1 ‹‹Yaşama gücüm tükendi, günlerim kısaldı, 2 Mezar gözlüyor beni.2 Çevremi alaycılar kuşatmış, 2 Gözümü onların aşağılamasıyla açıp kapıyorum.3 ‹‹Ey Tanrı, kefilim ol kendine karşı, 2 Başka kim var bana güvence verecek?4 Çünkü onların aklını anlayışa kapadın, 2 Bu yüzden onları zafere kavuşturmayacaksın.5 Para için dostlarını satan adamın 2 Çocuklarının gözünün feri söner.6 ‹‹Tanrı beni insanların diline düşürdü, 2 Yüzüme tükürmekteler.7 Kederden gözümün feri söndü, 2 Kollarım bacaklarım çırpı gibi.8 Dürüst insanlar buna şaşıyor, 2 Suçsuzlar tanrısızlara saldırıyor.9 Doğrular kendi yolunu tutuyor, 2 Elleri temiz olanlar gittikçe güçleniyor.10 ‹‹Ama siz, hepiniz gelin yine deneyin! 2 Aranızda bir bilge bulamayacağım.11 Günlerim geçti, tasarılarım, 2 Dileklerim suya düştü.12 Bu insanlar geceyi gündüze çeviriyorlar, 2 Karanlığa ‹Işık yakındır› diyorlar.13 Ölüler diyarını evim diye gözlüyorsam, 2 Yatağımı karanlığa seriyorsam,14 Çukura ‹Babam›, 2 Kurda ‹Annem, kızkardeşim› diyorsam,15 Umudum nerede? 2 Kim benim için umut görebilir?16 Umut benimle ölüler diyarına mı inecek? 2 Toprağa birlikte mi gireceğiz?››

1 O sopro de minha vida vai-se consumindo, os meus dias se apagam, só me resta o sepulcro.2 Estou cercado por zombadores, meu olho vela por causa de seus ultrajes.3 Sê tu mesmo a minha caução junto de ti, e quem ousará bater em minha mão?4 Pois fechaste o seu coração à inteligência, por isto não os deixarás triunfar.5 Há quem convide seus amigos à partilha, quando desfalecem os olhos de seus filhos.6 Ele me reduziu a ser a fábula dos povos, e me cospem no rosto.7 Meus olhos estão atingidos pela tristeza, todo o meu corpo não é mais que uma sombra.8 As pessoas retas estão estupefactas, e o inocente se irrita contra o ímpio;9 o justo, entretanto, persiste no seu caminho, o homem de mãos puras redobra de coragem.10 Mas vós todos voltai, vinde, pois não acharei entre vós nenhum sábio?11 Meus dias se esgotam, meus projetos estão aniquilados, frustraram-se os projetos do meu coração.12 Fazem da noite, dia, a luz da manhã é para mim como trevas.13 Deverei esperar? A região dos mortos é a minha morada, preparo meu leito no local tenebroso.14 Disse ao sepulcro: És meu pai, e aos vermes: Vós sois minha mãe e minha irmã.15 Onde está, pois, minha esperança? E minha felicidade, quem a entrevê?16 Descerão elas comigo à região dos mortos, e nos afundaremos juntos na terra?