1 ‹‹Ama şimdi, yaşı benden küçük olanlar 2 Benimle alay etmekte, 2 Oysa babalarını sürümün köpeklerinin 2 Yanına koymaya tenezzül etmezdim.2 Çünkü güçleri tükenmişti, 2 Bileklerinin gücü ne işime yarardı?3 Yoksulluktan, açlıktan bitkindiler, 2 Akşam çölde, ıssız çorak yerlerde kök kemiriyorlardı.4 Çalılıklarda karapazı topluyor, 2 Retem kökü yiyorlardı.5 Toplumdan kovuluyorlardı, 2 İnsanlar hırsızmışlar gibi onlara bağırıyordu.6 Korkunç vadilerde, yerdeki deliklerde, 2 Kaya kovuklarında yaşıyorlardı.7 Çalıların arasında anırır, 2 Çalı altında birbirine sokulurlardı.8 Aptalların, adı sanı belirsiz insanların çocuklarıydılar, 2 Ülkeden kovulmuşlardı.9 ‹‹Şimdiyse destan oldum dillerine, 2 Ağızlarına doladılar beni.10 Benden tiksiniyor, uzak duruyorlar, 2 Yüzüme tükürmekten çekinmiyorlar.11 Tanrı ipimi çözüp beni alçalttığı için 2 Dizginsiz davranmaya başladılar bana.12 Sağımdaki ayak takımı üzerime yürüyor, 2 Ayaklarımı kaydırıyor, 2 Bana karşı rampalar kuruyorlar.13 Yolumu kesiyor, 2 Kimseden yardım görmeden 2 Beni yok etmeye çalışıyorlar.14 Koca bir gedikten girer gibi ilerliyor, 2 Yıkıntılar arasından üzerime yuvarlanıyorlar.15 Dehşet çöktü üzerime, 2 Onurum rüzgara kapılmış gibi uçtu, 2 Mutluluğum bulut gibi geçip gitti.16 ‹‹Şimdi tükeniyorum, 2 Acı günler beni ele geçirdi.17 Geceleri kemiklerim sızlıyor, 2 Beni kemiren acılar hiç durmuyor.18 Tanrının şiddeti 2 Üzerimdeki giysiye dönüştü, 2 Gömleğimin yakası gibi beni sıkıyor.19 Beni çamura fırlattı, 2 Toza, küle döndüm.20 ‹‹Sana yakarıyorum, ama yanıt vermiyorsun, 2 Ayağa kalktığımda gözünü bana dikiyorsun.21 Bana acımasız davranıyor, 2 Bileğinin gücüyle beni eziyorsun.22 Beni kaldırıp rüzgara bindiriyorsun, 2 Fırtınanın içinde darma duman ediyorsun.23 Biliyorum, beni ölüme, 2 Bütün canlıların toplanacağı yere götüreceksin.24 ‹‹Kuşkusuz düşenin dostu olmaz, 2 Felakete uğrayıp yardım istediğinde.25 Sıkıntıya düşenler için ağlamaz mıydım? 2 Yoksullar için üzülmez miydim?26 Ama ben iyilik beklerken kötülük geldi, 2 Işık umarken karanlık geldi.27 İçim kaynıyor, rahatım yok, 2 Önümde acı günler var.28 Yaslı yaslı dolaşıyorum, güneş yok, 2 Topluluk içinde kalkıp feryat ediyorum.29 Çakallarla kardeş, 2 Baykuşlarla arkadaş oldum.30 Derim karardı, soyuluyor, 2 Kemiklerim ateşten yanıyor.31 Lirimin sesi yas feryadına, 2 Neyimin sesi ağlayanların sesine döndü.

1 Agora, porém, se riem de mim os de menos idade do que eu, cujos pais eu teria desdenhado de pôr com os cães do meu rebanho.2 De que também me serviria a força das mãos daqueles, cujo vigor se tinha esgotado?3 De míngua e fome se debilitaram; e recolhiam-se para os lugares secos, tenebrosos, assolados e desertos.4 Apanhavam malvas junto aos arbustos, e o seu mantimento eram as raízes dos zimbros.5 Do meio dos homens eram expulsos, e gritavam contra eles, como contra o ladrão;6 Para habitarem nos barrancos dos vales, e nas cavernas da terra e das rochas.7 Bramavam entre os arbustos, e ajuntavam-se debaixo das urtigas.8 Eram filhos de doidos, e filhos de gente sem nome, e da terra foram expulsos.9 Agora, porém, sou a sua canção, e lhes sirvo de provérbio.10 Abominam-me, e fogem para longe de mim, e no meu rosto não se privam de cuspir.11 Porque Deus desatou a sua corda, e me oprimiu, por isso sacudiram de si o freio perante o meu rosto.12 À direita se levantam os moços; empurram os meus pés, e preparam contra mim os seus caminhos de destruição.13 Desbaratam-me o caminho; promovem a minha miséria; contra eles não há ajudador.14 Vêm contra mim como por uma grande brecha, e revolvem-se entre a assolação.15 Sobrevieram-me pavores; como vento perseguem a minha honra, e como nuvem passou a minha felicidade.16 E agora derrama-se em mim a minha alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.17 De noite se me traspassam os meus ossos, e os meus nervos não descansam.18 Pela grandeza do meu mal está desfigurada a minha veste, que, como a gola da minha túnica, me cinge.19 Lançou-me na lama, e fiquei semelhante ao pó e à cinza.20 Clamo a ti, porém, tu não me respondes; estou em pé, porém, para mim não atentas.21 Tornaste-te cruel contra mim; com a força da tua mão resistes violentamente.22 Levantas-me sobre o vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e derretes-me o ser.23 Porque eu sei que me levarás à morte e à casa do ajuntamento determinada a todos os viventes.24 Porém não estenderá a mão para o túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.25 Porventura não chorei sobre aquele que estava aflito, ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?26 Todavia aguardando eu o bem, então me veio o mal, esperando eu a luz, veio a escuridão.27 As minhas entranhas fervem e não estão quietas; os dias da aflição me surpreendem.28 Denegrido ando, porém não do sol; levantando-me na congregação, clamo por socorro.29 Irmão me fiz dos chacais, e companheiro dos avestruzes.30 Enegreceu-se a minha pele sobre mim, e os meus ossos estão queimados do calor.31 A minha harpa se tornou em luto, e o meu órgão em voz dos que choram.