Een Kjarpa met väl Jlieda
12 Wiels jrod soo aus de Kjarpa eent es un haft väle Jlieda, un aule Jlieda von däm eenen Kjarpa, wan see uk väle sent, sent een Kjarpa: Jrod soo es uk Christus. 13 Wiels wie sent derch eenen Jeist aula en eenen Kjarpa nenjedeept, auf Juden ooda Griechen, auf Sklowen ooda Friee, un aula sent to eenem Jeist jedrenjt. 14 Wiels de Kjarpa es nich een Jliet, oba väle. 15 Wan de Foot wudd sajen: Wiels ekj nich de Haunt sie, sie ekj nich von däm Kjarpa; es dee doawäajen nich von däm Kjarpa? 16 Un wan daut Ua wudd sajen: Wiels ekj nich een Uag sie, sie ekj nich von däm Kjarpa; es daut doawäajen nich von däm Kjarpa? 17 Wan de gaunza Kjarpa Uag wia, wua bleef daut Jehia? Wan de Gaunza Jehia wia, wua bleef daut Rikjen? 18 Nu oba haft Gott jieda eenselnet Jliet jesat en däm Kjarpa, soo aus Am daut jefollen haft. 19 Un wan dee aula een Jliet wieren, wua bleef de Kjarpa? 20 Nu oba sent doa väl Jlieda, oba een Kjarpa. 21 Un daut Uag kaun nich to de Haunt sajen: Ekj bruck die nich; ooda wada de Kopp to de Feet: Ekj bruck junt nich. 22 Oba väl mea, de Jlieda von däm Kjarpa, dee ons aum schwaksten schienen, sent needich; 23 un dee ons schienen onierlicha to sennen aum Kjarpa, dise omjäw wie met jratre Iea, un de Onaunstendje haben eene rikjre Scheenheit; 24 wiels onse Aunstendje fält daut nich; oba Gott haft dän Kjarpa toopjestalt, endäm Hee daut Mangelhaufte mea Iea jejäft haft, 25 soo daut doa kjeene Spoolunk em Kjarpa wia, oba daut de Jlieda eent fa daut aundre äwareen sorjen. 26 Un wan een Jliet litt, dan lieden aule Jlieda met; un wan een Jliet jeieet woat, dan freien sikj aule Jlieda met. 27 Jie oba sent Christus sien Kjarpa un Jlieda, een jiedra oppoat.