1 Ey bütün halklar, dinleyin! 2 Kulak verin hepiniz, ey dünyada yaşayanlar,2 Halk çocukları, bey çocukları, 2 Zenginler, yoksullar!3 Bilgelik dökülecek ağzımdan, 2 Anlayış sağlayacak içimdeki düşünceler,4 Kulak vereceğim özdeyişlere, 2 Lirle yorumlayacağım bilmecemi.5 Niçin korkayım kötü günlerde 2 Niyeti bozuk düşmanlarım çevremi sarınca?6 Onlar varlıklarına güvenir, 2 Büyük servetleriyle böbürlenirler.7 Kimse kimsenin hayatının bedelini ödeyemez, 2 Tanrıya fidye veremez.8 Çünkü hayatın fidyesi büyüktür, 2 Kimse ödemeye yeltenmemeli.9 Böyle olmasa, 2 Sonsuza dek yaşar insan, 2 Mezar yüzü görmez.10 Kuşkusuz herkes biliyor bilgelerin öldüğünü, 2 Aptallarla budalaların yok olduğunu. 2 Mallarını başkalarına bırakıyorlar.11 Mezarları, sonsuza dek evleri, 2 Kuşaklar boyu konutları olacak, 2 Topraklarına kendi adlarını verseler bile. evleri, kuşaklar boyu konutları olacak››, Masoretik metin ‹‹ ‹Evlerimiz sonsuza dek kalacak› diye düşünüyorlar››.12 Bütün gösterişine karşın geçicidir insan, 2 Ölüp giden hayvanlar gibi.13 Budalaların yolu, 2 Onların sözünü onaylayanların sonu budur. |iSela14 Sürü gibi ölüler diyarına sürülecekler, 2 Ölüm güdecek onları. 2 Tan ağarınca doğrular onlara egemen olacak, 2 Cesetleri çürüyecek, 2 Ölüler diyarı onlara konut olacak.15 Ama Tanrı beni 2 Ölüler diyarının pençesinden kurtaracak 2 Ve yanına alacak. |iSela16 Korkma biri zenginleşirse, 2 Evinin görkemi artarsa.17 Çünkü ölünce hiçbir şey götüremez, 2 Görkemi onunla mezara gitmez.18 Yaşarken kendini mutlu saysa bile, 2 Başarılı olunca övülse bile.19 Atalarının kuşağına katılacak, 2 Onlar ki asla ışık yüzü görmeyecekler.20 Bütün gösterişine karşın anlayışsızdır insan, 2 Ölüp giden hayvanlar gibi.

1 Ouvi isto, vós todos os povos; inclinai os ouvidos, todos os moradores do mundo,2 Tanto baixos como altos, tanto ricos como pobres.3 A minha boca falará de sabedoria, e a meditação do meu coração será de entendimento.4 Inclinarei os meus ouvidos a uma parábola; declararei o meu enigma na harpa.5 Por que temerei eu nos dias maus, quando me cercar a iniquidade dos que me armam ciladas?6 Aqueles que confiam na sua fazenda, e se gloriam na multidão das suas riquezas,7 Nenhum deles de modo algum pode remir a seu irmão, ou dar a Deus o resgate dele8 (Pois a redenção da sua alma é caríssima, e cessará para sempre),9 Para que viva para sempre, e não veja corrupção.10 Porque ele vê que os sábios morrem; perecem igualmente tanto o louco como o brutal, e deixam a outros os seus bens.11 O seu pensamento interior é que as suas casas serão perpétuas e as suas habitações de geração em geração; dão às suas terras os seus próprios nomes.12 Todavia o homem que está em honra não permanece; antes é como os animais, que perecem.13 Este caminho deles é a sua loucura; contudo a sua posteridade aprova as suas palavras. (Selá.)14 Como ovelhas são postos na sepultura; a morte se alimentará deles e os retos terão domínio sobre eles na manhã, e a sua formosura se consumirá na sepultura, a habitação deles.15 Mas Deus remirá a minha alma do poder da sepultura, pois me receberá. (Selá.)16 Não temas, quando alguém se enriquece, quando a glória da sua casa se engrandece.17 Porque, quando morrer, nada levará consigo, nem a sua glória o acompanhará.18 Ainda que na sua vida ele bendisse a sua alma; e os homens te louvarão, quando fizeres bem a ti mesmo,19 Irá para a geração de seus pais; eles nunca verão a luz.20 O homem que está em honra, e não tem entendimento, é semelhante aos animais, que perecem.