1 Gümüş maden ocağından elde edilir, 2 Altını arıtmak için de bir yer vardır.2 Demir topraktan çıkarılır, 2 Bakırsa taştan.3 İnsan karanlığa son verir, 2 Koyu karanlığın, ölüm gölgesinin taşlarını 2 Son sınırına kadar araştırır.4 Maden kuyusunu insanların oturduğu yerden uzakta açar, 2 İnsan ayağının unuttuğu yerlerde, 2 Herkesten uzak iplere sarılıp sallanır.5 Ekmek topraktan çıkar, 2 Toprağın altı ise yanmış, altüst olmuştur.6 Kayalarından laciverttaşı çıkar, 2 Yüzeyi altın tozunu andırır.7 Yırtıcı kuş yolu bilmez, 2 Doğanın gözü onu görmemiştir.8 Güçlü hayvanlar oraya ayak basmamış, 2 Aslan oradan geçmemiştir.9 Madenci elini çakmak taşına uzatır, 2 Dağları kökünden altüst eder.10 Kayaların içinden tüneller açar, 2 Gözleri değerli ne varsa görür.11 Irmakların kaynağını tıkar, 2 Gizli olanı ışığa çıkarır.12 Ama bilgelik nerede bulunur? 2 Aklın yeri neresi?13 İnsan onun değerini bilmez, 2 Yaşayanlar diyarında ona rastlanmaz.14 Engin, ‹‹Bende değil›› der, 2 Deniz, ‹‹Yanımda değil.››15 Onun bedeli saf altınla ödenmez, 2 Değeri gümüşle ölçülmez.16 Ona Ofir altınıyla, değerli oniksle, 2 Laciverttaşıyla değer biçilmez.17 Ne altın ne cam onunla karşılaştırılabilir, 2 Saf altın kaplara değişilmez.18 Yanında mercanla billurun sözü edilmez, 2 Bilgeliğin değeri mücevherden üstündür.19 Kûş topazı onunla denk sayılmaz, 2 Saf altınla ona değer biçilmez.20 Öyleyse bilgelik nereden geliyor? 2 Aklın yeri neresi?21 O bütün canlıların gözünden uzaktır, 2 Gökte uçan kuşlardan bile saklıdır.22 Yıkımla Ölüm: 2 ‹‹Kulaklarımız ancak fısıltısını duydu›› der.23 Onun yolunu Tanrı anlar, 2 Yerini bilen Odur.24 Çünkü O yeryüzünün uçlarına kadar bakar, 2 Göklerin altındaki her şeyi görür.25 Rüzgara güç verdiği, 2 Suları ölçtüğü,26 Yağmura kural koyduğu, 2 Yıldırıma yol açtığı zaman,27 Bilgeliği görüp değerini biçti, 2 Onu onaylayıp araştırdı.28 İnsana, ‹‹İşte Rab korkusu, bilgelik budur›› dedi, 2 ‹‹Kötülükten kaçınmak akıllılıktır.››

1 Há lugares de onde se tira a prata, lugares onde o ouro é apurado;2 o ferro é extraído do solo, o cobre é extraído de uma pedra fundida.3 Foi posto um fim às trevas, escavaram-se as últimas profundidades da rocha obscura e sombria.4 Longe dos lugares habitados {o mineiro} abre galerias que são ignoradas pelos pés dos transeuntes; suspenso, vacila longe dos humanos.5 A terra, que produz o pão, é sacudida em suas entranhas como se fosse pelo fogo.6 As rochas encerram a safira, assim como o pó do ouro.7 A águia não conhece a vereda, o olho do abutre não a viu;8 os altivos animais não a pisaram, o leão não passou por ela.9 O homem põe a mão no sílex, derruba as montanhas pela base;10 fura galerias nos rochedos, o olho pode ver nelas todos os tesouros.11 Explora as nascentes dos rios, e põe a descoberto o que estava escondido.12 Mas a sabedoria, de onde sai ela? Onde está o jazigo da inteligência?13 O homem ignora o caminho dela, ninguém a encontra na terra dos vivos.14 O abismo diz: Ela não está em mim. Não está comigo, diz o mar.15 Não pode ser adquirida com ouro maciço, não pode ser comprada a peso de prata.16 Não pode ser posta em balança com o ouro de Ofir, com o ônix precioso ou a safira.17 Não pode ser comparada nem ao ouro nem ao vidro, ninguém a troca por vaso de ouro fino.18 Quanto ao coral e ao cristal, nem se fala, a sabedoria vale mais do que as pérolas.19 Não pode ser igualada ao topázio da Etiópia, não pode ser equiparada ao mais puro ouro.20 De onde vem, pois, a sabedoria? Onde está o jazigo da inteligência?21 Um véu a oculta de todos os viventes, até das aves do céu ela se esconde.22 Dizem o inferno e a morte: Apenas ouvimos falar dela.23 Deus conhece o caminho para encontrá-la, é ele quem sabe o seu lugar,24 porque ele vê até os confins da terra, e enxerga tudo o que há debaixo do céu.25 Quando ele se ocupava em pesar os ventos, e em regular a medida das águas,26 quando fixava as leis da chuva, e traçava uma rota aos relâmpagos,27 então a viu e a descreveu, penetrou-a e escrutou-a.28 Depois disse ao homem: O temor do Senhor, eis a sabedoria; fugir do mal, eis a inteligência.