1 Ya RAB, Davutun hatırı için, 2 Çektiği bütün zorlukları, 2 Sana nasıl ant içtiğini, 2 Yakupun güçlü Tanrısına adak adadığını anımsa:3 ‹‹Evime gitmeyeceğim, 2 Yatağıma uzanmayacağım,4 Gözlerime uyku girmeyecek, 2 Göz kapaklarım kapanmayacak,5 RABbe bir yer, 2 Yakupun güçlü Tanrısına bir konut buluncaya dek.››6 Antlaşma Sandığının Efratada olduğunu duyduk, 2 Onu Yaar kırlarında bulduk.7 ‹‹RABbin konutuna gidelim, 2 Ayağının taburesi önünde tapınalım›› dedik.8 Çık, ya RAB, yaşayacağın yere, 2 Gücünü simgeleyen sandıkla birlikte.9 Kâhinlerin doğruluğu kuşansın, 2 Sadık kulların sevinç çığlıkları atsın.10 Kulun Davutun hatırı için, 2 Meshettiğin krala yüz çevirme.11 RAB Davuta kesin ant içti, 2 Andından dönmez: 2 ‹‹Senin soyundan birini tahtına oturtacağım.12 Eğer oğulların antlaşmama, 2 Vereceğim öğütlere uyarlarsa, 2 Onların oğulları da sonsuza dek 2 Senin tahtına oturacak.››13 Çünkü RAB Siyonu seçti, 2 Onu konut edinmek istedi.14 ‹‹Sonsuza dek yaşayacağım yer budur›› dedi, 2 ‹‹Burada oturacağım, çünkü bunu kendim istedim.15 Çok bereketli kılacağım erzağını, 2 Yiyecekle doyuracağım yoksullarını.16 Kurtuluşla donatacağım kâhinlerini; 2 Hep sevinç ezgileri söyleyecek sadık kulları.17 Burada Davut soyundan güçlü bir kral çıkaracağım, 2 Meshettiğim kralın soyunu 2 Işık olarak sürdüreceğim.18 Düşmanlarını utanca bürüyeceğim, 2 Ama onun başındaki taç parıldayacak.››

1 Lembra-te, Senhor, de Davi, e de todas as suas aflições.2 Como jurou ao Senhor, e fez votos ao poderoso Deus de Jacó, dizendo:3 Certamente que não entrarei na tenda de minha casa, nem subirei à minha cama,4 Não darei sono aos meus olhos, nem repouso às minhas pálpebras,5 Enquanto não achar lugar para o Senhor, uma morada para o poderoso Deus de Jacó.6 Eis que ouvimos falar dela em Efrata, e a achamos no campo do bosque.7 Entraremos nos seus tabernáculos; prostrar-nos-emos ante o escabelo de seus pés.8 Levanta-te, Senhor, ao teu repouso, tu e a arca da tua força.9 Vistam-se os teus sacerdotes de justiça, e alegrem-se os teus santos.10 Por amor de Davi, teu servo, não faças virar o rosto do teu ungido.11 O Senhor jurou com verdade a Davi, e não se apartará dela: Do fruto do teu ventre porei sobre o teu trono.12 Se os teus filhos guardarem a minha aliança, e os meus testemunhos, que eu lhes hei de ensinar, também os seus filhos se assentarão perpetuamente no teu trono.13 Porque o Senhor escolheu a Sião; desejou-a para a sua habitação, dizendo:14 Este é o meu repouso para sempre; aqui habitarei, pois o desejei.15 Abençoarei abundantemente o seu mantimento; fartarei de pão os seus necessitados.16 Também vestirei os seus sacerdotes de salvação, e os seus santos saltarão de prazer.17 Ali farei brotar a força de Davi; preparei uma lâmpada para o meu ungido.18 Vestirei os seus inimigos de vergonha; mas sobre ele florescerá a sua coroa.