1 ‹‹Haydi çağır, seni yanıtlayan çıkacak mı? 2 Meleklerin hangisine yöneleceksin?2 Aptalı üzüntü öldürür, 2 Budalayı kıskançlık bitirir.3 Ben aptalın kök saldığını görünce, 2 Hemen yurduna lanet ettim.4 Çocukları güvenlikten uzak, 2 Mahkeme kapısında ezilir, 2 Savunan çıkmaz.5 Ürününü açlar yer, 2 Dikenler arasındakini bile toplarlar; 2 Mallarını susamışlar yutmak ister. ‹‹Tuzak››.6 Çünkü dert topraktan çıkmaz, 2 Sıkıntı yerden bitmez.7 Havaya uçuşan kıvılcımlar gibi 2 Sıkıntı çekmek için doğar insan.8 ‹‹Oysa ben Tanrıya yönelir, 2 Davamı Ona bırakırdım.9 Anlayamadığımız büyük işler, 2 Sayısız şaşılası işler yapan Odur.10 Yeryüzüne yağmur yağdırır, 2 Tarlalara sular gönderir.11 Düşkünleri yükseltir, 2 Yaslıları esenliğe çıkarır.12 Kurnazların oyununu bozar, 2 Düzenlerini gerçekleştiremesinler diye.13 Bilgeleri kurnazlıklarında yakalar, 2 Düzenbazların oyunu son bulur.14 Gündüz karanlığa toslar, 2 Öğlen, geceymiş gibi el yordamıyla ararlar.15 Yoksulu onların kılıç gibi ağzından 2 Ve güçlünün elinden O kurtarır.16 Yoksul umutlanır, 2 Haksızlık ağzını kapar.17 ‹‹İşte, ne mutlu Tanrının eğittiği insana! 2 Bu yüzden Her Şeye Gücü Yetenin yola getirişini küçümseme.18 Çünkü O hem yaralar hem sarar, 2 O incitir, ama elleri sağaltır.19 Altı kez sıkıntıya düşsen seni kurtarır, 2 Yedinci kez de sana zarar vermez.20 Kıtlıkta ölümden, 2 Savaşta kılıçtan seni O koruyacak.21 Kamçılayan dillerden uzak kalacak, 2 Yıkım gelince korkmayacaksın.22 Yıkıma, açlığa gülüp geçecek, 2 Yabanıl hayvanlardan ürkmeyeceksin.23 Çünkü tarladaki taşlarla anlaşacaksın, 2 Yabanıl hayvanlar seninle barışacak.24 Çadırının güvenlik içinde olduğunu bilecek, 2 Yurdunu yoklayınca eksik bulmayacaksın.25 Çocuklarının çoğalacağını bileceksin, 2 Soyun ot gibi bitecek.26 Zamanında toplanan demetler gibi, 2 Mezara dinç gireceksin.27 ‹‹İşte araştırdık, doğrudur, 2 Onun için bunu dinle ve belle.››

1 Chama para ver se te respondem; a qual dos santos te dirigirás?2 O arrebatamento mata o insensato, a inveja leva o tolo à morte.3 Vi o insensato deitar raiz, e de repente sua morada apodreceu.4 Seus filhos são privados de qualquer socorro, são pisados à porta, ninguém os defende.5 O faminto come sua colheita e a leva embora, por detrás da cerca de espinhos, e os sequiosos engolem seus bens.6 Pois o mal não sai do pó, e o sofrimento não brota da terra:7 é o homem quem causa o sofrimento como as faíscas voam no ar.8 Por isso, eu rogarei a Deus, apresentarei minha súplica ao Senhor.9 Ele faz coisas grandes e insondáveis, maravilhas incalculáveis;10 espalha a chuva sobre a terra, e derrama as águas sobre os campos;11 exalta os humildes, e dá nova alegria aos que estão de luto;12 frustra os projetos dos maus, cujas mãos não podem executar os planos;13 apanha os jeitosos em suas próprias manhas, e os projetos dos astutos se tornam prematuros;14 em pleno dia encontram as trevas, e andam às apalpadelas ao meio-dia como se fosse noite.15 Salva o fraco da espada da língua deles, e o pobre da mão do poderoso;16 volta a esperança ao infeliz, e é fechada a boca da iniqüidade.17 Bem-aventurado o homem a quem Deus corrige! Não desprezes a lição do Todo-poderoso,18 pois ele fere e cuida; se golpeia, sua mão cura.19 Seis vezes te salvará da angústia, e, na sétima, o mal não te atingirá.20 No tempo de fome, te preservará da morte, e, no combate, do gume da espada;21 estarás a coberto do açoite da língua, não terás medo quando vires a ruína;22 rirás das calamidades e da fome, não temerás as feras selvagens.23 Farás um pacto com as pedras do chão, e os animais dos campos estarão em paz contigo.24 Dentro de tua tenda conhecerás a paz, visitarás tuas terras, onde nada faltará;25 verás tua posteridade multiplicar-se, e teus descendentes crescerem como a erva dos campos.26 Entrarás maduro no sepulcro, como um feixe de trigo que se recolhe a seu tempo.27 Eis o que observamos; é assim; eis o que aprendemos; tira proveito disso.