1 Bana: ‹‹RABbin evine gidelim›› dendikçe 2 Sevinirim.2 Ayaklarımız senin kapılarında, 2 Ey Yeruşalim!3 Bitişik nizamda kurulmuş bir kenttir 2 Yeruşalim!4 Oymaklar çıkar oraya, RABbin oymakları, 2 İsraile verilen öğüt uyarınca, 2 RABbin adına şükretmek için.5 Çünkü orada yargı tahtları, 2 Davut soyunun tahtları kurulmuştur.6 Esenlik dileyin Yeruşalime: 2 ‹‹Huzur bulsun seni sevenler!7 Surlarına esenlik, 2 Saraylarına huzur egemen olsun!››8 Kardeşlerim, dostlarım için, 2 ‹‹Esenlik olsun sana!›› derim.9 Tanrımız RAB'bin evi için 2 İyilik dilerim sana.

1 Kanto de suprenirado. De David. Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu ĉio kuniĝis.4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laŭ la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo, Tronoj de la domo de David.6 Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.7 Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.