1 Verily, verily, I say to you, He that enters not in by the door to the fold of the sheep, but mounts up elsewhere, *he* is a thief and a robber;2 but he that enters in by the door is {the} shepherd of the sheep.3 To him the porter opens; and the sheep hear his voice; and he calls his own sheep by name, and leads them out.4 When he has put forth all his own, he goes before them, and the sheep follow him, because they know his voice.5 But they will not follow a stranger, but will flee from him, because they know not the voice of strangers.6 This allegory spoke Jesus to them, but they did not know what it was {of} which he spoke to them.7 Jesus therefore said again to them, Verily, verily, I say to you, I am the door of the sheep.8 All whoever came before me are thieves and robbers; but the sheep did not hear them.9 I am the door: if any one enter in by me, he shall be saved, and shall go in and shall go out and shall find pasture.10 The thief comes not but that he may steal, and kill, and destroy: I am come that they might have life, and might have {it} abundantly.11 I am the good shepherd. The good shepherd lays down his life for the sheep:12 but he who serves for wages, and who is not the shepherd, whose own the sheep are not, sees the wolf coming, and leaves the sheep and flees; and the wolf seizes them and scatters the sheep.13 Now he who serves for wages flees because he serves for wages, and is not himself concerned about the sheep.14 I am the good shepherd; and I know those that are mine, and am known of those that are mine,15 as the Father knows me and I know the Father; and I lay down my life for the sheep.16 And I have other sheep which are not of this fold: those also I must bring, and they shall hear my voice; and there shall be one flock, one shepherd.17 On this account the Father loves me, because I lay down my life that I may take it again.18 No one takes it from me, but I lay it down of myself. I have authority to lay it down and I have authority to take it again. I have received this commandment of my Father.19 There was a division again among the Jews on account of these words;20 but many of them said, He has a demon and raves; why do ye hear him?21 Others said, These sayings are not {those} of one that is possessed by a demon. Can a demon open blind people's eyes?22 Now the feast of the dedication was celebrating at Jerusalem, and it was winter.23 And Jesus walked in the temple in the porch of Solomon.24 The Jews therefore surrounded him, and said to him, Until when dost thou hold our soul in suspense? If thou art the Christ, say {so} to us openly.25 Jesus answered them, I told you, and ye do not believe. The works which I do in my Father's name, these bear witness concerning me:26 but ye do not believe, for ye are not of my sheep, as I told you.27 My sheep hear my voice, and I know them, and they follow me;28 and I give them life eternal; and they shall never perish, and no one shall seize them out of my hand.29 My Father who has given {them} to me is greater than all, and no one can seize out of the hand of my Father.30 I and the Father are one.31 The Jews therefore again took stones that they might stone him.32 Jesus answered them, Many good works have I shewn you of my Father; for which work of them do ye stone me?33 The Jews answered him, For a good work we stone thee not, but for blasphemy, and because thou, being a man, makest thyself God.34 Jesus answered them, Is it not written in your law, I said, Ye are gods?35 If he called *them* gods to whom the word of God came (and the scripture cannot be broken),36 do ye say of him whom the Father has sanctified and sent into the world, Thou blasphemest, because I said, I am Son of God?37 If I do not the works of my Father, believe me not;38 but if I do, even if ye believe not me, believe the works, that ye may know {and believe} that the Father is in me and I in him.39 They sought therefore again to take him; and he went away from out of their hand40 and departed again beyond the Jordan to the place where John was baptising at the first: and he abode there.41 And many came to him, and said, John did no sign; but all things which John said of this {man} were true.42 And many believed on him there.

1 Vere, vere, mi diras al vi:Kiu eniras en la ŝafejon ne tra la pordo, sed aliloke suprengrimpas, tiu estas ŝtelisto kaj rabisto.2 Sed kiu eniras tra la pordo, tiu estas la paŝtisto de la ŝafoj.3 Al tiu la pordisto malfermas; kaj la ŝafoj aŭskultas lian voĉon, kaj li alvokas laŭ nomoj siajn proprajn ŝafojn, kaj elkondukas ilin.4 Kaj kiam li kondukis eksteren siajn ŝafojn, li iras antaŭ ili, kaj la ŝafoj lin sekvas, ĉar ili konas lian voĉon.5 Kaj fremdulon ili ne sekvos, sed forkuros de li, ĉar ili ne konas la voĉon de fremduloj.6 Tiun alegorion Jesuo diris al ili; sed ili ne komprenis, kiajn aferojn li parolas al ili.7 Jesuo do diris denove al ili:Vere, vere, mi diras al vi:Mi estas la pordo de la ŝafoj.8 Ĉiuj, kiuj venis pli frue ol mi, estas ŝtelistoj kaj rabistoj; sed la ŝafoj ne aŭskultis ilin.9 Mi estas la pordo; se iu tra mi eniras, tiu estos savita; kaj li eniros kaj eliros, kaj trovos paŝtaĵon.10 La ŝtelisto ne venas, krom por ŝteli kaj buĉi kaj pereigi; mi venis, por ke ili havu vivon, kaj havu ĝin abunde.11 Mi estas la bona paŝtisto; la bona paŝtisto demetas sian vivon por la ŝafoj.12 La dungito, kaj tiu, kiu ne estas paŝtisto, kies propraĵo la ŝafoj ne estas, ekvidas la lupon venanta kaj lasas la ŝafojn kaj forkuras; kaj la lupo ilin kaptas kaj dispelas;13 li forkuras tial, ke li estas dungito kaj ne zorgas pri la ŝafoj.14 Mi estas la bona paŝtisto, kaj mi konas la miajn, kaj la miaj min konas15 tiel same, kiel la Patro min konas, kaj mi konas la Patron; kaj mi demetas mian vivon por la ŝafoj.16 Kaj aliajn ŝafojn mi havas, kiuj ne estas de ĉi tiu gregejo; ilin ankaŭ mi devas alkonduki, kaj ili aŭskultos mian voĉon; kaj estos unu grego, unu paŝtisto.17 Pro tio la Patro min amas, ke mi demetas mian vivon, por ke mi ĝin reprenu.18 Neniu ĝin forprenas de mi, sed mi ĝin demetas memvole. Mi havas la rajton ĝin demeti, kaj mi havas la rajton ĝin repreni. Ĉi tiun ordonon mi ricevis de mia Patro.19 Denove fariĝis malkonsento inter la Judoj pro tiuj diroj.20 Kaj multaj el ili diris:Li havas demonon kaj estas freneza; kial vi lin aŭskultas?21 Aliaj diris:Tiuj ne estas diroj de demonhavanto. Ĉu demono povas malfermi la okulojn de blinduloj?22 Okazis la festo de inaŭguro en Jerusalem, kaj estis vintro;23 kaj Jesuo promenis en la templo, en la portiko de Salomono.24 La Judoj do ĉirkaŭis lin, kaj diris al li:Ĝis kiam vi tenas en dubo nian animon? Se vi estas la Kristo, diru al ni malkaŝe.25 Jesuo respondis al ili:Mi diris al vi, kaj vi ne kredas; la faroj, kiujn mi faras en la nomo de mia Patro, atestas pri mi.26 Sed vi ne kredas, ĉar vi ne estas el miaj ŝafoj.27 Miaj ŝafoj aŭskultas mian voĉon, kaj mi ilin konas, kaj ili min sekvas;28 kaj mi donas al ili eternan vivon; kaj ili neniam pereos, kaj neniu ilin forkaptos el mia mano.29 Mia Patro, kiu donis ilin al mi, superas ĉion; kaj neniu povas ion forkapti el la mano de mia Patro.30 Mi kaj la Patro estas unu.31 Tiam la Judoj denove prenis ŝtonojn, por ŝtonmortigi lin.32 Jesuo respondis al ili:Multajn bonajn farojn mi montris al vi de mia Patro; pro kiu el ili vi volas ŝtonmortigi min?33 La Judoj respondis:Ne pro bona faro ni volas ŝtonmortigi vin, sed pro blasfemo, kaj ĉar vi, estante homo, pretendas esti Dio.34 Jesuo respondis:Ĉu ne estas skribite en via leĝo:Mi diris:Vi estas dioj?35 Se li nomis dioj tiujn, al kiuj venis la vorto de Dio (kaj la Skribo ne povas esti nuligita),36 ĉu vi diras pri tiu, kiun la Patro konsekris kaj sendis en la mondon:Vi blasfemas; ĉar mi diris:Mi estas Filo de Dio?37 Se mi ne faras la farojn de mia Patro, ne kredu al mi.38 Sed se mi faras ilin, kvankam vi ne kredas al mi, kredu la farojn, por ke vi sciu kaj komprenu, ke la Patro estas en mi, kaj mi en la Patro.39 Ili denove celis kapti lin, sed li iris for de ilia mano.40 Li foriris denove trans Jordanon tien, kie Johano unue baptis, kaj tie li restadis.41 Kaj multaj venis al li, kaj diris:Johano ja ne faris signon; sed ĉio, kion Johano diris pri ĉi tiu, estis vera.42 Kaj tie multaj kredis al li.