1 In {the} beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God.2 *He* was in the beginning with God.3 All things received being through him, and without him not one {thing} received being which has received being.4 In him was life, and the life was the light of men.5 And the light appears in darkness, and the darkness apprehended it not.6 There was a man sent from God, his name John.7 He came for witness, that he might witness concerning the light, that all might believe through him.8 *He* was not the light, but that he might witness concerning the light.9 The true light was that which, coming into the world, lightens every man.10 He was in the world, and the world had {its} being through him, and the world knew him not.11 He came to his own, and his own received him not;12 but as many as received him, to them gave he {the} right to be children of God, to those that believe on his name;13 who have been born, not of blood, nor of flesh's will, nor of man's will, but of God.14 And the Word became flesh, and dwelt among us (and we have contemplated his glory, a glory as of an only-begotten with a father), full of grace and truth;15 (John bears witness of him, and he has cried, saying, This was he of whom I said, He that comes after me is preferred before me, for he was before me;)16 for of his fulness we all have received, and grace upon grace.17 For the law was given by Moses: grace and truth subsists through Jesus Christ.18 No one has seen God at any time; the only-begotten Son, who is in the bosom of the Father, *he* hath declared {him}.19 And this is the witness of John, when the Jews sent from Jerusalem priests and Levites that they might ask him, Thou, who art thou?20 And he acknowledged and denied not, and acknowledged, I am not the Christ.21 And they asked him, What then? Art thou Elias? And he says, I am not. Art thou the prophet? And he answered, No.22 They said therefore to him, Who art thou? that we may give an answer to those who sent us. What sayest thou of thyself?23 He said, I {am} {the} voice of one crying in the wilderness, Make straight the path of {the} Lord, as said Esaias the prophet.24 And they were sent from among the Pharisees.25 And they asked him and said to him, Why baptisest thou then, if thou art not the Christ, nor Elias, nor the prophet?26 John answered them saying, I baptise with water. In the midst of you stands, whom ye do not know,27 he who comes after me, the thong of whose sandal I am not worthy to unloose.28 These things took place in Bethany, across the Jordan, where John was baptising.29 On the morrow he sees Jesus coming to him, and says, Behold the Lamb of God, who takes away the sin of the world.30 He it is of whom I said, A man comes after me who takes a place before me, because he *was* before me;31 and I knew him not; but that he might be manifested to Israel, therefore have I come baptising with water.32 And John bore witness, saying, I beheld the Spirit descending as a dove from heaven, and it abode upon him.33 And I knew him not; but he who sent me to baptise with water, *he* said to me, Upon whom thou shalt see the Spirit descending and abiding on him, he it is who baptises with {the} Holy Spirit.34 And I have seen and borne witness that this is the Son of God.35 Again, on the morrow, there stood John and two of his disciples.36 And, looking at Jesus as he walked, he says, Behold the Lamb of God.37 And the two disciples heard him speaking, and followed Jesus.38 But Jesus having turned, and seeing them following, says to them, What seek ye? And *they* said to him, Rabbi (which, being interpreted, signifies Teacher), where abidest thou?39 He says to them, Come and see. They went therefore, and saw where he abode; and they abode with him that day. It was about the tenth hour.40 Andrew, the brother of Simon Peter, was one of the two who heard {this} from John and followed him.41 He first finds his own brother Simon, and says to him, We have found the Messias (which being interpreted is Christ).42 And he led him to Jesus. Jesus looking at him said, Thou art Simon, the son of Jonas; thou shalt be called Cephas (which interpreted is stone).43 On the morrow he would go forth into Galilee, and Jesus finds Philip, and says to him, Follow me.44 And Philip was from Bethsaida, of the city of Andrew and Peter.45 Philip finds Nathanael, and says to him, We have found him of whom Moses wrote in the law, and the prophets, Jesus, the son of Joseph, who is from Nazareth.46 And Nathanael said to him, Can anything good come out of Nazareth? Philip says to him, Come and see.47 Jesus saw Nathanael coming to him, and says of him, Behold {one} truly an Israelite, in whom there is no guile.48 Nathanael says to him, Whence knowest thou me? Jesus answered and said to him, Before that Philip called thee, when thou wast under the fig-tree, I saw thee.49 Nathanael answered and said to him, Rabbi, thou art the Son of God, thou art the King of Israel.50 Jesus answered and said to him, Because I said to thee, I saw thee under the fig-tree, believest thou? Thou shalt see greater things than these.51 And he says to him, Verily, verily, I say to you, Henceforth ye shall see the heaven opened, and the angels of God ascending and descending on the Son of man.

1 En la komenco estis la Vorto, kaj la Vorto estis kun Dio, kaj la Vorto estis Dio.2 Tiu estis en la komenco kun Dio.3 Ĉio estiĝis per li; kaj aparte de li estiĝis nenio, kio estiĝis.4 En li estis la vivo, kaj la vivo estis la lumo de la homoj.5 Kaj la lumo brilas en la mallumo, kaj la mallumo ĝin ne venkis.6 De Dio estis sendita viro, kies nomo estis Johano.7 Tiu venis kiel atestanto, por atesti pri la lumo, por ke ĉiuj per li kredu.8 Li ne estis la lumo, sed li venis, por atesti pri la lumo.9 Tio estis la vera lumo, kiu lumas al ĉiu homo, venanta en la mondon.10 Tiu estis en la mondo, kaj la mondo per li estiĝis, kaj la mondo lin ne konis.11 Li venis al siaj propraĵoj, kaj liaj propruloj lin ne akceptis.12 Sed al ĉiuj, kiuj lin akceptis, li donis la rajton fariĝi filoj de Dio, al la kredantoj al lia nomo,13 kiuj naskiĝis nek el sango, nek el volo de karno, nek el volo de homo, sed el Dio.14 Kaj la Vorto fariĝis karno kaj loĝis inter ni, kaj ni vidis lian gloron, gloron kvazaŭ de la solenaskita de la Patro, plena de graco kaj vero.15 Johano atestis pri li, kaj kriis, dirante:Ĉi tiu estas li, pri kiu mi diris:Kiu venas post mi, tiu estas metita super mi, ĉar li ekzistis pli frue ol mi.16 Ĉar el lia pleneco ni ĉiuj ricevis, kaj gracon post graco.17 Ĉar la leĝo estis donita per Moseo; la graco kaj la vero estiĝis per Jesuo Kristo.18 Neniu iam vidis Dion; la solenaskita Filo, kiu estas en la sino de la Patro, Lin deklaris.19 Kaj jen estas la atesto de Johano, kiam la Judoj sendis al li pastrojn kaj Levidojn el Jerusalem, por demandi lin:Kiu vi estas?20 Kaj li konfesis kaj ne kaŝis; kaj li konfesis:Mi ne estas la Kristo.21 Kaj ili demandis lin:Kio do? Ĉu vi estas Elija? Kaj li diris:Mi ne estas. Ĉu vi estas la profeto? Kaj li respondis:Ne.22 Ili do diris al li:Kiu vi estas? por ke ni donu respondon al niaj sendintoj. Kion vi diras pri vi mem?23 Li diris:Mi estas voĉo de krianto en la dezerto:Rektigu la vojon de la Eternulo, kiel diris la profeto Jesaja.24 Kaj tiuj estis senditaj de la Fariseoj.25 Kaj ili demandis lin, kaj diris al li:Kial do vi baptas, se vi ne estas la Kristo, nek Elija, nek la profeto?26 Johano respondis al ili, dirante:Mi baptas per akvo; meze de vi staras tiu, kiun vi ne konas,27 kiu venas post mi; la rimenon de lia ŝuo mi ne estas inda malligi.28 Tio okazis en Betania transe de Jordan, kie Johano baptadis.29 La sekvantan tagon li vidis Jesuon venanta al li, kaj diris:Jen la Ŝafido de Dio, kiu forportas la pekon de la mondo!30 Li estas tiu, pri kiu mi diris:Post mi venas viro, kiu estas metita super mi, ĉar li ekzistis pli frue ol mi.31 Kaj mi lin ne konis; sed por ke li estu montrita al Izrael, tial mi venis, baptante per akvo.32 Kaj Johano atestis, dirante:Mi vidis la Spiriton malsupreniranta de la ĉielo kiel kolombo, kaj ĝi restis sur li.33 Kaj mi lin ne konis; sed kiu sendis min por bapti per akvo, Tiu diris al mi:Sur kiun vi vidos la Spiriton malsupreniranta kaj restanta sur li, tiu estas la baptanto per la Sankta Spirito.34 Kaj mi vidis, kaj atestis, ke ĉi tiu estas la Filo de Dio.35 Denove la sekvantan tagon staris Johano, kaj du el liaj disĉiploj;36 kaj rigardante Jesuon promenantan, li diris:Jen la Ŝafido de Dio!37 Kaj la du disĉiploj aŭdis lin paroli, kaj sekvis Jesuon.38 Kaj Jesuo sin turnis, kaj vidis ilin sekvantajn, kaj diris al ili:Kion vi serĉas? Kaj ili diris al li:Rabeno (tio estas, Majstro), kie vi loĝas?39 Li diris al ili:Venu, kaj vi vidos. Ili do venis, kaj vidis, kie li loĝas, kaj ili restis ĉe li tiun tagon; estis ĉirkaŭ la deka horo.40 Unu el la du, kiuj aŭdis Johanon kaj lin sekvis, estis Andreo, la frato de Simon Petro.41 Tiu unue trovis sian propran fraton Simon, kaj diris al li:Ni trovis la Mesion (tio estas, Kriston).42 Li kondukis lin al Jesuo. Jesuo lin rigardis, kaj diris:Vi estas Simon, filo de Jona; vi estos nomata Kefas (tio estas, Petro).43 La sekvantan tagon li volis foriri en Galileon, kaj trovis Filipon; kaj Jesuo diris al li:Sekvu min.44 Filipo estis el Betsaida, la urbo de Andreo kaj Petro.45 Filipo trovis Natanaelon, kaj diris al li:Ni trovis tiun, pri kiu skribis Moseo en la leĝo, kaj la profetoj, Jesuon el Nazaret, filon de Jozef.46 Kaj Natanael diris al li:Ĉu io bona povas esti el Nazaret? Filipo diris al li:Venu kaj vidu.47 Jesuo vidis Natanaelon venanta al li, kaj diris pri li:Jen vera Izraelido, en kiu ne estas ruzeco!48 Natanael diris al li:Per kio vi min konas? Jesuo respondis kaj diris al li:Antaŭ ol Filipo vin vokis, kiam vi estis sub la figarbo, mi vin vidis.49 Natanael respondis kaj diris al li:Rabeno, vi estas la Filo de Dio; vi estas Reĝo de Izrael!50 Jesuo respondis kaj diris al li:Ĉu vi kredas pro tio, ke mi diris al vi:Mi vin vidis sub la figarbo? vi vidos pli grandajn aferojn ol ĉi tio.51 Kaj li diris al li:Vere, vere, mi diras al vi, vi vidos la ĉielon malfermita kaj la anĝelojn de Dio suprenirantaj kaj malsuprenirantaj sur la Filon de homo.