1 Kiu amas instruon, tiu amas scion;
Sed kiu malamas atentigon, tiu estas malsaĝulo.
2 Bonulo akiras favoron de la Eternulo;
Sed homo malica estos kondamnita.
3 Ne fortikiĝos homo per malvirto;
Sed la radiko de virtuloj ne ŝanceliĝos.
4 Brava virino estas krono por sia edzo;
Sed senhonora estas kiel puso en liaj ostoj.
5 La pensoj de virtuloj estas justeco;
La meditado de malvirtuloj estas malico.
6 La paroloj de malvirtuloj estas insido pri sango;
Sed la buŝo de virtuloj ilin savas.
7 La malvirtuloj renversiĝos kaj malaperos;
Sed la domo de virtuloj staros forte.
8 Oni laŭdas homon laŭ lia saĝo;
Sed perversulo estos hontigita.
9 Pli bona estas homo negrava, sed laboranta por si,
Ol homo, kiu serĉas honoron, sed al kiu mankas pano.
10 Virtulo kompatas la vivon de sia bruto;
Sed la koro de malvirtuloj estas kruela.
11 Kiu prilaboras sian teron, tiu havos sate da pano;
Sed kiu serĉas vantaĵojn, tiu estas malsaĝulo.
12 Malvirtulo serĉas subtenon de malnobluloj;
Sed la radiko de virtuloj donas forton.
13 Per siaj pekaj vortoj kaptiĝas malbonulo;
Sed virtulo eliras el mizero.
14 Per la fruktoj de sia buŝo homo bone satiĝas;
Kaj laŭ la merito de siaj manoj homo ricevas redonon.
15 La vojo de malsaĝulo estas ĝusta en liaj okuloj;
Sed saĝulo aŭskultas konsilon.
16 Malsaĝulo tuj montras sian koleron;
Sed saĝulo ignoras ofendon.
17 Kiu estas verama, tiu eldiras tion, kio estas ĝusta,
Sed falsama atestulo trompon.
18 Ofte nepripensita parolo vundas kiel glavo;
Sed la lango de saĝuloj sanigas.
19 Parolo vera restas fortike por ĉiam;
Sed parolo malvera nur por momento.
20 Malico estas en la koro de malbonintenculoj;
Sed ĉe la pacigantoj estas ĝojo.
21 Nenio malbona trafos virtulon;
Sed la malvirtuloj havas plene da malbono.
22 Abomenaĵo por la Eternulo estas buŝo mensogema;
Sed kiuj agas laŭ vero, tiuj plaĉas al Li.
23 Saĝa homo kaŝas scion;
Sed la koro de malsaĝuloj elkrias malsaĝecon.
24 La mano de diligentuloj regos;
Sed mano maldiligenta pagos tributon.
25 Zorgo en la koro de homo ĝin premas;
Sed amika vorto ĝin ĝojigas.
26 Al la virtulo estas pli bone, ol al lia proksimulo;
Sed la vojo de malvirtuloj ilin erarigas.
27 Maldiligenteco ne pretigos al si manĝon;
Sed homo diligenta havas riĉecon.
28 Sur la vojo de virto estas vivo,
Kaj ĝi estos ebenigita kontraŭ morto.
1 Chi ama la correzione ama la scienza, ma chi odia la riprensione è uno stupido.
2 L’uomo buono ottiene il favore dell’Eterno, ma l’Eterno condanna l’uomo pieno di malizia.
3 L’uomo non diventa stabile con l’empietà, ma la radice dei giusti non sarà mai smossa.
4 La donna virtuosa è la corona del marito, ma quella che fa vergogna gli è un tarlo nelle ossa.
5 I pensieri dei giusti sono equità, ma i disegni degli empi sono frode.
6 Le parole degli empi insidiano la vita, ma la bocca degli uomini retti procura liberazione.
7 Gli empi, una volta rovesciati, non sono più, ma la casa dei giusti rimane in piedi.
8 L’uomo è lodato in proporzione del suo senno, ma chi ha il cuore pervertito sarà disprezzato.
9 È meglio essere in umile stato e avere un servo, che fare il superbo e mancare di pane.
10 Il giusto ha cura della vita del suo bestiame, ma il cuore degli empi è crudele.
11 Chi coltiva la sua terra avrà pane da saziarsi, ma chi va dietro ai fannulloni è privo di senno.
12 L’empio desidera la preda dei malvagi, ma la radice dei giusti porta il suo frutto.
13 Nel peccato delle labbra sta un’insidia funesta, ma il giusto sfuggirà a tale avversità.
14 Per il frutto della sua bocca l’uomo è saziato di beni, e a ognuno è reso secondo l’opera delle sue mani.
15 La via dello stolto è diritta ai suoi occhi, ma chi ascolta i consigli è saggio.
16 Lo stolto lascia scorgere subito il suo cruccio, ma chi maschera un’offesa è uomo prudente.
17 Chi dice la verità proclama ciò che è giusto, ma il falso testimone parla con inganno.
18 C’è chi, parlando senza riflettere, trafigge come spada, ma la lingua dei saggi procura guarigione.
19 Il labbro veritiero è stabile per sempre, ma la lingua bugiarda non dura che un istante.
20 L’inganno è nel cuore di chi trama il male, ma per chi nutre propositi di pace c’è gioia.
21 Nessun male colpisce il giusto, ma gli empi sono pieni di guai.
22 Le labbra bugiarde sono un abominio per l’Eterno, ma quelli che agiscono con sincerità gli sono graditi.
23 L’uomo prudente nasconde quello che sa, ma il cuore degli stolti proclama la loro follia.
24 La mano dei diligenti dominerà, ma la pigra sarà per il lavoro forzato.
25 Il dolore che è nel cuore dell’uomo lo abbatte, ma la parola buona lo rallegra.
26 Il giusto indica la strada al suo compagno, ma la via degli empi li fa smarrire.
27 Il pigro non arrostisce la sua caccia, ma la solerzia è per l’uomo un tesoro prezioso.
28 Nel sentiero della giustizia sta la vita, e nella via che essa traccia non c’è morte.