1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Buna benzer çok şey duydum, 2 Oysa siz avutmuyor, sıkıntı veriyorsunuz.3 Boş sözleriniz hiç sona ermeyecek mi? 2 Nedir derdiniz, boyuna karşılık veriyorsunuz?4 Yerimde siz olsaydınız, 2 Ben de sizin gibi konuşabilirdim; 2 Size karşı güzel sözler dizer, 2 Başımı sallayabilirdim.5 Ağzımdan çıkan sözlerle yüreklendirir, 2 Dudaklarımdan dökülen avutucu sözlerle yatıştırırdım sizi.6 ‹‹Konuşsam bile acım dinmez, 2 Sussam ne değişir?7 Ey Tanrı, beni tükettin, 2 Bütün ev halkımı dağıttın.8 Beni sıkıp buruşturdun, bana karşı tanık oldu bu; 2 Zayıflığım kalkmış tanıklık ediyor bana karşı.9 Tanrı öfkeyle saldırıp parçalıyor beni, 2 Dişlerini gıcırdatıyor bana, 2 Düşmanım gözlerini üzerime dikiyor.10 İnsanlar bana dudak büküyor, 2 Aşağılayarak tokat atıyor, 2 Birleşiyorlar bana karşı.11 Tanrı haksızlara teslim ediyor beni, 2 Kötülerin kucağına atıyor.12 Ben rahat yaşıyordum, ama Tanrı paraladı beni, 2 Boynumdan tutup yere çaldı. 2 Beni hedef yaptı kendine.13 Okçuları beni kuşatıyor, 2 Acımadan böbreklerimi deşiyor, 2 Ödümü yerlere döküyor.14 Bedenimde gedik üstüne gedik açıyor, 2 Dev gibi üzerime saldırıyor.15 ‹‹Giymek için çul diktim, 2 Gururumu ayak altına aldım.16 Ağlamaktan yüzüm kızardı, 2 Gözlerimin altı morardı.17 Yine de ellerim şiddetten uzak, 2 Duam içtendir.18 ‹‹Ey toprak, kanımı örtme, 2 Feryadım asla dinmesin.19 Daha şimdiden tanığım göklerde, 2 Beni savunan yücelerdedir.20 Dostlarım benimle eğleniyor, 2 Gözlerim Tanrıya yaş döküyor;21 Tanrı kendisiyle insan arasında 2 İnsanoğluyla komşusu arasında hak arasın diye.22 ‹‹Çünkü birkaç yıl sonra, 2 Dönüşü olmayan yolculuğa çıkacağım.

1 Então respondeu Jó, dizendo:2 Tenho ouvido muitas coisas como estas; todos vós sois consoladores molestos.3 Porventura não terão fim essas palavras de vento? Ou o que te irrita, para assim responderes?4 Falaria eu também como vós falais, se a vossa alma estivesse em lugar da minha alma, ou amontoaria palavras contra vós, e menearia contra vós a minha cabeça?5 Antes vos fortaleceria com a minha boca, e a consolação dos meus lábios abrandaria a vossa dor.6 Se eu falar, a minha dor não cessa, e, calando-me eu, qual é o meu alívio?7 Na verdade, agora ele me tem feito fatigado; tu assolaste toda a minha companhia,8 Testemunha disto é que já me fizeste enrugado, e a minha magreza já se levanta contra mim, e no meu rosto testifica contra mim.9 Na sua ira me despedaçou, e ele me perseguiu; rangeu os seus dentes contra mim; aguça o meu adversário os seus olhos contra mim.10 Abrem a sua boca contra mim; com desprezo me feriram nos queixos, e contra mim se ajuntam todos.11 Entrega-me Deus ao perverso, e nas mãos dos ímpios me faz cair.12 Descansado estava eu, porém ele me quebrantou; e pegou-me pela cerviz, e me despedaçou; também me pôs por seu alvo.13 Cercam-me os seus flecheiros; atravessa-me os rins, e não me poupa, e o meu fel derrama sobre a terra,14 Fere-me com ferimento sobre ferimento; arremete contra mim como um valente.15 Cosi sobre a minha pele o cilício, e revolvi a minha cabeça no pó.16 O meu rosto está todo avermelhado de chorar, e sobre as minhas pálpebras está a sombra da morte:17 Apesar de não haver violência nas minhas mãos, e de ser pura a minha oração.18 Ah! terra, não cubras o meu sangue e não haja lugar para ocultar o meu clamor!19 Eis que também agora a minha testemunha está no céu, e nas alturas o meu testemunho está.20 Os meus amigos são os que zombam de mim; os meus olhos se desfazem em lágrimas diante de Deus.21 Ah! se alguém pudesse contender com Deus pelo homem, como o homem pelo seu próximo!22 Porque decorridos poucos anos, eu seguirei o caminho por onde não tornarei.