilge kişi boş sözlerle yanıtlar mı, 2 Karnını doğu rüzgarıyla doldurur mu?3 Boş sözlerle tartışır, 2 Yararsız söylevler verir mi?4 Tanrı korkusunu bile ortadan kaldırıyor, 2 Tanrının huzurunda düşünmeyi engelliyorsun.5 Çünkü suçun ağzını kışkırtıyor, 2 Hilekârların diliyle konuşuyorsun.6 Kendi ağzın seni suçluyor, ben değil, 2 Dudakların sana karşı tanıklık ediyor.7 ‹‹İlk doğan insan sen misin? 2 Yoksa dağlardan önce mi var oldun?8 Tanrının sırrını mı dinledin de, 2 Yalnız kendini bilge görüyorsun?9 Senin bildiğin ne ki, biz bilmeyelim? 2 Senin anladığın ne ki, bizde olmasın?10 Bizde ak saçlı da yaşlı da var, 2 Babandan bile yaşlı.11 Az mı geliyor Tanrının avutması sana, 2 Söylediği yumuşak sözler?12 Niçin yüreğin seni sürüklüyor, 2 Gözlerin parıldıyor,13 Tanrıya öfkeni gösteriyorsun, 2 Ağzından böyle sözler dökülüyor?14 ‹‹İnsan gerçekten temiz olabilir mi? 2 Kadından doğan biri doğru olabilir mi?15 Tanrı meleklerine güvenmiyorsa, 2 Gökler bile Onun gözünde temiz değilse,16 Haksızlığı su gibi içen 2 İğrenç, bozuk insana mı güvenecek?17 ‹‹Dinle beni, sana açıklayayım, 2 Gördüğümü anlatayım,18 Bilgelerin atalarından öğrenip bildirdiği, 2 Gizlemediği gerçekleri;19 O atalar ki, ülke yalnız onlara verilmişti, 2 Aralarına henüz yabancı girmemişti.20 Kötü insan yaşamı boyunca kıvranır, 2 Zorbaya ayrılan yıllar sayılıdır.21 Dehşet sesleri kulağından eksilmez, 2 Esenlik içindeyken soyguncunun saldırısına uğrar.22 Karanlıktan kurtulabileceğine inanmaz, 2 Kılıç onu gözler.23 ‹Nerede?› diyerek ekmek ardınca dolaşır, 2 Karanlık günün yanıbaşında olduğunu bilir.24 Acı ve sıkıntı onu yıldırır, 2 Savaşa hazır bir kral gibi onu yener.25 Çünkü Tanrıya el kaldırmış, 2 Her Şeye Gücü Yetene meydan okumuş,26 Kalın, yumrulu kalkanıyla 2 Ona inatla saldırmıştı.27 ‹‹Yüzü semirdiği, 2 Göbeği yağ bağladığı halde,28 Yıkılmış kentlerde, 2 Taş yığınına dönmüş oturulmaz evlerde oturacak,29 Zengin olmayacak, serveti tükenecek, 2 Malları ülkeye yayılmayacaktır.30 Karanlıktan kaçamayacak, 2 Filizlerini alev kurutacak, 2 Tanrının ağzından çıkan solukla yok olacaktır.31 Boş şeye güvenerek kendini aldatmasın, 2 Çünkü ödülü boşluk olacaktır.32 Gününden önce işi tamamlanacak, 2 Dalı yeşermeyecektir.33 Asma gibi koruğunu dökecek, 2 Zeytin ağacı gibi çiçeğini dağıtacaktır.34 Çünkü tanrısızlar sürüsü kısır olur, 2 Rüşvetçilerin çadırlarını ateş yakıp yok eder.35 Fesada gebe kalıp kötülük doğururlar, 2 İçleri yalan doludur.››

1 Então respondeu Elifaz, o temanita:2 Porventura responderá o sábio com ciência de vento? E encherá do vento oriental o seu ventre,3 argüindo com palavras que de nada servem, ou com razões com que ele nada aproveita?4 Na verdade tu destróis a reverência, e impedes a meditação diante de Deus.5 Pois a tua iniqüidade ensina a tua boca, e escolhes a língua dos astutos.6 A tua própria boca te condena, e não eu; e os teus lábios testificam contra ti.7 És tu o primeiro homem que nasceu? Ou foste dado à luz antes dos outeiros?8 Ou ouviste o secreto conselho de Deus? E a ti só reservas a sabedoria?9 Que sabes tu, que nós não saibamos; que entendes, que não haja em nós?10 Conosco estão os encanecidos e idosos, mais idosos do que teu pai.11 Porventura fazes pouco caso das consolações de Deus, ou da palavra que te trata benignamente?12 Por que te arrebata o teu coração, e por que flamejam os teus olhos,13 de modo que voltas contra Deus o teu espírito, e deixas sair tais palavras da tua boca?14 Que é o homem, para que seja puro? E o que nasce da mulher, para que fique justo?15 Eis que Deus não confia nos seus santos, e nem o céu é puro aos seus olhos;16 quanto menos o homem abominável e corrupto, que bebe a iniqüidade como a água?17 Escuta-me e to mostrarei; contar-te-ei o que tenho visto18 {o que os sábios têm anunciado e seus pais não o ocultaram;19 aos quais somente era dada a terra, não havendo estranho algum passado por entre eles};20 Todos os dias passa o ímpio em angústia, sim, todos os anos que estão reservados para o opressor.21 O sonido de terrores está nos seus ouvidos; na prosperidade lhe sobrevém o assolador.22 Ele não crê que tornará das trevas, mas que o espera a espada.23 Anda vagueando em busca de pão, dizendo: Onde está? Bem sabe que o dia das trevas lhe está perto, à mão.24 Amedrontam-no a angústia e a tribulação; prevalecem contra ele, como um rei preparado para a peleja.25 Porque estendeu a sua mão contra Deus, e contra o Todo-Poderoso se porta com soberba;26 arremete contra ele com dura cerviz, e com as saliências do seu escudo;27 porquanto cobriu o seu rosto com a sua gordura, e criou carne gorda nas ilhargas;28 e habitou em cidades assoladas, em casas em que ninguém deveria morar, que estavam a ponto de tornar-se em montões de ruínas;29 não se enriquecerá, nem subsistirá a sua fazenda, nem se estenderão pela terra as suas possessões.30 Não escapará das trevas; a chama do fogo secará os seus ramos, e ao sopro da boca de Deus desaparecerá.31 Não confie na vaidade, enganando-se a si mesmo; pois a vaidade será a sua recompensa.32 Antes do seu dia se cumprirá, e o seu ramo não reverdecerá.33 Sacudirá as suas uvas verdes, como a vide, e deixará cair a sua flor como a oliveira.34 Pois a assembléia dos ímpios é estéril, e o fogo consumirá as tendas do suborno.35 Concebem a malícia, e dão à luz a iniqüidade, e o seu coração prepara enganos.