1 Sonunda Eyüp ağzını açtı ve doğduğu güne lanet edip şöyle dedi:3 ‹‹Doğduğum gün yok olsun, 2 ‹Bir oğul doğdu› denen gece yok olsun!4 Karanlığa bürünsün o gün, 2 Yüce Tanrı onunla ilgilenmesin, 2 Üzerine ışık doğmasın.5 Karanlık ve ölüm gölgesi sahip çıksın o güne, 2 Bulut çöksün üzerine; 2 Işığını karanlık söndürsün.6 Zifiri karanlık yutsun o geceyi, 2 Yılın günleri arasında sayılmasın, 2 Aylardan hiçbirine girmesin.7 Kısır olsun o gece, 2 Sevinç sesi duyulmasın içinde.8 Günleri lanetleyenler, 2 Livyatanı uyandırmaya hazır olanlar, 2 O günü lanetlesin.9 Akşamının yıldızları kararsın, 2 Boş yere aydınlığı beklesin, 2 Tan atışını görmesin.10 Çünkü sıkıntı yüzü görmemem için 2 Anamın rahminin kapılarını üstüme kapamadı.11 ‹‹Neden doğarken ölmedim, 2 Rahimden çıkarken son soluğumu vermedim?12 Neden beni dizler, 2 Emeyim diye memeler karşıladı?13 Çünkü şimdi huzur içinde yatmış, 2 Uyuyup dinlenmiş olurdum;14 Yaptırdıkları kentler şimdi viran olan 2 Dünya kralları ve danışmanlarıyla birlikte,15 Evlerini gümüşle dolduran 2 Altın sahibi önderlerle birlikte.16 Neden düşük bir çocuk gibi, 2 Gün yüzü görmemiş yavrular gibi toprağa gömülmedim?17 Orada kötüler kargaşayı bırakır, 2 Yorgunlar rahat eder.18 Tutsaklar huzur içinde yaşar, 2 Angaryacının sesini duymazlar.19 Küçük de büyük de oradadır, 2 Köle efendisinden özgürdür.20 ‹‹Niçin sıkıntı çekenlere ışık, 2 Acı içindekilere yaşam verilir?21 Oysa onlar gelmeyen ölümü özler, 2 Onu define arar gibi ararlar;22 Mezara kavuşunca 2 Neşeden coşar, sevinç bulurlar.23 Neden yaşam verilir nereye gideceğini bilmeyen insana, 2 Çevresini Tanrının çitle çevirdiği kişiye?24 Çünkü iniltim ekmekten önce geliyor, 2 Su gibi dökülmekte feryadım.25 Korktuğum, 2 Çekindiğim başıma geldi.26 Huzur yok, sükûnet yok, rahat yok, 2 Yalnız kargaşa var.››

1 后来， 约伯开口咒诅自己的生日。 2 约伯说： 3 "愿我生的那日泯灭， 人说怀男胎的那夜灭没。 4 愿那日变成黑暗， 愿 神不从上面眷顾， 愿光明不照耀在其上。 5 愿黑暗与死荫索讨那日， 愿密云停留在上面， 愿白天的昏黑惊吓它。 6 愿那夜被幽暗夺去， 不让它连在平日之中， 列入月数之内。 7 愿那夜没有生育， 也没有欢乐的声音。 8 那些咒诅日子、善于惹动海怪的， 愿他们咒诅那夜。 9 愿那夜黎明的星星变成黑暗， 愿那夜等候发光却不亮， 见不到清晨的曙光。 10 因为那夜没有把我母胎的门关闭， 也没有把苦难隐藏， 使我看不见。 11 我为什么不一离母胎就死去？我为什么不一出母腹就断气？ 12 为什么有膝承接我？为什么有乳哺养我？ 13 不然， 我早已躺下安息， 14 与世上那些为自己建造陵墓的君王和谋士同睡， 15 或与那些拥有黄金， 房屋装满银子的王侯同眠。 16 我为什么不像暗中流产的胎， 未见天日的婴孩， 归于无有呢？ 17 在那里， 恶人止息搅扰， 筋疲力尽的得安息； 18 被囚的同享安宁； 听不见督工的声音； 19 老少尊卑都在那里， 奴仆脱离主人的辖制。 20 为什么有光明赐给劳碌的人， 有生命赐给苦命的人呢？ 21 他们想死却死不了， 找死胜于找宝藏； 22 他们找到坟墓就高兴， 非常欢喜快乐。 23 为什么有生命赐给前途茫茫， 又被 神四面围困的人呢？ 24 我以叹息代替食物， 我唉哼的声音如水涌出。 25 我所惧怕的临到我， 我所惊恐的向我而来。 26 我不得安逸， 不得安静， 也不得安息， 却有搅扰来到。"