1 Wiels wie nu soone Vespräakjungen haben, Jeleewde, well wie ons reinjen von aule Onreinichkjeit vom Fleesch un Jeist un de Heiljunk verechten en de Gottes-Forcht.

2 Nämt ons opp; wie haben kjeenen Orrajcht jedonen, wie haben kjeenen vedorwen, wie haben kjeenen utjenuzt. Apj 20:33; 2Kor 12:17 3 Ekj räd nich, junt to vedaumen; wiels ekj hab ea jesajcht, daut jie en onse Hoaten sent, om met to stoawen un met to läwen. Ree 6:8; 2Kor 6:11-13 4 Met grooten Friemoot räd ekj to junt, un mien Riemen von junt es groot. Ekj sie met Troost erfelt, ekj schäl äwa met Freid bie aul onse Triebsaul. 5 Wiels uk, aus wie no Mazedonien kjeemen, haud ons Fleesch kjeene Ru, oba wie worden opp aule Wäaj bedrenjt; von buten Kjamfen, von bennen Beferchtungen. Apj 20:1-2; 2Kor 4:8 6 Oba Gott, Dee de Jerinje treest, treest ons derch Titus sien Komen. 2Kor 2:13 7 Oba nich bloos derch sien Komen, oba uk derch dän Troost, wuamet hee en junt jetreest wort, aus hee ons jun Velangen, jun Hielen un junen Iewa om mie metdeeld; dan freid ekj mie noch mea.

8 Wiels wan ekj junt uk derch dän Breef betriept hab, es mie daut nich leet, wan mie daut uk leet deed; wiels ekj see, daut dee Breef junt, wan uk fa een Stootje, betriept haft. 2Kor 2:4 9 Nu frei ekj mie, nich, wäajens jie betriept wieren, oba daut jie to de Busse betriept worden sent; wiels jie sent no Gott no betriept worden, soo daut jie von ons en nuscht Schoden kjrieejen. 10 Wiels de jettliche Truarichkjeit wirkjt eene Omkjia to de Radunk, wua kjeen Leet-Droagen es; oba de Truarichkjeit von de Welt wirkjt dän Doot. Mat 26:75; 27:3-5; Luk 15:17-24 11 Wiels seet, jrod dit, daut jie no Gott no sent betriept worden, waut fa een Fliet daut en junt wirkjt! Waut fa eene Veteidjunk, Oaja, Forcht, Velangen, Iewa, Racheewen! Jie haben junt en aules bewäsen, daut jie en de Sach rein sent. 12 Doawäajen, wan ekj uk junt jeschräwen hab, wort daut nich wäajens dän, waut beleidjen deed, uk nich wäajens dän, dee beleidicht wort, oba om onsen Fliet to openboaren, dän wie fa junt ver Gott haben.

13 Doawäajen sent wie jetreest worden en junem Troost; wie freiden ons oba väl mea derch Titus siene Freid, wiels sien Jeist es von junt aula oppjefrescht worden. 14 Wiels wan ekj to am äwa junt jeriemt hab, sie ekj nich toschaund jeworden; oba soo aus wie aules to junt en Woarheit jerät haben, es uk ons Riemen ver Titus Woarheit jeworden. 15 Un siene ennaliche Jefeelen sent mea äwaflissich aun junt, wan hee sikj erinnat aun dän Jehuarsom von junt aula, woo jie am met Forcht un Zetren oppneemen. 16 Doawäajen frei ekj mie, daut ekj en aules Toovetruen to junt hab.