1 Ey Tanrı, susma, 2 Sessiz, hareketsiz kalma!2 Bak, düşmanların kargaşa çıkarıyor, 2 Senden nefret edenler boy gösteriyor.3 Halkına karşı kurnazlık peşindeler, 2 Koruduğun insanlara dolap çeviriyorlar.4 ‹‹Gelin, bu ulusun kökünü kazıyalım›› diyorlar, 2 ‹‹İsrailin adı bir daha anılmasın!››5 Hepsi sözbirliği etmiş, düzen kuruyor, 2 Sana karşı anlaşmaya vardı:6 Edomlular, İsmaililer, 2 Moavlılar, Hacerliler,7 Geval, Ammon, Amalek, 2 Filist ve Sur halkı.8 Asur da onlara katıldı, 2 Lutoğullarına güç verdiler. |iSela9 Onlara Midyana, 2 Kişon Vadisinde Siseraya ve Yavine yaptığını yap:10 Onlar Eyn-Dorda yok oldular, 2 Toprak için gübreye döndüler.11 Onların soylularına Orev ve Zeeve yaptığını, 2 Beylerine Zevah ve Salmunnaya yaptığını yap.12 Onlar: ‹‹Gelin, sahiplenelim 2 Tanrının otlaklarını›› demişlerdi.13 Ey Tanrım, savrulan toza, 2 Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne çevir onları!14 Orman yangını gibi, 2 Dağları tutuşturan alev gibi,15 Fırtınanla kovala, 2 Kasırganla dehşete düşür onları!16 Utançla kapla yüzlerini, 2 Sana yönelsinler, ya RAB.17 Sonsuza dek utanç ve dehşet içinde kalsınlar, 2 Rezil olup yok olsunlar.18 Senin adın RAB'dir, 2 Anlasınlar yalnız senin yeryüzüne egemen en yüce Tanrı olduğunu.

1 Ó Deus, não estejas em silêncio; não te cales, nem te aquietes, ó Deus,2 Porque eis que teus inimigos fazem tumulto, e os que te odeiam levantaram a cabeça.3 Tomaram astuto conselho contra o teu povo, e consultaram contra os teus escondidos.4 Disseram: Vinde, e desarraiguemo-los para que não sejam nação, nem haja mais memória do nome de Israel.5 Porque consultaram juntos e unânimes; eles se unem contra ti:6 As tendas de Edom, e dos ismaelitas, de Moabe, e dos agarenos,7 De Gebal, e de Amom, e de Amaleque, a Filístia, com os moradores de Tiro;8 Também a Assíria se ajuntou com eles; foram ajudar aos filhos de Ló. (Selá.)9 Faze-lhes como aos midianitas; como a Sísera, como a Jabim na ribeira de Quisom;10 Os quais pereceram em Endor; tornaram-se como estrume para a terra.11 Faze aos seus nobres como a Orebe, e como a Zeebe; e a todos os seus príncipes, como a Zebá e como a Zalmuna,12 Que disseram: Tomemos para nós as casas de Deus em possessão.13 Deus meu, faze-os como um tufão, como a aresta diante do vento.14 Como o fogo que queima um bosque, e como a chama que incendeia as montanhas,15 Assim os persegue com a tua tempestade, e os assombra com o teu redemoinho.16 Encham-se de vergonha as suas faces, para que busquem o teu nome, Senhor.17 Confundam-se e assombrem-se perpetuamente; envergonhem-se, e pereçam,18 Para que saibam que tu, cujo nome é Senhor, és o Altíssimo sobre toda a terra.