1 After these things was a feast of the Jews, and Jesus went up to Jerusalem.2 Now there is in Jerusalem, at the sheepgate, a pool, which is called in Hebrew, Bethesda, having five porches.3 In these lay a multitude of sick, blind, lame, withered, {awaiting the moving of the water.}4 {For an angel descended at a certain season in the pool and troubled the water. Whoever therefore first went in after the troubling of the water became well, whatever disease he laboured under.}5 But there was a certain man there who had been suffering under his infirmity thirty and eight years.6 Jesus seeing this {man} lying {there}, and knowing that he was {in that state} now a great length of time, says to him, Wouldest thou become well?7 The infirm {man} answered him, Sir, I have not a man, in order, when the water has been troubled, to cast me into the pool; but while I am coming another descends before me.8 Jesus says to him, Arise, take up thy couch and walk.9 And immediately the man became well, and took up his couch and walked: and on that day was sabbath.10 The Jews therefore said to the healed {man}, It is sabbath, it is not permitted thee to take up thy couch.11 He answered them, He that made me well, *he* said to me, Take up thy couch and walk.12 They asked him {therefore}, Who is the man who said to thee, Take up thy couch and walk?13 But he that had been healed knew not who it was, for Jesus had slidden away, there being a crowd in the place.14 After these things Jesus finds him in the temple, and said to him, Behold, thou art become well: sin no more, that something worse do not happen to thee.15 The man went away and told the Jews that it was Jesus who had made him well.16 And for this the Jews persecuted Jesus {and sought to kill him}, because he had done these things on sabbath.17 But Jesus answered them, My Father worketh hitherto and I work.18 For this therefore the Jews sought the more to kill him, because he had not only violated the sabbath, but also said that God was his own Father, making himself equal with God.19 Jesus therefore answered and said to them, Verily, verily, I say to you, The Son can do nothing of himself save whatever he sees the Father doing: for whatever things *he* does, these things also the Son does in like manner.20 For the Father loves the Son and shews him all things which he himself does; and he will shew him greater works than these, that ye may wonder.21 For even as the Father raises the dead and quickens {them}, thus the Son also quickens whom he will:22 for neither does the Father judge any one, but has given all judgment to the Son;23 that all may honour the Son, even as they honour the Father. He who honours not the Son, honours not the Father who has sent him.24 Verily, verily, I say unto you, that he that hears my word, and believes him that has sent me, has life eternal, and does not come into judgment, but is passed out of death into life.25 Verily, verily, I say unto you, that an hour is coming, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God, and they that have heard shall live.26 For even as the Father has life in himself, so he has given to the Son also to have life in himself,27 and has given him authority to execute judgment {also}, because he is Son of man.28 Wonder not at this, for an hour is coming in which all who are in the tombs shall hear his voice,29 and shall go forth; those that have practised good, to resurrection of life, and those that have done evil, to resurrection of judgment.30 I cannot do anything of myself; as I hear, I judge, and my judgment is righteous, because I do not seek my will, but the will of him that has sent me.31 If I bear witness concerning myself, my witness is not true.32 It is another who bears witness concerning me, and I know that the witness which he bears concerning me is true.33 Ye have sent unto John, and he has borne witness to the truth.34 But I do not receive witness from man, but I say this that *ye* might be saved.35 *He* was the burning and shining lamp, and ye were willing for a season to rejoice in his light.36 But I have the witness {that is} greater than {that} of John; for the works which the Father has given me that I should complete them, the works themselves which I do, bear witness concerning me that the Father has sent me.37 And the Father who has sent me himself has borne witness concerning me. Ye have neither heard his voice at any time, nor have seen his shape,38 and ye have not his word abiding in you; for whom *he* hath sent, him ye do not believe.39 Ye search the scriptures, for ye think that in them ye have life eternal, and they it is which bear witness concerning me;40 and ye will not come to me that ye might have life.41 I do not receive glory from men,42 but I know you, that ye have not the love of God in you.43 I am come in my Father's name, and ye receive me not; if another come in his own name, him ye will receive.44 How can ye believe, who receive glory one of another, and seek not the glory which {comes} from God alone?45 Think not that I will accuse you to the Father: there is {one} who accuses you, Moses, on whom ye trust;46 for if ye had believed Moses, ye would have believed me, for he wrote of me.47 But if ye do not believe his writings, how shall ye believe my words?

1 Post tio estis festo de la Judoj, kaj Jesuo supreniris al Jerusalem.2 En Jerusalem apud la Pordego de Ŝafoj estas lageto, nomata en la Hebrea lingvo Betesda, havanta kvin portikojn.3 En tiuj kuŝis amaso da malsanuloj, blinduloj, lamuloj, velkintoj, kiuj atendis la ekmovon de la akvo;4 ĉar anĝelo de la Eternulo malsupreniris iafoje en la lageton kaj movis la akvon; kiu ajn do unua post la movado de la akvo enpaŝis, tiu resaniĝis, tute egale, de kia malsano li suferis.5 Kaj tie estis unu viro, kiu estis tridek ok jarojn en sia malforteco.6 Kiam Jesuo vidis lin kuŝantan, kaj sciis, ke li jam de longe malsanas, li diris al li:Ĉu vi volas fariĝi sana?7 La malsanulo respondis:Sinjoro, mi ne havas iun por enĵeti min en la lageton, kiam la akvo moviĝis; sed dum mi venas, alia paŝas malsupren antaŭ mi.8 Jesuo diris al li:Leviĝu, prenu vian liton, kaj iru.9 Kaj la viro tuj fariĝis sana, kaj prenis sian liton, kaj iris. Kaj estis la sabato en tiu tago.10 La Judoj do diris al la resanigito:Estas la sabato, kaj al vi ne konvenas porti vian liton.11 Li respondis:Tiu, kiu min sanigis, diris al mi:Prenu vian liton, kaj iru.12 Ili demandis lin:Kiu estas tiu homo, kiu diris al vi:Prenu kaj iru?13 Sed la resanigito ne sciis, kiu tiu estas; ĉar Jesuo jam formoviĝis pro la tiea homamaso.14 Poste Jesuo trovis lin en la templo, kaj diris al li:Jen vi fariĝis sana; ne plu peku, por ke io pli malbona ne okazu al vi.15 La viro foriris, kaj diris al la Judoj, ke Jesuo estas tiu, kiu lin sanigis.16 Kaj la Judoj persekutis Jesuon pro tio, ke li tion faris en sabato.17 Sed Jesuo respondis al ili:Mia Patro ĝis nun laboras, kaj mi laboras.18 Pro tio do la Judoj des pli celis mortigi lin, pro tio, ke li ne nur malobservis la sabaton, sed ankaŭ diris, ke Dio estas lia propra Patro, kaj pretendis esti egala al Dio.19 Jesuo do respondis kaj diris al ili: Vere, vere, mi diras al vi:La Filo ne povas per si mem fari ion, krom tio, kion li vidas la Patron faranta; ĉar kion ajn Li faras, tion la Filo tiel same ankaŭ faras.20 Ĉar la Patro amas la Filon, kaj montras al li ĉion, kion Li mem faras; kaj Li montros al li farojn pli grandajn ol ĉi tio, por ke vi miru.21 Ĉar kiel la Patro levas la mortintojn kaj ilin vivigas, tiel ankaŭ la Filo vivigas tiujn, kiujn li volas.22 Ĉar la Patro juĝas neniun, sed Li donis ĉian juĝon al la Filo,23 por ke ĉiuj honoru la Filon tiel same, kiel ili honoras la Patron. Kiu ne honoras la Filon, tiu ne honoras la Patron, kiu lin sendis.24 Vere, vere, mi diras al vi:Kiu aŭskultas mian vorton, kaj kredas al Tiu, kiu min sendis, tiu havas eternan vivon kaj ne venas en juĝon, sed jam pasis de morto en vivon.25 Vere, vere, mi diras al vi:Venas horo kaj jam estas, kiam la mortintoj aŭdos la voĉon de la Filo de Dio; kaj la aŭdintoj vivos.26 Ĉar kiel la Patro havas en Si mem vivon, tiel Li donis al la Filo ankaŭ, ke ĉi tiu havu en si mem vivon;27 kaj Li donis al li la rajton fari juĝon, ĉar li estas la Filo de homo.28 Ne miru pro tio; ĉar venas horo, en kiu ĉiuj, kiuj estas en la tomboj, aŭdos lian voĉon,29 kaj eliros; la farintoj de bono, al releviĝo por vivo; sed la farintoj de malbono, al releviĝo por juĝo.30 Mi ne povas per mi mem fari ion; kiel mi aŭdas, tiel mi juĝas; kaj mia juĝo estas justa, ĉar mi celas ne mian propran volon, sed la volon de Tiu, kiu min sendis.31 Se mi atestus pri mi mem, mia atesto ne estus vera.32 Estas alia, kiu atestas pri mi; kaj mi scias, ke vera estas la atesto, kiun li atestas pri mi.33 Vi sendis al Johano, kaj li atestis pri la vero.34 Sed la atesto, kiun mi ricevas, ne estas el homo, tamen mi tion diras, por ke vi estu savitaj.35 Li estis la lampo, kiu brulas kaj lumas; kaj vi volis ĝoji kelkan tempon en lia lumo.36 Sed la atesto, kiun mi havas, estas pli granda ol la atesto de Johano; ĉar la laboroj, kiujn la Patro donis al mi por fini, tiuj samaj laboroj, kiujn mi faras, atestas pri mi, ke la Patro min sendis.37 Kaj la Patro, kiu min sendis, atestis pri mi. Vi nek aŭdis iam Lian voĉon, nek vidis Lian formon.38 Kaj vi ne havas Lian vorton restantan en vi, ĉar vi ne kredas al tiu, kiun Li sendis.39 Vi esploras la Skribojn, ĉar vi opinias, ke en ili vi havas eternan vivon; kaj ili estas tio, kio atestas pri mi;40 kaj vi ne volas veni al mi, por havi vivon.41 De homoj mi ne prenas gloron.42 Sed mi vin scias, ke vi ne havas en vi la amon al Dio.43 Mi venis en la nomo de mia Patro, kaj vi min ne akceptas; se alia venos en sia propra nomo, vi lin akceptos.44 Kiel povas kredi vi, kiuj prenas gloron unu de alia, kaj la gloron, kiu venas de la sola Dio, vi ne serĉas?45 Ne pensu, ke mi akuzos vin antaŭ la Patro; ekzistas unu, kiu akuzas vin, Moseo, al kiu vi esperas.46 Ĉar se vi kredus al Moseo, vi ankaŭ kredus al mi, ĉar li skribis pri mi.47 Sed se vi ne kredas liajn skribojn, kiel vi kredos miajn vortojn?