1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Keşke üzüntüm tartılabilse, 2 Acım teraziye konabilseydi!3 Denizlerin kumundan ağır gelirdi, 2 Bu yüzden abuk sabuk konuştum.4 Çünkü Her Şeye Gücü Yetenin okları içimde, 2 Ruhum onların zehirini içiyor, 2 Tanrının dehşetleri karşıma dizildi.5 Otu olan yaban eşeği anırır mı, 2 Yemi olan öküz böğürür mü?6 Tatsız bir şey tuzsuz yenir mi, 2 Yumurta akında tat bulunur mu?7 Böyle yiyeceklere dokunmak istemiyorum, 2 Beni hasta ediyorlar.8 ‹‹Keşke dileğim yerine gelse, 2 Tanrı özlediğimi bana verse!9 Kerem edip beni ezse, 2 Elini çabuk tutup yaşam bağımı kesse!10 Yine avunur, 2 Amansız derdime karşın sevinirdim, 2 Çünkü Kutsal Olanın sözlerini yadsımadım.11 Gücüm nedir ki, bekleyeyim? 2 Sonum nedir ki, sabredeyim?12 Taş kadar güçlü müyüm, 2 Etim tunçtan mı?13 Çaresiz kalınca 2 Kendimi kurtaracak gücüm mü olur?14 ‹‹Kederli insana dost sevgisi gerekir, 2 Her Şeye Gücü Yetenden korkmaktan vaz geçse bile.15 Kardeşlerim kuru bir dere gibi beni aldattı; 2 Hani gürül gürül akan dereler vardır,16 Eriyen buzlarla taşan, 2 Kar sularıyla beslenen,17 Ama kurak mevsimde akmayan, 2 Sıcakta yataklarında tükenen dereler... 2 İşte öyle aldattılar beni.18 O dereler için kervanlar yolundan sapar, 2 Çöle çıkıp yok olurlar. 2 Temanın kervanları su arar, 2 Sabadan gelen yolcular umutla bakar.20 Ama oraya varınca umut bağladıkları için utanır, 2 Hayal kırıklığına uğrarlar.21 Artık siz de bir hiç oldunuz, 2 Dehşete kapılıp korkuyorsunuz.22 ‹Benim için bir şey verin› 2 Ya da, ‹Rüşvet verip 2 Beni düşmanın elinden kurtarın, 2 Acımasızların elinden alın› dedim mi?24 ‹‹Bana öğretin, susayım, 2 Yanlışımı gösterin.25 Doğru söz acıdır! 2 Ama tartışmalarınız neyi kanıtlıyor?26 Sözlerimi düzeltmek mi istiyorsunuz? 2 Çaresizin sözlerini boş laf mı sayıyorsunuz?27 Öksüzün üzerine kura çeker, 2 Arkadaşınızın üzerine pazarlık ederdiniz.28 ‹‹Şimdi lütfedip bana bakın, 2 Yüzünüze karşı yalan söyleyecek değilim ya.29 Bırakın artık, haksızlık etmeyin, 2 Bir daha düşünün, davamda haklıyım.30 Ağzımdan haksız bir söz çıkıyor mu, 2 Damağım kötü niyeti ayırt edemiyor mu?

1 Então Jó respondeu, dizendo:2 Oh! Se a minha mágoa retamente se pesasse, e a minha miséria juntamente se pusesse numa balança!3 Porque, na verdade, mais pesada seria, do que a areia dos mares; por isso é que as minhas palavras têm sido engolidas.4 Porque as flechas do Todo-Poderoso estão em mim, cujo ardente veneno suga o meu espírito; os terrores de Deus se armam contra mim.5 Porventura zurrará o jumento montês junto à relva? Ou mugirá o boi junto ao seu pasto?6 Ou comer-se-á sem sal o que é insípido? Ou haverá gosto na clara do ovo?7 A minha alma recusa tocá-las, pois são para mim como comida repugnante.8 Quem dera que se cumprisse o meu desejo, e que Deus me desse o que espero!9 E que Deus quisesse quebrantar-me, e soltasse a sua mão, e me acabasse!10 Isto ainda seria a minha consolação, e me refrigeraria no meu tormento, não me poupando ele; porque não ocultei as palavras do Santo.11 Qual é a minha força, para que eu espere? Ou qual é o meu fim, para que tenha ainda paciência?12 É porventura a minha força a força da pedra? Ou é de cobre a minha carne?13 Está em mim a minha ajuda? Ou desamparou-me a verdadeira sabedoria?14 Ao que está aflito devia o amigo mostrar compaixão, ainda ao que deixasse o temor do Todo-Poderoso.15 Meus irmãos aleivosamente me trataram, como um ribeiro, como a torrente dos ribeiros que passam,16 Que estão encobertos com a geada, e neles se esconde a neve,17 No tempo em que se derretem com o calor, se desfazem, e em se aquentando, desaparecem do seu lugar.18 Desviam-se as veredas dos seus caminhos; sobem ao vácuo, e perecem.19 Os caminhantes de Tema os veem; os passageiros de Sabá esperam por eles.20 Ficam envergonhados, por terem confiado e, chegando ali, se confundem.21 Agora sois semelhantes a eles; vistes o terror, e temestes.22 Acaso disse eu: Dai-me ou oferecei-me presentes de vossos bens?23 Ou livrai-me das mãos do opressor? Ou redimi-me das mãos dos tiranos?24 Ensinai-me, e eu me calarei; e fazei-me entender em que errei.25 Oh! Quão fortes são as palavras da boa razão! Mas que é o que censura a vossa repreensão?26 Porventura buscareis palavras para me repreenderdes, visto que as razões do desesperado são como vento?27 Mas antes lançais sortes sobre o órfão; e cavais uma cova para o amigo.28 Agora, pois, se sois servidos, olhai para mim; e vede se minto em vossa presença.29 Voltai, pois, não haja iniquidade; tornai-vos, digo, que ainda a minha justiça aparecerá nisso.30 Há porventura iniquidade na minha língua? Ou não poderia o meu paladar distinguir coisas iníquas?