1 Und es kamen Männer von den Ältesten Israels zu mir, und sie setzten sich vor mir nieder. 2 Und das Wort Jehovas geschah zu mir also: 3 Menschensohn, diese Männer haben ihre Götzen in ihrem Herzen aufkommen lassen und den Anstoß zu ihrer Missetat vor ihr Angesicht gestellt; sollte ich mich wohl von ihnen befragen lassen? 4 Darum rede mit ihnen und sprich zu ihnen: So spricht der Herr, Jehova: Jedermann aus dem Hause Israel, der seine Götzen in seinem Herzen aufkommen läßt und den Anstoß zu seiner Missetat vor sein Angesicht stellt, und zu dem Propheten kommt-ich, Jehova, werde ihm demgemäß antworten, gemäß der Menge seiner Götzen: 5 damit ich das Haus Israel an seinem Herzen fasse, weil sie allesamt durch ihre Götzen von mir abgewichen sind. - 6 Darum sprich zum Hause Israel: So spricht der Herr, Jehova: Kehret um, und wendet euch ab von euren Götzen, und wendet von allen euren Greueln euer Angesicht ab! 7 Denn jedermann aus dem Hause Israel und von den Fremdlingen, die in Israel weilen, welcher sich Eig. wenn er von mir Eig. von hinter mir trennt und seine Götzen in seinem Herzen aufkommen läßt und den Anstoß zu seiner Missetat vor sein Angesicht stellt, und zu dem Propheten kommt, um mich für sich zu befragen-ich, Jehova, werde ihm in meiner Weise Eig. mir gemäß antworten. 8 Und ich werde mein Angesicht wider selbigen Mann richten, und werde ihn zu einem Denkzeichen und zu Sprichwörtern machen And. l.: und werde ihn zum Ersetzen machen, zu einem Denkzeichen und zu Sprichwörtern; und ich werde ihn ausrotten aus der Mitte meines Volkes. Und ihr werdet wissen, daß ich Jehova bin. - 9 Wenn aber der Prophet sich bereden läßt und ein Wort redet, so habe ich, Jehova, diesen Propheten beredet; und ich werde meine Hand wider ihn ausstrecken und ihn aus der Mitte meines Volkes Israel vertilgen. 10 Und so sollen sie ihre Schuld tragen; wie die Schuld des Fragenden, also wird die Schuld des Propheten sein: 11 damit das Haus Israel nicht mehr von mir Eig. von hinter mir abirre und sie sich nicht mehr durch alle ihre Übertretungen verunreinigen; und sie werden mein Volk, und ich werde ihr Gott sein, spricht der Herr, Jehova.
12 Und das Wort Jehovas geschah zu mir also: 13 Menschensohn, wenn ein Land gegen mich sündigt, indem es Treulosigkeit begeht, und ich meine Hand wider dasselbe ausstrecke, und ihm den Stab d. i. die Stütze des Brotes zerbreche und Hunger darein sende, und Menschen und Vieh darin ausrotte, 14 und diese drei Männer wären in demselben: Noah, Daniel und Hiob-sie würden durch ihre Gerechtigkeit nur ihre eigene Seele erretten, spricht der Herr, Jehova. - 15 Wenn ich böse Tiere in das Land bringe, damit sie es entvölkern und es eine Wüste werde, so daß wegen der Tiere niemand hindurchzieht: 16 wären diese drei Männer in demselben, so wahr ich lebe, spricht der Herr, Jehova, sie würden weder Söhne noch Töchter erretten können; sie allein würden errettet, das Land aber würde eine Wüste werden. - 17 Oder wenn ich das Schwert über selbiges Land bringe und spreche: Schwert, fahre durch das Land! und Menschen und Vieh darin ausrotte, 18 und diese drei Männer wären in demselben: so wahr ich lebe, spricht der Herr, Jehova, sie würden weder Söhne noch Töchter erretten können; sondern sie allein würden errettet werden. - 19 Oder wenn ich die Pest in selbiges Land sende, und meinen Grimm in Blut über dasselbe ausgieße, um Menschen und Vieh darin auszurotten, 20 und Noah, Daniel und Hiob wären in demselben: so wahr ich lebe, spricht der Herr, Jehova, sie würden weder Sohn noch Tochter erretten können; sie würden durch ihre Gerechtigkeit nur ihre eigene Seele erretten. 21 Denn so spricht der Herr, Jehova: Wieviel mehr, wenn ich meine vier bösen Gerichte, Schwert und Hunger und böse Tiere und die Pest, gegen Jerusalem entsenden werde, um Menschen und Vieh darin auszurotten! 22 Doch siehe, Entronnene sollen darin übrigbleiben, die herausgeführt werden, Söhne und Töchter; siehe, sie werden zu euch hinausziehen, und ihr werdet ihren Weg und ihre Handlungen sehen; und ihr werdet euch trösten über das Unglück, welches ich über Jerusalem gebracht, alles, was ich über dasselbe gebracht habe. 23 Und sie werden euch trösten, wenn ihr ihren Weg und ihre Handlungen sehen werdet; und ihr werdet erkennen, daß ich nicht ohne Ursache alles getan habe, was ich an ihm getan, spricht der Herr, Jehova.
Ka Whakatikaina te Whakawātanga a Ihowā
1 Kātahi ka haere mai ētahi o ngā kaumātua o Īharaira ki ahau, noho ana i tōku aroaro. 2 Nā, ka puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea ia: 3 "E te tama a te tangata, kua oti i ēnei tāngata ā rātou whakapakoko te whakaara ki ō rātou ngākau, kua waiho e rātou te tūtukitanga waewae, tō rātou hē, ki mua i ō rātou mata; kia rapua koia e rātou he tikanga i ahau? 4 Mō reira kōrero ki a rātou, mea atu ki a rātou: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Ko te tangata o te whare o Īharaira e whakaara ana i āna whakapakoko ki tōna ngākau, e whakatakoto ana i te tūtukitanga waewae, i tōna hē, ki mua i tōna mata, ā, e haere mai ana ki te poropiti; ko tāku, ko tā Ihowā, e whakahoki ai ki taua tangata i haere mai rā, ka rite ki te maha o āna whakapakoko. 5 Kia hopukia ai te whare o Īharaira i roto i ō rātou ngākau; kua tangata kē hoki rātou katoa ki ahau, nā ā rātou whakapakoko hoki.
6 "Mō reira mea atu ki te whare o Īharaira: Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Rīpenetā, tahuri mai i ā koutou whakapakoko; tahuri mai anō ō koutou mata i ā koutou mea whakarihariha katoa.
7 "Ā, ko te tangata o te whare o Īharaira, ko te tautangata anō e noho ana i roto i a Īharaira, e whakatangata kē ana ki ahau, e whakaara ana i āna whakapakoko ki tōna ngākau, e whakatakoto ana i te tūtukitanga waewae, i tōna hē, ki mua i tōna mata, ā, e haere mai ana ki te poropiti ki te rapu i tāku tikanga i a ia; māku ake anō, mā Ihowā, e whakahoki kupu ki a ia. 8 Ka ū atu hoki tōku mata ki taua tangata, ka meinga ia e ahau he mīharotanga hei tohu, hei whakatauki, ka hātepea atu anō ia e ahau i roto i tāku iwi; ā, ka mōhio koutou ko Ihowā ahau.
9 "Nā, ki te hē te poropiti i tāna kōrerotanga i tētahi kupu, nāku, nā Ihowā, taua poropiti i hē ai, ka pā tōku ringa ki a ia, ā, ka ngaro ia i ahau i roto i tāku iwi, i a Īharaira. 10 Ka waha anō e rātou tō rātou hē – ko te hē o te poropiti ka rite ki te hē o te tangata e rapu tikanga ana i a ia – 11 he mea kia kore ai te whare o Īharaira e kotiti atu i te whai i ahau ā muri ake nei, kei poke anō rātou ā muri ake nei i ō rātou pokanga kētanga katoa. Engari, kia waiho ai rātou hei iwi māku, ko ahau hoki hei Atua mō rātou, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."
12 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea: 13 "E te tama a te tangata, ki te hara te whenua ki ahau, ki te nui rawa te hē, ā, ka totoro tōku ringa ki reira, ā, ka whati i ahau tōna tokotoko, te taro; ka ungā anō e ahau te hemokai ki reira, ka hātepea anō e ahau te tangata me te kararehe o reira. 14 Ahakoa ko ēnei tāngata tokotoru, ko Noa, ko Raniera, ko Hopa, i reira, ko ō rātou wairua ake e ora i a rātou i tō rātou tika, e ai tā te Ariki, tā Ihowā.
15 "Ki te meinga e ahau he kīrehe kino kia tika nā waenganui i te whenua, ā, ka kore i a rātou, ka whakamōtītia, ā, kāhore he tangata e haere ana i reira i te wehi o ngā kīrehe; 16 ahakoa ko ēnei tāngata tokotoru i reira, e ora ana ahau, e ai tā te Ariki, tā Ihowā, e kore e ora ngā tama, ngā tamāhine, i a rātou. Ko rātou anake e ora, ka whakamōtītia ia te whenua.
17 "Ki te kawea atu rānei e ahau te hoari ki runga ki taua whenua, ā, ka mea, ‘E tika, e te hoari, nā waenganui i te whenua,’ ā, ka hātepea atu e ahau te tangata me te kararehe o reira; 18 ahakoa ko ēnei tāngata tokotoru i reira, e ora ana ahau, e ai tā te Ariki, tā Ihowā, e kore e ora ngā tama, ngā tamāhine i a rātou. Ko rātou anake e ora.
19 "Ki te tukua rānei e ahau te mate urutā ki taua whenua, ā, ka ringihia e ahau tōku weriweri ki runga ki taua wāhi, he mea toto, kia hātepea atu ai te tangata me te kararehe o reira; 20 ahakoa ko Noa, ko Raniera, ko Hopa, i reira, e ora ana ahau, e ai tā te Ariki, tā Ihowā, e kore te tama, te tamāhine rānei e ora i a rātou; ko rātou anake e ora i tō rātou tika.
21 "Nō te mea ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Tērā noa ake ina tukua e ahau āku whakawā kino e whā, te hoari, te hemokai, te kīrehe kino, te mate urutā ki Hiruhārama, hei hātepe atu i te tangata, i te kararehe o reira. 22 Otiia, nanā, ka toe ētahi mōrehu ki reira, ā, ka whakaputaina he tama, he tamāhine. Nanā, ka puta rātou ki a koutou, ā, ka kite koutou i tō rātou ara, i ā rātou mahi; ka whai whakamārietanga anō koutou mō te kino i kawea e ahau ki Hiruhārama, arā mō ngā mea katoa i kawea e ahau ki taua wāhi. 23 Ka whai whakamārietanga anō koutou i a rātou, ina kite koutou i tō rātou ara, i ā rātou mahi; ā, ka mōhio koutou, nā, ko tāku mahinga i ngā mea katoa i mahia e ahau ki reira, ehara i te mea kore take, e ai tā te Ariki, tā Ihowā."