1 These things I have spoken unto you that ye may not be offended.2 They shall put you out of the synagogues; but the hour is coming that every one who kills you will think to render service to God;3 and these things they will do because they have not known the Father nor me.4 But I have spoken these things to you, that when their hour shall have come, ye may remember them, that I have said {them} unto you. But I did not say these things unto you from {the} beginning, because I was with you.5 But now I go to him that has sent me, and none of you demands of me, Where goest thou?6 But because I have spoken these things to you, sorrow has filled your heart.7 But I say the truth to you, It is profitable for you that I go away; for if I do not go away, the Comforter will not come to you; but if I go I will send him to you.8 And having come, he will bring demonstration to the world, of sin, and of righteousness, and of judgment:9 of sin, because they do not believe on me;10 of righteousness, because I go away to {my} Father, and ye behold me no longer;11 of judgment, because the ruler of this world is judged.12 I have yet many things to say to you, but ye cannot bear them now.13 But when *he* is come, the Spirit of truth, he shall guide you into all the truth: for he shall not speak from himself; but whatsoever he shall hear he shall speak; and he will announce to you what is coming.14 He shall glorify me, for he shall receive of mine and shall announce {it} to you.15 All things that the Father has are mine; on account of this I have said that he receives of mine and shall announce {it} to you.16 A little while and ye do not behold me; and again a little while and ye shall see me, {because I go away to the Father}.17 {Some} of his disciples therefore said to one another, What is this he says to us, A little while and ye do not behold me; and again a little while and ye shall see me, and, Because I go away to the Father?18 They said therefore, What is this which he says {of} the little while? We do not know {of} what he speaks.19 Jesus knew therefore that they desired to demand of him, and said to them, Do ye inquire of this among yourselves that I said, A little while and ye do not behold me; and again a little while and ye shall see me?20 Verily, verily, I say to you, that ye shall weep and lament, ye, but the world shall rejoice; and ye will be grieved, but your grief shall be turned to joy.21 A woman, when she gives birth to a child, has grief because her hour has come; but when the child is born, she no longer remembers the trouble, on account of the joy that a man has been born into the world.22 And ye now therefore have grief; but I will see you again, and your heart shall rejoice, and your joy no one takes from you.23 And in that day ye shall demand nothing of me: verily, verily, I say to you, Whatsoever ye shall ask the Father in my name, he will give you.24 Hitherto ye have asked nothing in my name: ask, and ye shall receive, that your joy may be full.25 These things I have spoken to you in allegories; the hour is coming that I will no longer speak to you in allegories, but will declare to you openly concerning the Father.26 In that day ye shall ask in my name; and I say not to you that I will demand of the Father for you,27 for the Father himself has affection for you, because ye have had affection for me, and have believed that I came out from God.28 I came out from the Father and have come into the world; again, I leave the world and go to the Father.29 His disciples say to him, Lo, now thou speakest openly and utterest no allegory.30 Now we know that thou knowest all things, and hast not need that any one should demand of thee. By this we believe that thou art come from God.31 Jesus answered them, Do ye now believe?32 Behold, {the} hour is coming, and has come, that ye shall be scattered, each to his own, and shall leave me alone; and {yet} I am not alone, for the Father is with me.33 These things have I spoken to you that in me ye might have peace. In the world ye have tribulation; but be of good courage: I have overcome the world.

1 Tion mi parolis al vi, por ke vi ne falpuŝiĝu.2 Ili forpelos vin el la sinagogoj; eĉ venas la horo, kiam iu, kiu mortigos vin, opinios, ke li faras servon al Dio.3 Kaj tion ili faros pro tio, ke ili ne konis la Patron, nek min.4 Sed tion mi parolis al vi, por ke vi rememoru, kiam ĝia tempo venos, ke mi ĝin antaŭdiris al vi. Sed en la komenco mi ne diris al vi tion, ĉar mi estis kun vi.5 Sed nun mi foriras al Tiu, kiu min sendis; kaj neniu el vi demandas min:Kien vi iras?6 Sed ĉar mi tiel parolis al vi, malĝojo plenigis vian koron.7 Tamen mi diras al vi la veron:Estas bone por vi, ke mi foriros; ĉar se mi ne foriros, la Parakleto ne venos al vi; sed se mi foriros, mi sendos lin al vi.8 Kaj kiam li alvenos, li pruvos la mondon kulpa rilate pekon kaj justecon kaj juĝon:9 rilate pekon, ĉar ili ne kredas al mi;10 rilate justecon, ĉar mi foriras al la Patro, kaj vi jam ne rigardas min;11 rilate juĝon, ĉar la estro de ĉi tiu mondo estas juĝita.12 Mi havas ankoraŭ multon por diri al vi, sed vi ne povas ĝin nun elporti.13 Tamen kiam venos li, la Spirito de la vero, li gvidos vin en ĉian veron; ĉar li parolos ne de si mem; sed kion ajn li aŭdos, tion li parolos; kaj li anoncos al vi venontajn aferojn.14 Li gloros min, ĉar li ricevos el miaj kaj anoncos al vi.15 Ĉio ajn, kion la Patro havas, estas mia; tial mi diris, ke li ricevos el miaj kaj anoncos al vi.16 Mallongan tempon, kaj vi jam ne rigardas min; kaj denove mallongan tempon, kaj vi min vidos.17 Iuj do el liaj disĉiploj diris al aliaj:Kio estas ĉi tio, kion li diras al ni:Mallongan tempon, kaj vi ne rigardas min; kaj denove mallongan tempon, kaj vi min vidos; kaj:Ĉar mi foriras al la Patro?18 Ili do diris:Kio estas ĉi tio, kion li diras:Mallongan tempon? Ni ne komprenas lian diron.19 Jesuo ekvidis, ke ili deziras demandi lin, kaj li diris al ili:Ĉu vi serĉas inter vi klarigon pri tio, kion mi diris:Mallongan tempon, kaj vi ne rigardas min; kaj denove mallongan tempon, kaj vi min vidos?20 Vere, vere, mi diras al vi, ke vi ploros kaj lamentos, sed la mondo ĝojos; vi estos malĝojaj, sed via malĝojo fariĝos ĝojo.21 Virino, kiam ŝi akuŝas, havas malĝojon, ĉar ŝia horo venis; sed kiam ŝi naskis la infaneton, ŝi jam ne memoras sian doloregon, pro ĝojo, ĉar homo naskiĝis en la mondon.22 Vi do ankaŭ havas nun malĝojon; sed mi revidos vin, kaj via koro ĝojos, kaj neniu forprenos de vi vian ĝojon.23 Kaj en tiu tago vi demandos min pri nenio. Vere, vere, mi diras al vi, se vi petos ion de la Patro, Li donos ĝin al vi en mia nomo.24 Ĝis nun vi petis nenion en mia nomo; petu, kaj vi ricevos, por ke via ĝojo estu plena.25 Ĉi tion mi parolis al vi alegorie; sed venas la horo, kiam mi jam ne parolos al vi alegorie, sed anoncos al vi malkaŝe pri la Patro.26 En tiu tago vi petos en mia nomo; kaj mi ne diras, ke mi petos de la Patro pro vi;27 ĉar la Patro mem vin amas tial, ke vi min amis, kaj kredis, ke mi elvenis de Dio.28 Mi elvenis de la Patro, kaj alvenis en la mondon; denove mi lasas la mondon, kaj iras al la Patro.29 Liaj disĉiploj diris:Jen nun vi parolas malkaŝe, kaj nenian alegorion diras.30 Nun ni scias, ke vi ĉion scias, kaj ne bezonas, ke iu demandu vin; pro tio ni kredas, ke vi elvenis de Dio.31 Jesuo respondis al ili:Ĉu vi nun kredas?32 Jen venas la horo, kaj eĉ jam venis, kiam vi disiĝos, ĉiu al sia loko, kaj vi lasos min sola; kaj tamen mi ne estas sola, ĉar la Patro estas kun mi.33 Tion mi parolis al vi, por ke en mi vi havu pacon. En la mondo vi havos suferadon; sed kuraĝu; mi venkis la mondon.