1 ‹‹Ama şimdi, yaşı benden küçük olanlar 2 Benimle alay etmekte, 2 Oysa babalarını sürümün köpeklerinin 2 Yanına koymaya tenezzül etmezdim.2 Çünkü güçleri tükenmişti, 2 Bileklerinin gücü ne işime yarardı?3 Yoksulluktan, açlıktan bitkindiler, 2 Akşam çölde, ıssız çorak yerlerde kök kemiriyorlardı.4 Çalılıklarda karapazı topluyor, 2 Retem kökü yiyorlardı.5 Toplumdan kovuluyorlardı, 2 İnsanlar hırsızmışlar gibi onlara bağırıyordu.6 Korkunç vadilerde, yerdeki deliklerde, 2 Kaya kovuklarında yaşıyorlardı.7 Çalıların arasında anırır, 2 Çalı altında birbirine sokulurlardı.8 Aptalların, adı sanı belirsiz insanların çocuklarıydılar, 2 Ülkeden kovulmuşlardı.9 ‹‹Şimdiyse destan oldum dillerine, 2 Ağızlarına doladılar beni.10 Benden tiksiniyor, uzak duruyorlar, 2 Yüzüme tükürmekten çekinmiyorlar.11 Tanrı ipimi çözüp beni alçalttığı için 2 Dizginsiz davranmaya başladılar bana.12 Sağımdaki ayak takımı üzerime yürüyor, 2 Ayaklarımı kaydırıyor, 2 Bana karşı rampalar kuruyorlar.13 Yolumu kesiyor, 2 Kimseden yardım görmeden 2 Beni yok etmeye çalışıyorlar.14 Koca bir gedikten girer gibi ilerliyor, 2 Yıkıntılar arasından üzerime yuvarlanıyorlar.15 Dehşet çöktü üzerime, 2 Onurum rüzgara kapılmış gibi uçtu, 2 Mutluluğum bulut gibi geçip gitti.16 ‹‹Şimdi tükeniyorum, 2 Acı günler beni ele geçirdi.17 Geceleri kemiklerim sızlıyor, 2 Beni kemiren acılar hiç durmuyor.18 Tanrının şiddeti 2 Üzerimdeki giysiye dönüştü, 2 Gömleğimin yakası gibi beni sıkıyor.19 Beni çamura fırlattı, 2 Toza, küle döndüm.20 ‹‹Sana yakarıyorum, ama yanıt vermiyorsun, 2 Ayağa kalktığımda gözünü bana dikiyorsun.21 Bana acımasız davranıyor, 2 Bileğinin gücüyle beni eziyorsun.22 Beni kaldırıp rüzgara bindiriyorsun, 2 Fırtınanın içinde darma duman ediyorsun.23 Biliyorum, beni ölüme, 2 Bütün canlıların toplanacağı yere götüreceksin.24 ‹‹Kuşkusuz düşenin dostu olmaz, 2 Felakete uğrayıp yardım istediğinde.25 Sıkıntıya düşenler için ağlamaz mıydım? 2 Yoksullar için üzülmez miydim?26 Ama ben iyilik beklerken kötülük geldi, 2 Işık umarken karanlık geldi.27 İçim kaynıyor, rahatım yok, 2 Önümde acı günler var.28 Yaslı yaslı dolaşıyorum, güneş yok, 2 Topluluk içinde kalkıp feryat ediyorum.29 Çakallarla kardeş, 2 Baykuşlarla arkadaş oldum.30 Derim karardı, soyuluyor, 2 Kemiklerim ateşten yanıyor.31 Lirimin sesi yas feryadına, 2 Neyimin sesi ağlayanların sesine döndü.

1 Agora zombam de mim os mais jovens do que eu, aqueles cujos pais eu desdenharia de colocar com os cães de meu rebanho.2 Que faria eu com o vigor de seus braços? Não atingirão a idade madura.3 Reduzidos a nada pela miséria e a fome, roem um solo árido e desolado.4 Colhem ervas e cascas dos arbustos, por pão têm somente a raiz das giestas.5 São postos para fora do povo, gritam com eles como se fossem ladrões,6 moram em barrancos medonhos, em buracos de terra e de rochedos.7 Ouvem-se seus gritos entre os arbustos, amontoam-se debaixo das urtigas,8 filhos de infames e de gente sem nome que são expulsos da terra!9 Agora sou o assunto de suas canções, o tema de seus escárnios;10 afastam-se de mim com horror, não receiam cuspir-me no rosto.11 Desamarraram a corda para humilhar-me, sacudiram de si todo o freio diante de mim.12 À minha direita levanta-se a raça deles, tentam atrapalhar meus pés, abrem diante de mim o caminho da sua desgraça.13 Cortam minha vereda para me perder, trabalham para minha ruína.14 Penetram como por uma grande brecha, irrompem entre escombros.15 O pavor me invade. Minha esperança é varrida como se fosse pelo vento, minha felicidade passa como uma nuvem.16 Agora minha alma se dissolve, os dias de aflição me dominaram.17 A noite traspassa meus ossos, consome-os; os males que me roem não dormem.18 Com violência segura a minha veste, aperta-me como o colarinho de minha túnica.19 Deus jogou-me no lodo, tenho o aspecto da poeira e da cinza.20 Clamo a ti, e não me respondes; ponho-me diante de ti, e não olhas para mim.21 Tornaste-te cruel para comigo, atacas-me com toda a força de tua mão.22 Arrebatas-me, fazes-me cavalgar o tufão, aniquilas-me na tempestade.23 Eu bem sei, levas-me à morte, ao lugar onde se encontram todos os viventes.24 Mas poderá aquele que cai não estender a mão, poderá não pedir socorro aquele que perece?25 Não chorei com os oprimidos? Não teve minha alma piedade dos pobres?26 Esperava a felicidade e veio a desgraça, esperava a luz e vieram as trevas.27 Minhas entranhas abrasam-se sem nenhum descanso, assaltaram-me os dias de aflição.28 Caminho no luto, sem sol; levanto-me numa multidão de gritos,29 tornei-me irmão dos chacais e companheiro dos avestruzes.30 Minha pele enegrece-se e cai, e meus ossos são consumidos pela febre.31 Minha cítara só dá acordes lúgubres, e minha flauta sons queixosos.