1 ‹‹Yüreğim titrer buna, 2 Yerinden oynar.2 Dinleyin, gürleyen sesini dinleyin, 2 Ağzından çıkan sesi!3 Şimşeğini göğün altındaki her yere, 2 Yeryüzünün dört bucağına salar.4 Ardından bir ses gümbürder, 2 Görkemli sesiyle gürler. 2 Sesi duyulunca şimşekleri alıkoymaz.5 Tanrının sesi şaşılacak biçimde gürler, 2 O, anlayışımızın ötesinde büyük işler yapar.6 Çünkü kara, ‹Yere düş› der, 2 Sağanağa, ‹Bütün şiddetinle boşal.›7 Yarattığı bütün insanlar ne yaptığını bilsin diye, 2 Herkese işini bıraktırır.8 Hayvanlar kovuklarına girer, 2 İnlerinde otururlar.9 Kasırga yuvasından kopar, 2 Soğuk saçılan rüzgarlardan.10 Tanrının soluğu suları dondurur, 2 Geniş sular buz tutar.11 Bulutlara nem yükler, 2 Şimşeğini her yana yayar.12 Yeryüzünde ne buyurursa yapmak üzere 2 Bulutlar Onun istediği yönde döner durur.13 Ya insanları cezalandırmak 2 Ya da yeryüzünü sulayıp sevgisini göstermek için 2 Yağmur gönderir.14 ‹‹Dinle, Eyüp, 2 Dur da düşün Tanrının şaşılası işlerini.15 Tanrının bulutları nasıl düzenlediğini, 2 Şimşeğini nasıl çaktırdığını biliyor musun?16 Bulutların dengesini, 2 Bilgisi kusursuz olanın şaşılası işlerini biliyor musun?17 Dünyanın soluğu kesildiğinde 2 Güneyin kavurucu rüzgarı altında 2 Giysilerin seni terletmez mi?18 Dökme tunç bir ayna kadar sert olan gökkubbeyi 2 Onunla birlikte yayabilir misin?19 ‹‹Ona ne söyleyeceğimizi öğret bize, 2 Çünkü karanlık yüzünden sözümüze düzen veremiyoruz.20 Konuşmak istediğim Ona söylenebilir mi? 2 Kimse yutulmak ister mi?21 Rüzgar geçip göğü temizlediğinde 2 Gökte parıldayan ışığa kimse bakamaz.22 Altın parıltısı geliyor kuzeyden, 2 Tanrı korkunç görkeme bürünmüş.23 Her Şeye Gücü Yetene biz ulaşamayız. 2 Gücü yücedir, 2 Adaleti ve eşsiz doğruluğuyla kimseyi ezmez.24 Bu yüzden insanlar O'na saygı duyar, 2 Çünkü O, bilgeleri dikkate almaz.››

1 Sobre isto também treme o meu coração, e salta do seu lugar.2 Atentamente ouvi a indignação da sua voz, e o sonido que sai da sua boca.3 Ele o envia por debaixo de todos os céus, e a sua luz até aos confins da terra.4 Depois disto ruge uma voz; ele troveja com a sua voz majestosa; e ele não os detém quando a sua voz é ouvida.5 Com a sua voz troveja Deus maravilhosamente; faz grandes coisas, que nós não podemos compreender.6 Porque à neve diz: Cai sobre a terra; como também à garoa e à sua forte chuva.7 Ele sela as mãos de todo o homem, para que conheçam todos os homens a sua obra.8 E as feras entram nos seus esconderijos e ficam nas suas cavernas.9 Da recâmara do sul sai o tufão, e do norte o frio.10 Pelo sopro de Deus se dá a geada, e as largas águas se congelam.11 Também de umidade carrega as grossas nuvens, e espalha as nuvens com a sua luz.12 Então elas, segundo o seu prudente conselho, se espalham em redor, para que façam tudo quanto lhes ordena sobre a superfície do mundo na terra.13 Seja que por vara, ou para a sua terra, ou por misericórdia as faz vir.14 A isto, ó Jó, inclina os teus ouvidos; para, e considera as maravilhas de Deus.15 Porventura sabes tu como Deus as opera, e faz resplandecer a luz da sua nuvem?16 Tens tu notícia do equilíbrio das grossas nuvens e das maravilhas daquele que é perfeito nos conhecimentos?17 Ou de como as tuas roupas aquecem, quando do sul há calma sobre a terra?18 Ou estendeste com ele os céus, que estão firmes como espelho fundido?19 Ensina-nos o que lhe diremos: porque nós nada poderemos pôr em boa ordem, por causa das trevas.20 Contar-lhe-ia alguém o que tenho falado? Ou desejaria um homem que ele fosse devorado?21 E agora não se pode olhar para o sol, que resplandece nas nuvens, quando o vento, tendo passado, o deixa limpo.22 O esplendor de ouro vem do norte; pois, em Deus há uma tremenda majestade.23 Ao Todo-Poderoso não podemos alcançar; grande é em poder; porém a ninguém oprime em juízo e grandeza de justiça.24 Por isso o temem os homens; ele não respeita os que se julgam sábios de coração.