Ermonunk, rikjlich to jäwen
1 Oba wie loten junt weeten, Breeda, von Gott siene Jnod, dee en de Jemeenten von Mazedonien jejäft worden es, 2 daut en eene groote Proow von Triebsaul, de Äwafluss von äare Freid un deepe Oamoot, doch äwaschäld em Rikjtum von äare Friejäwrichkjeit. 3 Wiels no äa Vemieejen, jäw ekj Zeichnis, un äwa äa Vemieejen, wieren see von selfst wellich, 4 un bedden ons met väl Ermonen, de Jnodengow un de Jemeenschoft von däm Deenst fa de Heilje opp to nämen. 5 Un nich bloos, soo aus wie hopten, oba see jeewen sikj selfst, ieeschtens no däm Harn un dan no ons, derch Gott sien Wellen,