1 Azqueneraino, estasioco Dabiden psalmoa.
2 Çure baithan, Jauna, içan dut ene iguriquitza, ez naiz bethi ahalcatua içanen; libra neçaçu çure çucentasunaren arabera.
3 Ene alderat makur çaçu beharria; laster eguiçu ni hesturatic atheratzera.
Içan çaquizquit Jainco beguirale eta ihes-leku bat, ni salba neçaçunçat;
4 Çu çare alabainan ene indarra eta ihes-lekua, eta çure icenaren gatic bidaturen eta haciren nauçu.
5 Atheraturen nauçu gorde darotedan arte huntaric; ceren çu baitzare ene gueriçatzailea.
6 Çure escuetara bihurcen dut ene arima; berrerosi nauçu, Jauna, eguiazco Jaincoa.
7 Higüin ditutzu gauça huts eta alferretan laket direnac.
Bainan nic Jauna baithan eman dut ene phesquiça;
8 Çure urricalpenean naiz jauciren eta bozturen.
Ene aphaltasunari beguiratu dioçulacotz, hesturetaric atheratu duçu ene arima.
9 Ez nauçu hersi etsaiaren escuetan, eta bide çabalean gogortu ditutzu ene oinac.
10 Urrical çaquizquit, Jauna, ceren ene beguia, ene arima eta ene barnea hasarreac nahasiac baitira;
11 Ceren bihotzminean ene bicia, eta ene urtheac auhenetan iraunguitu baitira.
Beharrerian ahuldua da ene indarra; ene heçurrac asaldatuac dira.
12 Laido bat bilhacatu naiz ene etsai guciençat, eta guciz ene hauçoençat; ene eçagunen lazgarri eguin naiz.
Ikusten nindutenec, ene ganic camporat ihes eguin dute;
