1 Ey Tanrı, kulaklarımızla duyduk, 2 Atalarımız anlattı bize, 2 Neler yaptığını onların gününde, eski günlerde.2 Elinle ulusları kovdun, 2 Ama atalarımıza yer verdin; 2 Halkları kırdın, 2 Ama atalarımızın yayılmasını sağladın.3 Onlar ülkeyi kılıçla kazanmadılar, 2 Kendi bilekleriyle zafere ulaşmadılar. 2 Senin sağ elin, bileğin, yüzünün ışığı sayesinde oldu bu; 2 Çünkü sen onları sevdin.4 Ey Tanrı, kralım sensin, 2 Buyruk ver de Yakup soyu kazansın!5 Senin sayende düşmanlarımızı püskürteceğiz, 2 Senin adınla karşıtlarımızı ezeceğiz.6 Çünkü ben yayıma güvenmem, 2 Kılıcım da beni kurtarmaz;7 Ancak sensin bizi düşmanlarımızdan kurtaran, 2 Bizden nefret edenleri utanca boğan.8 Her gün Tanrıyla övünür, 2 Sonsuza dek adına şükran sunarız. |iSela9 Ne var ki, reddettin bizi, aşağıladın, 2 Artık ordularımızla savaşa çıkmıyorsun.10 Düşman karşısında bizi gerilettin, 2 Bizden tiksinenler bizi soydu.11 Kasaplık koyuna çevirdin bizi, 2 Ulusların arasına dağıttın.12 Yok pahasına sattın halkını, 2 Üstelik satıştan hiçbir şey kazanmadan.13 Bizi komşularımızın yüzkarası, 2 Çevremizdekilerin eğlencesi, alay konusu ettin.14 Ulusların diline düşürdün bizi, 2 Gülüyor halklar halimize.15 Rezilliğim gün boyu karşımda, 2 Utancımdan yerin dibine geçtim16 Hakaret ve sövgü duya duya, 2 Öç almak isteyen düşman karşısında.17 Bütün bunlar başımıza geldi, 2 Yine de seni unutmadık, 2 Antlaşmana ihanet etmedik,18 Döneklik etmedik, 2 Adımlarımız senin yolundan sapmadı.19 Oysa sen bizi ezdin, ülkemizi çakalların uğrağı ettin, 2 Üstümüzü koyu karanlıkla örttün.20 Eğer Tanrımızın adını unutsaydık, 2 Yabancı bir ilaha ellerimizi açsaydık,21 Tanrı bunu ortaya çıkarmaz mıydı? 2 Çünkü O yürekteki gizleri bilir.22 Senin uğruna her gün öldürülüyoruz, 2 Kasaplık koyun sayılıyoruz.23 Uyan, ya Rab! Niçin uyuyorsun? 2 Kalk! Sonsuza dek terk etme bizi!24 Niçin yüzünü gizliyorsun? 2 Neden mazlum halimizi, üzerimizdeki baskıyı unutuyorsun?25 Çünkü yere serildik, 2 Bedenimiz toprağa yapıştı.26 Kalk, yardım et bize! 2 Kurtar bizi sevgin uğruna!

1 Ó Deus, nós ouvimos com os nossos ouvidos, e nossos pais nos têm contado a obra que fizeste em seus dias, nos tempos da antiguidade.2 Como expulsaste os gentios com a tua mão e os plantaste a eles; como afligiste os povos e os derrubaste.3 Pois não conquistaram a terra pela sua espada, nem o seu braço os salvou, mas a tua destra e o teu braço, e a luz da tua face, porquanto te agradaste deles.4 Tu és o meu Rei, ó Deus; ordena salvações para Jacó.5 Por ti venceremos os nossos inimigos; pelo teu nome pisaremos os que se levantam contra nós.6 Pois eu não confiarei no meu arco, nem a minha espada me salvará.7 Mas tu nos salvaste dos nossos inimigos, e confundiste os que nos odiavam.8 Em Deus nos gloriamos todo o dia, e louvamos o teu nome eternamente. (Selá.)9 Mas agora tu nos rejeitaste e nos confundiste, e não sais com os nossos exércitos.10 Tu nos fazes retirar do inimigo, e aqueles que nos odeiam nos saqueiam para si.11 Tu nos entregaste como ovelhas para comer, e nos espalhaste entre os gentios.12 Tu vendes por nada o teu povo, e não aumentas a tua riqueza com o seu preço.13 Tu nos pões por opróbrio aos nossos vizinhos, por escárnio e zombaria daqueles que estão à roda de nós.14 Tu nos pões por provérbio entre os gentios, por movimento de cabeça entre os povos.15 A minha confusão está constantemente diante de mim, e a vergonha do meu rosto me cobre,16 À voz daquele que afronta e blasfema, por causa do inimigo e do vingador.17 Tudo isto nos sobreveio; contudo não nos esquecemos de ti, nem nos houvemos falsamente contra a tua aliança.18 O nosso coração não voltou atrás, nem os nossos passos se desviaram das tuas veredas;19 Ainda que nos quebrantaste num lugar de dragões, e nos cobriste com a sombra da morte.20 Se nós esquecemos o nome do nosso Deus, e estendemos as nossas mãos para um deus estranho,21 Porventura não esquadrinhará Deus isso? Pois ele sabe os segredos do coração.22 Sim, por amor de ti, somos mortos todo o dia; somos reputados como ovelhas para o matadouro.23 Desperta, por que dormes, Senhor? Acorda, não nos rejeites para sempre.24 Por que escondes a tua face, e te esqueces da nossa miséria e da nossa opressão?25 Pois a nossa alma está abatida até ao pó; o nosso ventre se apega à terra.26 Levanta-te em nosso auxílio, e resgata-nos por amor das tuas misericórdias.