1 ‹‹Ey Babil, erden kız, 2 İn aşağı, toprağa otur. 2 Ey Kildani kızı, 2 Tahtın yok artık, yere otur. 2 Bundan böyle, ‹Nazik, narin› demeyecekler sana.2 Bir çift değirmen taşı al da un öğüt, 2 Çıkar peçeni, kaldır eteğini. 2 Baldırını aç, ırmaklardan geç.3 Çıplaklığın sergilenecek, mahrem yerlerin görünecek. 2 Öç alacağım, kimseyi esirgemeyeceğim.››4 Bizim kurtarıcımız 2 İsrailin Kutsalıdır. 2 Onun adı ‹‹Her Şeye Egemen RABdir!››5 RAB diyor ki, ‹‹Ey Kildani kızı, 2 Karanlığa çekilip sessizce otur. 2 Çünkü bundan böyle ‹Ülkeler kraliçesi› demeyecekler sana.6 Halkıma öfkelenmiş, 2 Mirasım olduğu halde onu bayağılaştırıp 2 Eline teslim etmiştim. 2 Ama sen onlara acımadın, 2 Yaşlılara bile çok ağır bir boyunduruk yükledin.7 ‹Sonsuza dek kraliçe olacağım› diye düşünüyordun, 2 Bunları aklına getirmedin, sonuçlarını düşünmedin.8 ‹‹Ey şimdi güvenlikte yaşayan zevk düşkünü, 2 İçinden, ‹Kraliçe benim, başkası yok; 2 Hiç dul kalmayacak, 2 Evlat acısı görmeyeceğim› diyorsun. 2 Dinle şimdi:9 Bir gün içinde ikisi birden başına gelecek: 2 Çok sayıda büyüye, etkili muskalarına karşın 2 Hem dul kalacak, 2 Hem evlat acısını alabildiğine yaşayacaksın.10 ‹‹Kötülüğüne güvendin, 2 ‹Beni gören yok› diye düşündün. 2 Bilgin ve bilgeliğin seni saptırdı. 2 İçinden, ‹Kraliçe benim, başkası yok› diyordun.11 Ne var ki, felakete uğrayacaksın. 2 Onu durduracak büyü yok elinde, 2 Başına gelecek belayı önleyemeyeceksin. 2 Üzerine ansızın hiç beklemediğin bir yıkım gelecek.12 Gençliğinden beri emek verdiğin 2 Muskalarına, çok sayıda büyüye devam et; 2 Belki yararını görür, 2 Kimilerini titretirsin.13 Aldığın öğütlerin çokluğu 2 Seni tüketti. 2 Yıldız falcıların, yıldızbilimcilerin, 2 Ay başlarında ne olacağını bildirenlerin, 2 Şimdi kalksınlar da 2 Başına geleceklerden seni kurtarsınlar.14 ‹‹Bak, hepsi anızdan farksız, 2 Ateş yakacak onları. 2 Canlarını alevden kurtaramayacaklar. 2 Ne ısınmak için kor, 2 Ne de karşısında oturulacak ateş olacak.15 Emek verdiğin adamlar böyle olacak. 2 Gençliğinden beri alışveriş ettiğin herkes 2 Kendi yoluna gidecek, 2 Seni kurtaran olmayacak.››

1 Desce de teu trono, agacha-te ao solo, virgem, filha de Babilônia; assenta-te no chão, sem trono, filha dos caldeus! Já não serás chamada a delicada e a voluptuosa.2 Toma a mó, vai moer a farinha, tira teu véu, arregaça teu vestido, descobre tuas pernas para passar os rios,3 {descobre tua nudez, que se veja teu opróbrio}. Vou exercer uma implacável vingança,4 diz o nosso Redentor, que se intitula o Senhor dos exércitos, o Santo de Israel.5 Senta-te em silêncio, mergulha na escuridão, filha dos caldeus, porque não mais te chamarão a soberana dos reinos.6 Sem dúvida eu me havia irritado contra meu povo, profanei minha herança, entreguei-o nas tuas mãos; mas tu o trataste sem piedade, fizeste pesar duramente teu jugo sobre o ancião.7 Tu te dizias: Eu serei sempre soberana perpétua. Sem refletir, não consideraste o fim.8 Agora, portanto, ouve isto, voluptuosa, que reinas em segurança, que dizes em teu coração: Eu e nada mais que eu! Não conhecerei a viuvez, nem a perda de meus filhos.9 Estas duas desgraças virão sobre ti num só dia: a perda de teus filhos e a viuvez te atormentarão ao mesmo tempo, a despeito de todos os teus sortilégios e teus poderosos encantos.10 Tu te fiavas em tua malícia e dizias a ti mesma: Ninguém me vê! Mas tua habilidade e tua astúcia te desencaminharam a tal ponto que dizias em teu coração: Eu e nada a não ser eu!11 Ora, uma calamidade virá sobre ti e não saberás conjurá-la; a catástrofe vai desabar sobre ti sem que possas impedi-la. Repentinamente alcançar-te-á uma ruína que não terás sabido evitar.12 Agarra-te, portanto, a teus feitiços e à multidão de teus sortilégios, nos quais te esmeraste desde tua juventude! Talvez acharás uma receita eficaz para criar o terror.13 Esbanjaste teus esforços entre tantos conselheiros. Que eles então se levantem e te salvem, aqueles que preparam o mapa do céu e observam os astros, que comunicam a cada mês como irão as coisas.14 Ei-los como argueiros de palha que o fogo consumirá; não poderão escapar às investidas da chama. {Não será um braseiro onde se coze o pão, nem um fogo perto do qual se assenta}.15 Eis o que valerão teus feiticeiros que tens procurado consultar desde tua juventude. Eles fogem espavoridos, cada qual para seu lado, sem que nenhum venha em teu socorro.