De komende Harlichkjeit
18 Wiels ekj hool daut doafäa, daut de Lieden von dise Tiet nich wieet sent, vejlikjt to woaren met de Harlichkjeit, dee aun ons saul jeopenboat woaren. 19 Wiels daut drinjende Wachten von de Kjreatua luat no de Openboarunk von Gott siene Kjinja. 20 Wiels de Kjreatua es de Eitelkjeit unjadon jeworden, nich wellens, oba wäajens dän, dee dee unjadon jemoakt haft, opp Hopninj, 21 soo daut uk de Kjreatua selfst woat friejemoakt woaren von de Sklowarie von de Vedoawunk to de harliche Frieheit von Gott siene Kjinja. 22 Wiels wie weeten, daut aule Kjreatua metstänt un bat nu toop en Jeburts-Weedoag licht; 23 un nich bloos dee, oba uk wie selfst, dee wie de ieeschte Frucht vom Jeist haben, uk wie selfst stänen en ons selfst un luaren no de Kjintschoft, no de Erleesunk von ons Kjarpa. 24 Wiels en de Hopninj sent wie jerat; oba eene Hopninj, dee eena sitt, es nich Hopninj; wiels woo kaun eena daut hopen, waut eena sitt? 25 Wan wie oba daut hopen, waut wie nich seenen, dan lua wie met Jedult.
26 Un jrod soo halpt de Jeist uk met onse Schwakheit. Wiels wie weeten nich, waut wie bäden sellen, soo aus sikj daut jehieet; oba deeselwja Jeist veträt8:26 veträt: fa ons enstonen. ons met een onutspräakjlichet Stänen. 27 Oba dee, waut de Hoaten unjasieekjt, weet, waut de Jeist em Senn haft, wiels Hee veträt de Heilje doano, aus waut Gott jefelt.