1 Ey Tanrı, yakarışımı işit, 2 Duama kulak ver!2 Sana seslenirim yeryüzünün öbür ucundan, 2 Yüreğime hüzün çökünce. Erişemeyeceğim yüksek bir kayaya çıkar beni,3 Çünkü sen benim için sığınak, 2 Düşmana karşı güçlü bir kule oldun.4 Çadırında sonsuza dek oturmak 2 Ve kanatlarının gölgesine sığınmak isterim. |iSela5 Çünkü sen, ey Tanrı, adaklarımı duydun, 2 Adından korkanların mirasını bana verdin.6 Kralın günlerine gün kat, 2 Yılları yüzyıllar olsun!7 Tanrının huzurunda sonsuza dek tahtında otursun; 2 Onu sevgin ve sadakatinle koru!8 O zaman adını hep ilahilerle öveceğim, 2 Her gün adaklarımı yerine getireceğim.

1 Al la ĥorestro. Por korda instrumento. De David. Aŭskultu, ho Dio, mian krion; Atentu mian preĝon.2 De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro: Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.3 Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, Fortika turo kontraŭ malamiko.4 Lasu min loĝi eterne en Via tendo, Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.5 Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn; Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.6 Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.7 Li restu eterne antaŭ Dio; Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.8 Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, Plenumante miajn promesojn ĉiutage.