3 Un see kjeemen no Am un brochten eenen Jelämden, dee von vea jedroacht wort. 4 Un wiels see wäajen de Volkjshäad nich dichtbie Am komen kunnen, dakjten see, doa wua Hee wia, daut Dak op; un aus see daut opjebroaken hauden, leeten see daut Bad rauf, wua de Jelämda bowen lieech. 5 Aus Jesus oba äaren Gloowen sach, säd Hee to däm Jelämden: Kjint2:5 Ooda: Jung., diene Sinden sent die vejäft. 6 Atelje oba von de Schreftjelieede sauten doa un dochten en äare Hoaten: 7 Woo rät disa soone Lastrungen? Wäa kaun Sinden vejäwen, buta Gott auleen? 8 Un Jesus moakjt fuaz en sienem Jeist, daut see soo bie sikj dochten un säd to äant: Wuarom denkj jie soont en june Hoaten? 9 Woont es leichta, to däm Jelämden to sajen: Diene Sinden sent die vejäft, ooda to sajen: Sto opp, nemm dien Bad un go? 10 Oba daut jie weeten, daut de Menschensän Vollmacht haft, oppe Ieed Sinden to vejäwen, (sajcht Hee to däm Jelämden:) 11 Ekj saj die, sto opp, nemm dien Bad un go no dien Hus. 12 Un hee stunt fuaz opp, neem sien Bad un jinkj ver aulem rut, soo daut see staunden, lowden Gott un säden: Soont hab wie noch niemols jeseenen.
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)