1 ‹‹Ama şimdi lütfen sözümü dinle, Eyüp, 2 Söyleyeceğim her şeye kulak ver.2 Ağzımı açtım açacağım, 2 Söyleyeceklerim dilimin ucunda.3 Sözlerim temiz bir yürekten çıkıyor, 2 Dudaklarım bildiklerini içtenlikle söylüyor.4 Beni Tanrının Ruhu yarattı, 2 Her Şeye Gücü Yetenin soluğu yaşam veriyor bana.5 Elinden gelirse beni yanıtla, 2 Kendini hazırla, karşımda dur.6 Tanrının önünde ben de tıpkı senin gibiyim, 2 Ben de balçıktan yaratıldım.7 Onun için dehşetim seni yıldırmasın, 2 Baskım sana ağır gelmesin.8 ‹‹Sesin hâlâ kulaklarımda, 2 Şöyle demiştin:9 ‹Ben kusursuz ve günahsızım, 2 Temiz ve suçsuzum.10 Yine de Tanrı bana karşı bahane arıyor, 2 Beni düşman görüyor.11 Ayaklarımı tomruğa vuruyor, 2 Yollarımı gözetliyor.›12 ‹‹Ama sana şunu söyleyeyim, 2 Bu konuda haksızsın. 2 Çünkü Tanrı insandan büyüktür.13 İnsanın hiçbir sözünü yanıtlamıyor diye 2 Niçin Onunla çekişiyorsun?14 Çünkü insan anlamasa da, 2 Tanrı şu ya da bu yolla konuşur.15 Rüyada, geceleyin görümde, 2 İnsanları ağır uyku basınca, 2 Yatakta yatarlarken,16 Kulaklarına konuşur, 2 Uyarısıyla onları korkutur;17 Onları yaptıkları kötülükten döndürmek, 2 Gururdan uzak tutmak,18 Canlarını çukurdan, 2 Hayatlarını ölümden kurtarmak için.19 İnsan yatağında acılarla, 2 Kemiklerinde dinmez sızılarla yola getirilir.20 Öyle ki, içi yemek kaldırmaz, 2 En lezzetli yiyecekten tiksinir.21 Eti erir, görünmez olur, 2 Gözükmeyen kemikleri ortaya çıkar.22 Canı çukura, 2 Hayatı ölüm meleklerine yaklaşır.23 ‹‹Yine de insana doğruyu bildirmek için 2 Yanında bir melek, bin melekten biri 2 Arabulucu olarak bulunursa,24 Ona lütfeder de, 2 ‹Onu ölüm çukuruna inmekten kurtar, 2 Ben fidyeyi buldum› derse,25 Eti çocuk eti gibi yenilenir, 2 Gençlik günlerine döner.26 Dua ettiğinde Tanrı ondan hoşnut kalır, 2 O da Tanrının yüzünü görüp sevinir. 2 Tanrı onun durumunu düzeltir.27 Sonra insanların önünde türkü çağırır: 2 ‹Günah işleyip doğru yoldan saptım, 2 Ama Tanrı hak ettiğim cezayı vermedi bana,28 Canımı çukura inmekten O kurtardı, 2 Işığı görmek için yaşayacağım.›29 ‹‹İşte, insanın canını çukurdan çıkarmak, 2 Onu yaşam ışığıyla aydınlatmak için 2 Tanrı bütün bunları iki kez, 2 Hatta üç kez yapar.31 ‹‹İyi dinle, Eyüp, kulak ver, 2 Sen sus, ben konuşacağım.32 Söyleyeceğin bir şey varsa söyle, 2 Çünkü seni haklı çıkarmak isterim.33 Yoksa, beni dinle, 2 Sus da sana bilgelik öğreteyim.››

1 Ouve, pois, as minhas palavras, ó Jó, e dá ouvidos a todas as minhas declarações.2 Eis que já abri a minha boca; já falou a minha língua debaixo do meu paladar.3 As minhas palavras declaram a integridade do meu coração, e os meus lábios falam com sinceridade o que sabem.4 O Espírito de Deus me fez, e o sopro do Todo-Poderoso me dá vida.5 Se podes, responde-me; põe as tuas palavras em ordem diante de mim; apresenta-te.6 Eis que diante de Deus sou o que tu és; eu também fui formado do barro.7 Eis que não te perturbará nenhum medo de mim, nem será pesada sobre ti a minha mão.8 Na verdade tu falaste aos meus ouvidos, e eu ouvi a voz das tuas palavras. Dizias:9 Limpo estou, sem transgressão; puro sou, e não há em mim iniqüidade.10 Eis que Deus procura motivos de inimizade contra mim, e me considera como o seu inimigo.11 Põe no tronco os meus pés, e observa todas as minhas veredas.12 Eis que nisso não tens razão; eu te responderei; porque Deus e maior do que o homem.13 Por que razão contendes com ele por não dar conta dos seus atos?14 Pois Deus fala de um modo, e ainda de outro se o homem não lhe atende.15 Em sonho ou em visão de noite, quando cai sono profundo sobre os homens, quando adormecem na cama;16 então abre os ouvidos dos homens, e os atemoriza com avisos,17 para apartar o homem do seu desígnio, e esconder do homem a soberba;18 para reter a sua alma da cova, e a sua vida de passar pela espada.19 Também é castigado na sua cama com dores, e com incessante contenda nos seus ossos;20 de modo que a sua vida abomina o pão, e a sua alma a comida apetecível.21 Consome-se a sua carne, de maneira que desaparece, e os seus ossos, que não se viam, agora aparecem.22 A sua alma se vai chegando à cova, e a sua vida aos que trazem a morte.23 Se com ele, pois, houver um anjo, um intérprete, um entre mil, para declarar ao homem o que lhe é justo,24 então terá compaixão dele, e lhe dirá: Livra-o, para que não desça à cova; já achei resgate.25 Sua carne se reverdecerá mais do que na sua infância; e ele tornará aos dias da sua juventude.26 Deveras orará a Deus, que lhe será propício, e o fará ver a sua face com júbilo, e restituirá ao homem a sua justiça.27 Cantará diante dos homens, e dirá: Pequei, e perverti o direito, o que de nada me aproveitou.28 Mas Deus livrou a minha alma de ir para a cova, e a minha vida verá a luz.29 Eis que tudo isto Deus faz duas e três vezes para com o homem,30 para reconduzir a sua alma da cova, a fim de que seja iluminado com a luz dos viventes.31 Escuta, pois, ó Jó, ouve-me; cala-te, e eu falarei.32 Se tens alguma coisa que dizer, responde-me; fala, porque desejo justificar-te.33 Se não, escuta-me tu; cala-te, e ensinar-te-ei a sabedoria.