1 ‹‹Niçin Her Şeye Gücü Yeten yargı için vakit saptamıyor? 2 Neden Onu tanıyanlar bu günleri görmesin?2 İnsanlar sınır taşlarını kaldırıyor, 2 Çaldıkları sürüleri otlatıyorlar.3 Öksüzlerin eşeğini kovuyor, 2 Dul kadının öküzünü rehin alıyorlar.4 Yoksulları yoldan saptırıyor, 2 Ülkenin düşkünlerini gizlenmeye zorluyorlar.5 Bakın, yoksullar çöldeki yaban eşekleri gibi 2 Yiyecek bulmak için erkenden işe çıkıyorlar, 2 Çocuklarına yiyeceği kırlar sağlıyor.6 Yemlerini tarlalardan topluyor, 2 Kötülerin bağındaki artıkları eşeliyorlar.7 Geceyi giysisiz, çıplak geçiriyorlar, 2 Örtünecek şeyleri yok soğukta.8 Dağlara yağan sağanaktan ıslanıyor, 2 Sığınakları olmadığı için kayalara sarılıyorlar.9 Öksüz memeden uzaklaştırılıyor, 2 Düşkünün bebeği rehin alınıyor.10 Giysisiz, çıplak dolaşıyor, 2 Aç karnına demet taşıyorlar.11 Teraslar arasında zeytin eziyor, 2 Susuzluktan kavrulurken 2 Şarap için üzüm sıkıyorlar.12 Kentlerden insan iniltileri yükseliyor, 2 Yaralı canlar feryat ediyor, 2 Ama Tanrı haksızlığı önemsemiyor.13 ‹‹Bunlar ışığa başkaldıranlardır; 2 Onun yolunu tanımaz, 2 İzinde yürümezler.14 Gün kararınca katil kalkar, 2 Düşkünü, yoksulu öldürür, 2 Hırsız gibi sıvışır geceleyin.15 Zina edenin gözü alaca karanlıktadır, 2 ‹Beni kimse görmez› diye düşünür, 2 Yüzünü örtüyle gizler.16 Hırsızlar karanlıkta evleri deler, 2 Gündüz gizlenir, ışık nedir bilmezler.17 Çünkü zifiri karanlık, sabahıdır onların, 2 Karanlığın dehşetiyle dostturlar.18 ‹‹Diyorsunuz ki, ‹Suyun üstündeki köpüktür onlar, 2 Lanetlidir ülkedeki payları, 2 Kimse bağlara gitmez.19 Kuraklık ve sıcağın eriyen karı alıp götürdüğü gibi 2 Ölüler diyarı da günahlıları alıp götürür.20 Rahim onları unutacak, 2 Kurtlara yem olacak, 2 Bir daha anılmayacaklar. 2 Haksızlık bir ağaç gibi kırılacak.21 Onlar çocuğu olmayan kısır kadınları yolar, 2 Dul kadına iyilik etmezler.22 Tanrı, gücüyle zorbaları yok eder, 2 Harekete geçince zorbaların yaşama umudu kalmaz.23 Tanrı onlara güven verir, Ona güvenirler, 2 Ama gözü yürüdükleri yoldadır.24 Kısa süre yükselir, sonra yok olurlar, 2 Düşerler, tıpkı ötekiler gibi alınıp götürülür, 2 Başak başı gibi kesilirler.›25 ‹‹Böyle değilse, kim beni yalancı çıkarabilir, 2 Söylediklerimin boş olduğunu gösterebilir?››

1 Por que não reserva tempos para si o Todo-poderoso? E por que ignoram seus dias os que lhe são fiéis?2 Os maus mudam as divisas das terras, e fazem pastar o rebanho que roubaram.3 Empurram diante de si o jumento do órfão, e tomam em penhor o boi da viúva.4 Afastam os pobres do caminho, todos os miseráveis da região precisam esconder-se.5 Como os asnos no deserto, saem para o trabalho, à procura do que comer, à procura do pão para seus filhos.6 Ceifam a forragem num campo, vindimam a vinha do ímpio.7 Passam a noite nus, sem roupa, sem cobertor contra o frio.8 São banhados pelas chuvas da montanha; sem abrigo, abraçam-se com as rochas.9 Arrancam o órfão do seio materno, tomam em penhor as crianças do pobre.10 Andam nus, despidos, esfomeados, carregam feixes.11 Espremem o óleo nos celeiros, pisam os lagares, morrendo de sede.12 Sobe da cidade o estertor dos moribundos, a alma dos feridos grita: Deus não ouve suas súplicas.13 Outros são rebeldes à luz, não conhecem seus caminhos, não habitam em suas veredas.14 O homicida levanta-se quando cai o dia, para matar o pobre e o indigente; o ladrão vagueia durante a noite.15 O adúltero espreita o crepúsculo: Ninguém me verá, diz ele, e põe um véu no rosto.16 Nas trevas, forçam as casas; escondem-se durante o dia; não conhecem a luz.17 Para eles, com efeito, a manhã é uma sombra espessa, pois estão acostumados aos terrores da noite.18 Correm rapidamente à superfície das águas, sua herança é maldita na terra; já não tomarão o caminho das vinhas.19 Como a seca e o calor absorvem a água das neves, assim a região dos mortos engole os pecadores.20 O ventre que o gerou, esquece-o, os vermes fazem dele as suas delícias; ninguém mais se lembra dele.21 A iniqüidade é quebrada como uma árvore. Maltratava a mulher estéril e sem filhos, não fazia o bem à viúva;22 punha sua força a serviço dos poderosos. Levanta-se e já não pode mais contar com a vida.23 Ele lhes dá segurança e apoio, mas seus olhos vigiam seus caminhos.24 Levantam-se, subitamente já não existem; caem; como os outros, são arrebatados, são ceifados como cabeças de espigas.25 Se assim não é, quem me desmentirá, quem reduzirá a nada as minhas palavras?