1 RABbi seviyorum, 2 Çünkü O feryadımı duyar.2 Bana kulak verdiği için, 2 Yaşadığım sürece Ona sesleneceğim.3 Ölüm iplerine dolaşmıştım, 2 Ölüler diyarının kâbusu yakama yapışmıştı, 2 Sıkıntıya, acıya gömülmüştüm.4 O zaman RABbi adıyla çağırdım, 2 ‹‹Aman, ya RAB, kurtar canımı!›› dedim.5 RAB lütufkâr ve adildir, 2 Sevecendir Tanrımız.6 RAB saf insanları korur, 2 Tükendiğim zaman beni kurtardı.7 Ey canım, yine huzura kavuş, 2 Çünkü RAB sana iyilik etti.8 Sen, ya RAB, canımı ölümden, 2 Gözlerimi yaştan, 2 Ayaklarımı sürçmekten kurtardın.9 Yaşayanların diyarında, 2 RABbin huzurunda yürüyeceğim.10 İman ettim, 2 ‹‹Büyük acı çekiyorum›› dediğim zaman bile. bile›› ya da ‹‹İman ettim, bu nedenle konuştum. Büyük acı çekiyorum›› (bkz. 2Ko.4:13).11 Şaşkınlık içinde, 2 ‹‹Bütün insanlar yalancı›› dedim.12 Ne karşılık verebilirim RABbe, 2 Bana yaptığı onca iyilik için?13 Kurtuluş sunusu olarak kadeh kaldırıp 2 RABbi adıyla çağıracağım.14 Bütün halkının önünde, 2 RABbe adadıklarımı yerine getireceğim.15 RABbin gözünde değerlidir 2 Sadık kullarının ölümü.16 Ya RAB, ben gerçekten senin kulunum; 2 Kulun, hizmetçinin oğluyum, 2 Sen çözdün bağlarımı.17 Ya RAB, seni adınla çağırıp 2 Şükran kurbanı sunacağım.18 RABbe adadıklarımı yerine getireceğim 2 Bütün halkının önünde,19 RAB'bin Tapınağı'nın avlularında, 2 Senin orta yerinde, ey Yeruşalim! RAB'be övgüler sunun!

1 Amo ao Senhor, porque ele ouviu a minha voz e a minha súplica.2 Porque inclinou a mim os seus ouvidos; portanto, o invocarei enquanto viver.3 Os cordéis da morte me cercaram, e angústias do inferno se apoderaram de mim; encontrei aperto e tristeza.4 Então invoquei o nome do Senhor, dizendo: Ó Senhor, livra a minha alma.5 Piedoso é o Senhor e justo; o nosso Deus tem misericórdia.6 O Senhor guarda aos símplices; fui abatido, mas ele me livrou.7 Volta, minha alma, para o teu repouso, pois o Senhor te fez bem.8 Porque tu livraste a minha alma da morte, os meus olhos das lágrimas, e os meus pés da queda.9 Andarei perante a face do Senhor na terra dos viventes.10 Cri, por isso falei. Estive muito aflito.11 Dizia na minha pressa: Todos os homens são mentirosos.12 Que darei eu ao Senhor, por todos os benefícios que me tem feito?13 Tomarei o cálice da salvação, e invocarei o nome do Senhor.14 Pagarei os meus votos ao Senhor, agora, na presença de todo o seu povo.15 Preciosa é à vista do Senhor a morte dos seus santos.16 Ó Senhor, deveras sou teu servo; sou teu servo, filho da tua serva; soltaste as minhas ataduras.17 Oferecer-te-ei sacrifícios de louvor, e invocarei o nome do Senhor.18 Pagarei os meus votos ao Senhor, na presença de todo o seu povo,19 Nos átrios da casa do Senhor, no meio de ti, ó Jerusalém. Louvai ao Senhor.