Psalmaro 122

Kanto de suprenirado. De David.

1 Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi:

Ni iru en la domon de la Eternulo.

2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj,

Ho Jerusalem,

3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo,

En kiu ĉio kuniĝis.

4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo,

Laŭ la moro de Izrael,

Por glori la nomon de la Eternulo.

5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo,

Tronoj de la domo de David.

6 Deziru pacon al Jerusalem;

Bonan staton havu viaj amantoj.

7 Paco estu inter viaj muroj,

Bonstato en viaj palacoj.

8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru:

Paco estu al vi.

9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio,

Mi deziras al vi bonon.

A Song of Ascents; of David.

1 I was glad when they said unto me,

Let us go unto the house of Jehovah.

2 Our feet are standing

Within thy gates, O Jerusalem,

3 Jerusalem, that art builded

As a city that is compact together;

4 Whither the tribes go up, even the tribes of Jehovah,

For an ordinance for Israel,

To give thanks unto the name of Jehovah.

5 For there are set thrones for judgment,

The thrones of the house of David.

6 Pray for the peace of Jerusalem:

They shall prosper that love thee.

7 Peace be within thy walls,

And prosperity within thy palaces.

8 For my brethren and companions’ sakes,

I will now say, Peace be within thee.

9 For the sake of the house of Jehovah our God

I will seek thy good.