1 Jesus therefore, six days before the passover, came to Bethany, where was the dead {man} Lazarus, whom Jesus raised from among {the} dead.2 There therefore they made him a supper, and Martha served, but Lazarus was one of those at table with him.3 Mary therefore, having taken a pound of ointment of pure nard of great price, anointed the feet of Jesus, and wiped his feet with her hair, and the house was filled with the odour of the ointment.4 One of his disciples therefore, Judas {son} of Simon, Iscariote, who was about to deliver him up, says,5 Why was this ointment not sold for three hundred denarii and given to the poor?6 But he said this, not that he cared for the poor, but because he was a thief and had the bag, and carried what was put into {it}.7 Jesus therefore said, Suffer her to have kept this for the day of my preparation for burial;8 for ye have the poor always with you, but me ye have not always.9 A great crowd therefore of the Jews knew that he was there; and they came, not because of Jesus only, but also that they might see Lazarus whom he raised from among {the} dead.10 But the chief priests took counsel that they might kill Lazarus also,11 because many of the Jews went away on his account and believed on Jesus.12 On the morrow a great crowd who came to the feast, having heard that Jesus is coming into Jerusalem,13 took branches of palms and went out to meet him, and cried, Hosanna, blessed {is} he that comes in the name of {the} Lord, the King of Israel.14 And Jesus, having found a young ass, sat upon it; as it is written,15 Fear not, daughter of Zion: behold, thy King cometh, sitting on an ass's colt.16 {Now} his disciples knew not these things at the first; but when Jesus was glorified, then they remembered that these things were written of him, and that they had done these things to him.17 The crowd therefore that was with him bore witness because he had called Lazarus out of the tomb, and raised him from among {the} dead.18 Therefore also the crowd met him because they had heard that he had done this sign.19 The Pharisees therefore said to one another, Ye see that ye profit nothing: behold, the world is gone after him.20 And there were certain Greeks among those who came up that they might worship in the feast;21 these therefore came to Philip, who was of Bethsaida of Galilee, and they asked him saying, Sir, we desire to see Jesus.22 Philip comes and tells Andrew, {and again} Andrew comes and Philip, and they tell Jesus.23 But Jesus answered them saying, The hour is come that the Son of man should be glorified.24 Verily, verily, I say unto you, Except the grain of wheat falling into the ground die, it abides alone; but if it die, it bears much fruit.25 He that loves his life shall lose it, and he that hates his life in this world shall keep it to life eternal.26 If any one serve me, let him follow me; and where I am, there also shall be *my* servant. {And} if any one serve me, him shall the Father honour.27 Now is my soul troubled, and what shall I say? Father, save me from this hour. But on account of this have I come to this hour.28 Father, glorify thy name. There came therefore a voice out of heaven, I both have glorified and will glorify {it} again.29 The crowd therefore, which stood {there} and heard {it}, said that it had thundered. Others said, An angel has spoken to him.30 Jesus answered and said, Not on my account has this voice come, but on yours.31 Now is {the} judgment of this world; now shall the prince of this world be cast out:32 and I, if I be lifted up out of the earth, will draw all to me.33 But this he said signifying by what death he was about to die.34 The crowd answered him, We have heard out of the law that the Christ abides for ever; and how sayest thou that the Son of man must be lifted up? Who *is* this, the Son of man?35 Jesus therefore said to them, Yet a little while is the light amongst you. Walk while ye have the light, that darkness may not overtake you. And he who walks in the darkness does not know where he goes.36 While ye have the light, believe in the light, that ye may become sons of light. Jesus said these things, and going away hid himself from them.37 But though he had done so many signs before them, they believed not on him,38 that the word of the prophet Esaias which he said might be fulfilled, Lord, who has believed our report? and to whom has the arm of the Lord been revealed?39 On this account they could not believe, because Esaias said again,40 He has blinded their eyes and hardened their heart, that they may not see with their eyes, and understand with their heart and be converted, and I should heal them.41 These things said Esaias because he saw his glory and spoke of him.42 Although indeed from among the rulers also many believed on him, but on account of the Pharisees did not confess {him}, that they might not be put out of the synagogue:43 for they loved glory from men rather than glory from God.44 But Jesus cried and said, He that believes on me, believes not on me, but on him that sent me;45 and he that beholds me, beholds him that sent me.46 I am come into the world {as} light, that every one that believes on me may not abide in darkness;47 and if any one hear my words and do not keep {them}, I judge him not, for I am not come that I might judge the world, but that I might save the world.48 He that rejects me and does not receive my words, has him who judges him: the word which I have spoken, that shall judge him in the last day.49 For I have not spoken from myself, but the Father who sent me has himself given me commandment what I should say and what I should speak;50 and I know that his commandment is life eternal. What therefore I speak, as the Father has said to me, so I speak.

1 Jesuo do ses tagojn antaŭ la Pasko venis al Betania, kie estis Lazaro, kiun Jesuo relevis el inter la mortintoj.2 Oni do pretigis por li tie vespermanĝon, kaj Marta servadis; sed Lazaro estis unu el tiuj, kiuj sidis kun li ĉe manĝo.3 Tiam Maria prenis funton da pura narda ŝmiraĵo tre multekosta, ŝmiris la piedojn de Jesuo, kaj viŝis liajn piedojn per siaj haroj; kaj la domo pleniĝis de la odoro de la ŝmiraĵo.4 Sed diris Judas Iskariota, unu el liaj disĉiploj, kiu estis lin perfidonta:5 Kial oni ne vendis ĉi tiun ŝmiraĵon por tricent denaroj kaj donis al malriĉuloj?6 Tion li diris, ne ĉar li zorgis pri la malriĉuloj; sed ĉar li estis ŝtelisto, kaj havis la monujon kaj forprenadis tion, kion oni metis en ĝin.7 Sed Jesuo diris:Lasu ŝin konservi ĝin por la tago de mia entombigo.8 Ĉar la malriĉulojn vi ĉiam havas kun vi, sed min vi ne ĉiam havas.9 La amaso de la Judoj do sciiĝis, ke li estas tie; kaj ili venis ne nur pro Jesuo, sed ankaŭ por vidi Lazaron, kiun li levis el la mortintoj.10 Sed la ĉefpastroj konsiliĝis, ke ili mortigu ankaŭ Lazaron;11 ĉar pro li multaj Judoj foriris, kaj kredis al Jesuo.12 En la sekvanta tago granda homamaso, veninte al la festo, kaj sciiĝinte, ke Jesuo venas al Jerusalem,13 prenis branĉojn de la palmoj, kaj iris al li renkonte, kaj kriis:Hosana! Estu benata la Reĝo de Izrael, kiu venas en la nomo de la Eternulo!14 Kaj Jesuo, trovinte junan azenon, sidis sur ĝi, kiel estas skribite:15 Ne timu, filino de Cion:jen via Reĝo venas, sidanta sur ido de azeno.16 Tion la disĉiploj unue ne komprenis; sed post la gloriĝo de Jesuo ili rememoris, ke tio estis skribita pri li kaj ke oni faris al li tion.17 La homamaso do, kiu ĉeestis kun li, kiam li elvokis Lazaron el la tombo, kaj levis lin el la mortintoj, atestis pri li.18 Pro tio ankaŭ la homamaso iris al li renkonte, ĉar ili sciiĝis, ke li faris tiun signon.19 La Fariseoj do diris inter si:Vidu, kiel nenio prosperis al vi; jen la mondo eliris post li.20 Kaj inter tiuj, kiuj alvojaĝis por adorkliniĝi ĉe la festo, estis iuj Grekoj;21 tiuj do venis al Filipo, kiu estis el Betsaida Galilea, kaj petis lin, dirante:Sinjoro, ni volas vidi Jesuon.22 Filipo venis kaj sciigis Andreon; kaj poste Andreo kaj Filipo venis kaj sciigis Jesuon.23 Sed Jesuo respondis al ili, dirante:Venis la horo, por ke la Filo de homo estu glorata.24 Vere, vere, mi diras al vi:Se la tritika grenero ne falas en la teron kaj ne mortas, ĝi restas sola; sed se ĝi mortas, ĝi donas multe da frukto.25 Kiu amas sian vivon, tiu ĝin perdas; kaj kiu malamas sian vivon en ĉi tiu mondo, tiu ĝin konservos ĝis eterna vivo.26 Se iu min servas, tiu sekvu min; kaj kie mi estas, tie ankaŭ estos mia servanto; se iu min servas, tiun la Patro honoros.27 Nun maltrankviliĝas mia animo; kaj kion mi diru? Patro, savu min el ĉi tiu horo. Sed por tio mi venis ĝis ĉi tiu horo.28 Patro, gloru Vian nomon. Tiam voĉo venis el la ĉielo:Mi jam gloris ĝin kaj denove gloros.29 Do la apudstaranta homamaso, aŭdinte, diris, ke tondris; aliaj diris:Anĝelo parolis al li.30 Jesuo respondis kaj diris:Ne por mi venis tiu voĉo, sed por vi.31 Nun estas la juĝo de ĉi tiu mondo; nun la estro de ĉi tiu mondo estos elpelita.32 Kaj mi, se mi estos suprenlevita de sur la tero, altiros al mi ĉiujn homojn.33 Tion li diris, per aludo montrante, per kia morto li mortos.34 La homamaso respondis al li:Ni aŭdis el la leĝo, ke la Kristo restados por ĉiam; kaj kiel vi diras:La Filo de homo devas esti suprenlevita? Kiu estas ĉi tiu Filo de homo?35 Jesuo do diris al ili:Ankoraŭ mallongan tempon estas la lumo kun vi. Iradu, dum vi havas la lumon, por ke la mallumo ne venu sur vin; ĉar tiu, kiu iradas en mallumo, ne scias, kien li iras.36 Dum vi havas lumon, kredu al la lumo, por ke vi fariĝu filoj de lumo. Tion parolis Jesuo, kaj li foriris, kaj sin kaŝis for de ili.37 Sed kvankam li jam faris tiom da signoj antaŭ ili, tamen ili ne kredis al li;38 por ke plenumiĝu la vorto de la profeto Jesaja, kiun li parolis: Ho Eternulo, kiu kredis nian raporton? Kaj super kiu malkaŝiĝis la brako de la Eternulo?39 Pro tio ili ne povis kredi, ĉar Jesaja diris plue:40 Li blindigis iliajn okulojn kaj sensentigis ilian koron, Por ke ili ne vidu per siaj okuloj, kaj ke ili ne komprenu per sia koro, Kaj ke ili ne konvertiĝu, Kaj ke Mi ilin ne sanigu.41 Tion diris Jesaja, ĉar li vidis lian gloron kaj parolis pri li.42 Tamen eĉ el la regantoj multaj kredis al li; sed pro la Fariseoj ili ne konfesis lin, por ke ili ne estu elpelitaj el la sinagogo;43 ĉar ili ŝatis la laŭdon de homoj pli, ol la gloron de Dio.44 Kaj Jesuo kriis kaj diris:Kiu kredas al mi, tiu kredas ne al mi, sed al Tiu, kiu min sendis.45 Kaj kiu vidas min, tiu vidas ankaŭ Tiun, kiu min sendis.46 Mi venis lumo en la mondon, por ke ĉiu, kiu kredas al mi, ne restadu en mallumo.47 Kaj se iu aŭdas miajn dirojn kaj ne plenumas ilin, mi lin ne juĝas; ĉar mi venis, ne por juĝi la mondon, sed por savi la mondon.48 Tiu, kiu forrifuzas min kaj ne akceptas miajn dirojn, havas juĝonton; la vorto, kiun mi parolis, juĝos lin en la lasta tago.49 Ĉar mi ne parolis de mi mem; sed la Patro, kiu sendis min, mem ordonis al mi, kion mi parolu, kaj kion mi diru.50 Kaj mi scias, ke Lia ordono estas eterna vivo; kion do mi parolas, ĝuste kiel la Patro diris al mi, tiel mi parolas.