1 Gelin, RABbe sevinçle haykıralım, 2 Bizi kurtaran kayaya sevinç çığlıkları atalım,2 Şükranla huzuruna çıkalım, 2 Ona sevinç ilahileri yükseltelim!3 Çünkü RAB ulu Tanrıdır, 2 Bütün ilahların üstünde ulu kraldır.4 Yerin derinlikleri Onun elindedir, 2 Dağların dorukları da Onun.5 Deniz Onundur, çünkü O yarattı, 2 Karaya da Onun elleri biçim verdi.6 Gelin, tapınalım, eğilelim, 2 Bizi yaratan RABbin önünde diz çökelim.7 Çünkü O Tanrımızdır, 2 Bizse Onun otlağının halkı, 2 Elinin altındaki koyunlarız. Bugün sesini duyarsanız,8 Merivada, o gün çölde, Massadafö olduğu gibi, 2 Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.9 Yaptıklarımı görmelerine karşın, 2 Atalarınız orada beni sınayıp denediler.10 Kırk yıl o kuşaktan hep iğrendim, 2 ‹‹Yüreği kötü yola sapan bir halktır›› dedim, 2 ‹‹Yollarımı bilmiyorlar.››11 Bu yüzden öfkeyle ant içtim: 2 ‹‹Huzur diyarıma asla girmeyecekler!›› Say.14:26-35; İbr.4:1-7).

1 Vinde, cantemos ao Senhor; jubilemos à rocha da nossa salvação.2 Apresentemo-nos ante a sua face com louvores, e celebremo-lo com salmos.3 Porque o Senhor é Deus grande, e Rei grande sobre todos os deuses.4 Nas suas mãos estão as profundezas da terra, e as alturas dos montes são suas.5 Seu é o mar, e ele o fez, e as suas mãos formaram a terra seca.6 Ó, vinde, adoremos e prostremo-nos; ajoelhemos diante do Senhor que nos criou.7 Porque ele é o nosso Deus, e nós povo do seu pasto e ovelhas da sua mão. Se hoje ouvirdes a sua voz,8 Não endureçais os vossos corações, assim como na provocação e como no dia da tentação no deserto;9 Quando vossos pais me tentaram, me provaram, e viram a minha obra.10 Quarenta anos estive desgostado com esta geração, e disse: É um povo que erra de coração, e não tem conhecido os meus caminhos.11 A quem jurei na minha ira que não entrarão no meu repouso.