1 Wie oba, de Stoakje, sent schuldich, de Schwake äare Schwakheiten to droagen un nich ons selfst to jefaulen. Ree 14:1 2 Een jiedra von ons saul däm Näakjsten jefaulen toom Gooden, toom Oppbuen. 1Kor 9:19; 10:24,33 3 Wiels uk Christus haud nich aun sikj selfst Jefaulen, oba soo aus jeschräwen steit: "De Schaunden von dee, woone die schenden, sent äwa Mie jefollen." Ps 69:9 4 Wiels wautemma verhäa jeschräwen es, wort fa ons to ne Belierunk jeschräwen, daut wie derch Jedult un Troost von de Schreften Hopninj haben. 1Kor 10:11 5 Oba de Gott von Jedult un Troost mucht junt daut jäwen, äwareen jesonnen to sennen unjarenaunda, no Christus Jesus no, 6 om daut jie eenstemmich met een Mul dän Gott un Voda von ons Har Jesus Christus veharlichen. 7 Doawäajens nämt junt eenaunda opp, jrod soo aus uk Christus ons oppjenomen haft, fa Gott siene Harlichkjeit.

8 Oba ekj saj, Jesus Christus wia een Deena von de Beschniedunk jeworden, om Gott siene Woarheit haulwen, om de Vespräakjungen aun de Vodasch to bestädjen; Mat 15:24; Apj 3:25 9 un daut de Heiden Gott veharlichen muchten om de Boarmherzichkjeit haulwen, soo aus jeschräwen steit: "Doawäajens woa ekj Die mank de Heiden bekjanen un dienem Nomen Low-sinjen." Ps 18:49 10 Un nochmol sajcht hee: "Freit junt, jie Heiden, met sien Volkj." 5Mo 32:43 11 Un nochmol: "Loft dän Harn aul jie Heiden, un preist Am, aul jie Menschen." Ps 117:1 12 Un nochmol sajcht Jesaja: "Doa saul eene Wartel von Isai sennen un dee doa oppsteit, äwa de Heiden to harschen; en Am woaren de Heiden hopen." Jes 11:10; Opb 5:5 13 Mucht de Gott von de Hopninj junt fellen met aule Freid un Fräd em Jleewen, daut jie muchten vollopp sennen en de Hopninj derch de Krauft von däm Heiljen Jeist.

14 Un ekj selfst sie mie äwazeicht von junt, miene Breeda, daut uk jie selfst voll Goodet sent, voll von aule Erkjantnis un fäich, eenaunda to vemonen. 15 Ekj hab junt oba toom Deel driesta jeschräwen, Breeda, om junt to erinren, wäajens de Jnod, dee mie von Gott jejäft es, Ree 1:5; 12:3 16 daut ekj sull Jesus Christus sien Deena sennen fa de Heiden, to deenen met Gott sien Evangelium, soo daut daut Opfa von de Heiden aunjenäm woat, jeheilicht derch dän Heiljen Jeist. Ree 11:13

17 Ekj hab aulsoo waut to riemen en Christus Jesus en Dinja, dee Gott aungonen. 18 Wiels ekj woa mie nich woagen, irjentwaut to räden, waut Christus nich derch mie jewirkjt haft, om de Heiden toom Jehuarsom to brinjen derch Wuat un Woakj, Ree 1:5; 2Kor 3:5 19 derch de Krauft von Tieekjens un Wunda, derch de Krauft von Gott sien Jeist, soo daut ekj von Jerusalem aun un runtom bat Illierien vollopp daut Evangelium von Christus jeprädicht hab. Mrk 16:17; 2Kor 12:12 20 Un soo hab ekj mie je-eeft, daut Evangelium to vekjindjen, nich doa, wua Christus jenant worden wia, om daut ekj nich opp eenen aundren sien Grunt bu; 2Kor 10:15-16 21 oba soo aus jeschräwen steit: "Dee noch nich von Am vekjindicht wort, dee sellen seenen, un dee nich jehieet haben, sellen vestonen." Jes 52:15

22 Doawäajens sie ekj uk foaken vehindat worden, no junt to komen. Ree 1:13 23 Oba nu, wiels ekj nich mea Rum hab en dise Jäajenden un een grootet Velangen hab, no junt to komen, aul von väle Joaren; Ree 1:10-11 24 wan ekj woa no Spanien reisen, well ekj no junt komen, wiels ekj hop, biem Derchreisen junt to seenen un von junt wieda-jeleit to woaren, wan ekj mie ieescht toom Deel met junt toop jefelt hab. 25 Nu oba go ekj no Jerusalem, de Heilje to deenen. Apj 18:21; 19:21; 20:22; 24:17 26 Wiels daut haft Mazedonien un Achaja jefollen, eene jewesse Metdeelunk to moaken fa de oame Heilje, dee en Jerusalem sent. 1Kor 16:1; 2Kor 8:1-4 27 Daut haft äant werkjlich jefollen, un see sent äare Schildna. Wiels wan de Heiden von äare jeistliche Dinja sent metjedeelt worden, dan sent see schuldich, äant uk en kjarpaliche Dinja to deenen. 1Kor 9:11; Gal 6:6 28 Wan ekj dit aulsoo verecht hab un äant dise Frucht vesäajelt hab, well ekj bie junt derchreisen no Spanien. 29 Un ekj weet, wan ekj no junt kom, daut ekj met de Vollheit vom Säajen von Christus sien Evangelium komen woa. 30 Nu bedd ekj junt, Breeda, derch onsen Harn Jesus Christus un derch de Leew vom Jeist, daut jie met mie kjamfen en Jebäda fa mie to Gott, 2Kor 1:11; 2Tess 3:1 31 daut ekj mucht jerat woaren von de Onjleewende en Judäa un daut mien Deenst fa Jerusalem von de Heilje mucht aunjenäm sennen, 1Tess 2:15 32 om daut ekj met Freid no junt kom derch Gott sien Wellen un mie met junt oppfresch. 33 Mucht de Gott von Fräd met junt aula sennen! Amen.