1 Ya RAB, beni kurtaran Tanrı, 2 Gece gündüz sana yakarıyorum.2 Duam sana erişsin, 2 Kulak ver yakarışıma.3 Çünkü sıkıntıya doydum, 2 Canım ölüler diyarına yaklaştı.4 Ölüm çukuruna inenler arasında sayılıyorum, 2 Tükenmiş gibiyim;5 Ölüler arasına atılmış, 2 Artık anımsamadığın, 2 İlginden yoksun, 2 Mezarda yatan cesetler gibiyim.6 Beni çukurun dibine, 2 Karanlıklara, derinliklere attın.7 Öfken üzerime çöktü, 2 Dalga dalga kızgınlığınla beni ezdin. |iSela8 Yakınlarımı benden uzaklaştırdın, 2 İğrenç kıldın beni gözlerinde. 2 Kapalı kaldım, çıkamıyorum.9 Üzüntüden gözlerimin feri sönüyor, 2 Her gün sana yakarıyorum, ya RAB, 2 Ellerimi sana açıyorum.10 Harikalarını ölülere mi göstereceksin? 2 Ölüler mi kalkıp seni övecek? |iSela11 Sevgin mezarda, 2 Sadakatin yıkım diyarında duyurulur mu?12 Karanlıklarda harikaların, 2 Unutulmuşluk diyarında doğruluğun bilinir mi?13 Ama ben, ya RAB, yardıma çağırıyorum seni, 2 Sabah duam sana varıyor.14 Niçin beni reddediyorsun, ya RAB, 2 Neden yüzünü benden gizliyorsun?15 Düşkünüm, gençliğimden beri ölümle burun burunayım, 2 Dehşetlerinin altında tükendim.16 Şiddetli gazabın üzerimden geçti, 2 Saçtığın dehşet beni yedi bitirdi.17 Bütün gün su gibi kuşattılar beni, 2 Çevremi tümüyle sardılar.18 Eşi dostu benden uzaklaştırdın, 2 Tek dostum karanlık kaldı.

1 Senhor Deus da minha salvação, diante de ti tenho clamado de dia e de noite.2 Chegue a minha oração perante a tua face, inclina os teus ouvidos ao meu clamor;3 Porque a minha alma está cheia de angústia, e a minha vida se aproxima da sepultura.4 Estou contado com aqueles que descem ao abismo; estou como homem sem forças,5 Livre entre os mortos, como os feridos de morte que jazem na sepultura, dos quais te não lembras mais, e estão cortados da tua mão.6 Puseste-me no abismo mais profundo, em trevas e nas profundezas.7 Sobre mim pesa o teu furor; tu me afligiste com todas as tuas ondas. (Selá.)8 Alongaste de mim os meus conhecidos, puseste-me em extrema abominação para com eles. Estou fechado, e não posso sair.9 A minha vista desmaia por causa da aflição. Senhor, tenho clamado a ti todo o dia, tenho estendido para ti as minhas mãos.10 Mostrarás, tu, maravilhas aos mortos, ou os mortos se levantarão e te louvarão? (Selá.)11 Será anunciada a tua benignidade na sepultura, ou a tua fidelidade na perdição?12 Saber-se-ão as tuas maravilhas nas trevas, e a tua justiça na terra do esquecimento?13 Eu, porém, Senhor, tenho clamado a ti, e de madrugada te esperará a minha oração.14 Senhor, por que rejeitas a minha alma? Por que escondes de mim a tua face?15 Estou aflito, e prestes tenho estado a morrer desde a minha mocidade; enquanto sofro os teus terrores, estou perturbado.16 A tua ardente indignação sobre mim vai passando; os teus terrores me têm retalhado.17 Eles me rodeiam todo o dia como água; eles juntos me sitiam.18 Desviaste para longe de mim amigos e companheiros, e os meus conhecidos estão em trevas.