1 Se homo ofte admonita restos obstina,

Li subite pereos sen ia helpo.

2 Kiam altiĝas virtuloj, la popolo ĝojas;

Sed kiam regas malvirtulo, la popolo ĝemas.

3 Homo, kiu amas saĝon, ĝojigas sian patron;

Sed kiu komunikiĝas kun malĉastulinoj, tiu disperdas sian havon.

4 Reĝo per justeco fortikigas la landon;

Sed donacamanto ĝin ruinigas.

5 Homo, kiu flatas al sia proksimulo,

Metas reton antaŭ liaj piedoj.

6 Per sia pekado malbona homo sin implikas;

Sed virtulo triumfas kaj ĝojas.

7 Virtulo penas ekkoni la aferon de malriĉuloj;

Sed malvirtulo ne povas kompreni.

8 Homoj blasfemantaj indignigas urbon;

Sed saĝuloj kvietigas koleron.

9 Se saĝa homo havas juĝan aferon kun homo malsaĝa,

Tiam, ĉu li koleras, ĉu li ridas, li ne havas trankvilon.

10 Sangaviduloj malamas senkulpulon;

Sed virtuloj zorgas pri lia vivo.

11 Sian tutan koleron aperigas malsaĝulo;

Sed saĝulo ĝin retenas.

12 Se reganto atentas mensogon,

Tiam ĉiuj liaj servantoj estas malvirtuloj.

13 Malriĉulo kaj procentegisto renkontiĝas;

La Eternulo donas lumon al la okuloj de ambaŭ.

14 Se reĝo juĝas juste malriĉulojn,

Lia trono fortikiĝas por ĉiam.

15 Kano kaj instruo donas saĝon;

Sed knabo, lasita al si mem, hontigas sian patrinon.

16 Kiam altiĝas malvirtuloj, tiam multiĝas krimoj;

Sed virtuloj vidos ilian falon.

17 Punu vian filon, kaj li vin trankviligos,

Kaj li donos ĝojon al via animo.

18 Se ne ekzistas profetaj predikoj, tiam popolo fariĝas sovaĝa;

Sed bone estas al tiu, kiu observas la leĝojn.

19 Per vortoj sklavo ne instruiĝas;

Ĉar li komprenas, sed ne obeas.

20 Ĉu vi vidas homon, kiu tro rapidas kun siaj vortoj?

Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.

21 Se oni de infaneco kutimigas sklavon al dorlotiĝado,

Li poste fariĝas neregebla.

22 Kolerema homo kaŭzas malpacojn,

Kaj flamiĝema kaŭzas multajn pekojn.

23 La fiereco de homo lin malaltigos;

Sed humilulo atingos honoron.

24 Kiu dividas kun ŝtelisto, tiu malamas sian animon;

Li aŭdas la ĵuron kaj nenion diras.

25 Timo antaŭ homoj faligas en reton;

Sed kiu fidas la Eternulon, tiu estas ŝirmita.

26 Multaj serĉas favoron de reganto;

Sed la sorto de homo dependas de la Eternulo.

27 Maljusta homo estas abomenaĵo por virtuloj;

Kaj kiu iras la ĝustan vojon, tiu estas abomenaĵo por malvirtulo.

1 L’uomo che, dopo essere stato spesso ripreso, irrigidisce il collo, sarà abbattuto all’improvviso e senza rimedio.

2 Quando i giusti sono numerosi il popolo si rallegra, ma quando domina l’empio il popolo geme.

3 L’uomo che ama la sapienza rallegra suo padre, ma chi frequenta le prostitute sperpera i suoi beni.

4 Il re, con la giustizia, rende stabile il paese; ma chi ama i regali, lo rovina.

5 L’uomo che lusinga il prossimo gli tende una rete davanti ai piedi.

6 Nella trasgressione del malvagio c’è un’insidia, ma il giusto canta e si rallegra.

7 Il giusto conosce la causa dei poveri, ma l’empio non ha intendimento né conoscenza.

8 I beffardi soffiano nel fuoco delle discordie cittadine, ma i saggi calmano le ire.

9 Se un saggio viene a contesa con uno stolto, quello va in collera e ride, e non c’è da intendersi.

10 Gli uomini sanguinari odiano chi è integro, ma gli uomini retti proteggono la sua vita.

11 Lo stolto dà sfogo a tutta la sua ira, ma il saggio trattiene la propria.

12 Quando il sovrano dà retta alle parole bugiarde, tutti i suoi ministri sono malvagi.

13 Il povero e l’oppressore s’incontrano, l’Eterno illumina gli occhi di entrambi.

14 Il re che fa giustizia ai miseri secondo verità, avrà il trono stabile per sempre.

15 La verga e la riprensione danno sapienza, ma il fanciullo lasciato a sé stesso fa vergogna a sua madre.

16 Quando abbondano gli empi, abbondano le trasgressioni, ma i giusti ne vedranno la rovina.

17 Correggi tuo figlio; egli ti darà conforto e procurerà gioie alla tua anima.

18 Quando non c’è visione, il popolo è senza freno, ma beato colui che osserva la legge!

19 Uno schiavo non si corregge a parole; anche se comprende, non ubbidisce.

20 Hai tu visto un uomo precipitoso nel suo parlare? C’è più da sperare da uno stolto che da lui.

21 Se uno alleva delicatamente da bambino il suo servo, questo finirà per volere essere figlio.

22 L’uomo irascibile fa nascere contese, e l’uomo collerico abbonda in trasgressioni.

23 L’orgoglio abbassa l’uomo, ma chi è umile di spirito ottiene gloria.

24 Chi fa società con il ladro odia la sua anima; egli ode la maledizione e non dice nulla.

25 La paura degli uomini costituisce una trappola, ma chi confida nell’Eterno è al sicuro.

26 Molti cercano il favore del principe, ma l’Eterno fa giustizia a ognuno.

27 L’uomo iniquo è un abominio per i giusti, e chi cammina rettamente è un abominio per gli empi.