1 Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin? 2 Niçin bana yardım etmekten, 2 Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?2 Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun, 2 Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.3 Oysa sen kutsalsın, 2 İsrailin övgüleri üzerine taht kuran sensin.4 Sana güvendiler atalarımız, 2 Sana dayandılar, onları kurtardın.5 Sana yakarıp kurtuldular, 2 Sana güvendiler, aldanmadılar.6 Ama ben insan değil, toprak kurduyum, 2 İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.7 Beni gören herkes alay ediyor, 2 Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,8 ‹‹Sırtını RABbe dayadı, kurtarsın bakalım onu, 2 Madem onu seviyor, yardım etsin!››9 Oysa beni ana rahminden çıkaran, 2 Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.10 Doğuşumdan beri sana teslim edildim, 2 Ana rahminden beri Tanrım sensin.11 Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda, 2 Yardım edecek kimse yok.12 Boğalar kuşatıyor beni, 2 Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.13 Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi 2 Ağızlarını açıyorlar bana.14 Su gibi dökülüyorum, 2 Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor; 2 Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.15 Gücüm çömlek parçası gibi kurudu, 2 Dilim damağıma yapışıyor; 2 Beni ölüm toprağına yatırdın.16 Köpekler kuşatıyor beni, 2 Kötüler sürüsü çevremi sarıyor, 2 Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.17 Bütün kemiklerimi sayar oldum, 2 Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.18 Giysilerimi aralarında paylaşıyor, 2 Elbisem için kura çekiyorlar.19 Ama sen, ya RAB, uzak durma; 2 Ey gücüm benim, yardımıma koş!20 Canımı kılıçtan, 2 Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!21 Kurtar beni aslanın ağzından, 2 Yaban öküzlerinin boynuzundan. 2 Yanıt ver bana!22 Adını kardeşlerime duyurayım, 2 Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:23 Ey sizler, RABden korkanlar, Ona övgüler sunun! 2 Ey Yakup soyu, Onu yüceltin! 2 Ey İsrail soyu, Ona saygı gösterin!24 Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı, 2 Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi; 2 Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.25 Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta, 2 Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.26 Yoksullar yiyip doyacak, 2 RABbe yönelenler Ona övgü sunacak. 2 Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!27 Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RABbe dönecek, 2 Ulusların bütün soyları Onun önünde yere kapanacak.28 Çünkü egemenlik RABbindir, 2 Ulusları O yönetir.29 Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak 2 Ve Onun önünde yere kapanacak, 2 Toprağa gidenler, 2 Ölümlerine engel olamayanlar, 2 Eğilecekler Onun önünde.30 Gelecek kuşaklar Ona kulluk edecek, 2 Rab yeni kuşaklara anlatılacak.31 O'nun kurtarışını, 2 ‹‹Rab yaptı bunları›› diyerek, 2 Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.

1 Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste? Por que te alongas do meu auxílio e das palavras do meu bramido?2 Deus meu, eu clamo de dia, e tu não me ouves; de noite, e não tenho sossego.3 Porém tu és santo, tu que habitas entre os louvores de Israel.4 Em ti confiaram nossos pais; confiaram, e tu os livraste.5 A ti clamaram e escaparam; em ti confiaram, e não foram confundidos.6 Mas eu sou verme, e não homem, opróbrio dos homens e desprezado do povo.7 Todos os que me veem zombam de mim, estendem os lábios e meneiam a cabeça, dizendo:8 Confiou no Senhor, que o livre; livre-o, pois nele tem prazer.9 Mas tu és o que me tiraste do ventre; fizeste-me confiar, estando aos seios de minha mãe.10 Sobre ti fui lançado desde a madre; tu és o meu Deus desde o ventre de minha mãe.11 Não te alongues de mim, pois a angústia está perto, e não há quem ajude.12 Muitos touros me cercaram; fortes touros de Basã me rodearam.13 Abriram contra mim suas bocas, como um leão que despedaça e que ruge.14 Como água me derramei, e todos os meus ossos se desconjuntaram; o meu coração é como cera, derreteu-se no meio das minhas entranhas.15 A minha força se secou como um caco, e a língua se me pega ao paladar; e me puseste no pó da morte.16 Pois me rodearam cães; o ajuntamento de malfeitores me cercou, traspassaram-me as mãos e os pés.17 Poderia contar todos os meus ossos; eles veem e me contemplam.18 Repartem entre si as minhas vestes, e lançam sortes sobre a minha roupa.19 Mas tu, Senhor, não te alongues de mim. Força minha, apressa-te em socorrer-me.20 Livra a minha alma da espada, e a minha predileta da força do cão.21 Salva-me da boca do leão; sim, ouviste-me, das pontas dos bois selvagens.22 Então declararei o teu nome aos meus irmãos; louvar-te-ei no meio da congregação.23 Vós, que temeis ao Senhor, louvai-o; todos vós, semente de Jacó, glorificai-o; e temei-o todos vós, semente de Israel.24 Porque não desprezou nem abominou a aflição do aflito, nem escondeu dele o seu rosto; antes, quando ele clamou, o ouviu.25 O meu louvor será de ti na grande congregação; pagarei os meus votos perante os que o temem.26 Os mansos comerão e se fartarão; louvarão ao Senhor os que o buscam; o vosso coração viverá eternamente.27 Todos os limites da terra se lembrarão, e se converterão ao Senhor; e todas as famílias das nações adorarão perante a tua face.28 Porque o reino é do Senhor, e ele domina entre as nações.29 Todos os que na terra são gordos comerão e adorarão, e todos os que descem ao pó se prostrarão perante ele; e nenhum poderá reter viva a sua alma.30 Uma semente o servirá; será declarada ao Senhor a cada geração.31 Chegarão e anunciarão a sua justiça ao povo que nascer, porquanto ele o fez.