1 Eyüp anlatmaya devam etti:2 ‹‹Hakkımı elimden alan Tanrının varlığı hakkı için, 2 Bana acı çektiren Her Şeye Gücü Yetenin hakkı için,3 İçimde yaşam belirtisi olduğu sürece, 2 Tanrının soluğu burnumda olduğu sürece,4 Ağzımdan kötü söz çıkmayacak, 2 Dilimden yalan dökülmeyecek.5 Size asla hak vermeyecek, 2 Son soluğumu verene dek suçsuz olduğumu söyleyeceğim.6 Doğruluğuma sarılacak, onu bırakmayacağım, 2 Yaşadığım sürece vicdanım beni suçlamayacak.7 ‹‹Düşmanlarım kötüler gibi, 2 Bana saldıranlar haksızlar gibi cezalandırılsın.8 Tanrısız insanın umudu nedir 2 Tanrı onu yok ettiğinde, canını aldığında?9 Başına sıkıntı geldiğinde, 2 Tanrı feryadını duyar mı?10 Her Şeye Gücü Yetenden zevk alır mı? 2 Her zaman Tanrıya yakarır mı?11 ‹‹Tanrının gücünü size öğreteceğim, 2 Her Şeye Gücü Yetenin tasarısını gizlemeyeceğim.12 Aslında siz, hepiniz gördünüz bunu, 2 Öyleyse ne diye boş boş konuşuyorsunuz?13 ‹‹Kötünün Tanrıdan alacağı pay, 2 Zorbanın Her Şeye Gücü Yetenden alacağı miras şudur:14 Çocukları ne kadar çok olursa olsun, kılıçla öldürülecek, 2 Soyu yeterince ekmek bulamayacaktır.15 Sağ kalanlar hastalıktan ölüp gömülecek, 2 Dul karıları ağlamayacaktır.16 Kötü insan kum gibi gümüş yığsa, 2 Yığınla giysi biriktirse,17 Onun biriktirdiğini doğru insan giyecek, 2 Gümüşü suçsuz paylaşacak.18 Evini güve kozası gibi inşa eder, 2 Bekçinin kurduğu çardak gibi.19 Zengin olarak yatar, ama bu öyle sürmez, 2 Gözlerini açtığında hepsi yok olup gitmiştir.20 Dehşet onu sel gibi basar, 2 Kasırga gece kapar götürür.21 Doğu rüzgarı onu uçurup götürür, 2 Yerinden silip süpürür.22 Acımasızca üzerine eser, 2 Elinden kaçmaya çalışırken.23 Onunla alay ederek el çırpar, 2 Yerinden ıslık çalar.›› sözleridir.

1 E prosseguindo Jó em seu discurso, disse:2 Vive Deus, que desviou a minha causa, e o Todo-Poderoso, que amargurou a minha alma.3 Que, enquanto em mim houver alento, e o sopro de Deus nas minhas narinas,4 Não falarão os meus lábios iniquidade, nem a minha língua pronunciará engano.5 Longe de mim que eu vos justifique; até que eu expire, nunca apartarei de mim a minha integridade.6 À minha justiça me apegarei e não a largarei; não me reprovará o meu coração em toda a minha vida.7 Seja como o ímpio o meu inimigo, e como o perverso o que se levantar contra mim.8 Porque qual será a esperança do hipócrita, havendo sido avaro, quando Deus lhe arrancar a sua alma?9 Porventura Deus ouvirá o seu clamor, sobrevindo-lhe a tribulação?10 Deleitar-se-á no Todo-Poderoso, ou invocará a Deus em todo o tempo?11 Ensinar-vos-ei acerca da mão de Deus, e não vos encobrirei o que está com o Todo-Poderoso.12 Eis que todos vós já o vistes; por que, pois, vos desvaneceis na vossa vaidade?13 Esta, pois, é a porção do homem ímpio da parte de Deus, e a herança, que os tiranos receberão do Todo-Poderoso.14 Se os seus filhos se multiplicarem, será para a espada, e a sua prole não se fartará de pão.15 Os que ficarem dele na morte serão enterrados, e as suas viúvas não chorarão.16 Se amontoar prata como pó, e aparelhar roupas como lodo,17 Ele as aparelhará, porém o justo as vestirá, e o inocente repartirá a prata.18 E edificará a sua casa como a traça, e como o guarda que faz a cabana.19 Rico se deita, e não será recolhido; abre os seus olhos, e nada terá.20 Pavores se apoderam dele como águas; de noite o arrebata a tempestade.21 O vento oriental leva-o, e ele se vai, e varre-o com ímpeto do seu lugar.22 E Deus lançará isto sobre ele, e não lhe poupará; irá fugindo da sua mão.23 Cada um baterá palmas contra ele e assobiará tirando-o do seu lugar.