1 Sentencoj de Salomono, filo de David, reĝo de Izrael:

2 Por scii saĝon kaj moralinstruon;

Por kompreni parolojn de prudento;

3 Por ricevi instruon pri saĝo,

Vero, justo, kaj honesto;

4 Por doni al la malkleruloj spriton,

Al la junulo scion kaj singardemon.

5 Saĝulo aŭdu kaj plimultigu sian scion,

Kaj prudentulo akiros gvidajn kapablojn,

6 Por kompreni sentencon kaj retoraĵon,

La vortojn de saĝuloj kaj iliajn enigmojn.

7 La timo antaŭ la Eternulo estas la komenco de sciado.

Saĝon kaj instruon malpiuloj malestimas.

8 Aŭskultu, mia filo, la instruon de via patro,

Kaj ne forĵetu la ordonon de via patrino;

9 Ĉar ili estas bela krono por via kapo,

Kaj ornamo por via kolo.

10 Mia filo, se pekuloj vin logos,

Ne sekvu ilin.

11 Se ili diros: Iru kun ni,

Ni embuskos por mortigi,

Ni senkaŭze insidos senkulpulojn;

12 Kiel Ŝeol ni englutos ilin vivajn,

Kaj la piulojn kiel irantajn en la tombon;

13 Ni trovos diversajn grandvaloraĵojn,

Ni plenigos niajn domojn per rabaĵo;

14 Vi lotos meze inter ni,

Unu monujo estos por ni ĉiuj:

15 Mia filo, ne iru la vojon kune kun ili;

Gardu vian piedon de ilia vojstreko,

16 Ĉar iliaj piedoj kuras al malbono,

Kaj rapidas, por verŝi sangon.

17 Ĉar vane estas metata reto

Antaŭ la okuloj de ĉiu birdo.

18 Kaj ili embuskas sian propran sangon,

Ili insidas siajn proprajn animojn.

19 Tiaj estas la vojoj de ĉiu, kiu avidas rabakiron;

Ĝi forprenas la vivon de sia posedanto.

20 La saĝo krias sur la strato;

Ĝi aŭdigas sian voĉon sur la placoj;

21 Ĝi vokas en la ĉefaj kunvenejoj, ĉe la pordegaj enirejoj;

En la urbo ĝi diras siajn parolojn.

22 Ĝis kiam, ho malkleruloj, vi amos nescion?

Kaj al blasfemantoj plaĉos blasfemado,

Kaj senprudentuloj malamos scion?

23 Returnu vin al mia predikado;

Jen mi eligos al vi mian spiriton,

Mi sciigos al vi miajn vortojn.

24 Ĉar mi vokis, kaj vi rifuzis;

Mi etendis mian manon, kaj neniu atentis;

25 Kaj vi forĵetis ĉiujn miajn konsilojn,

Kaj miajn predikojn vi ne deziris:

26 Tial ankaŭ mi ridos ĉe via malfeliĉo;

Mi mokos, kiam timo vin atakos.

27 Kiam la timo atakos vin kiel uragano,

Kaj via malfeliĉo venos kiel ventego,

Kiam venos al vi mizero kaj sufero:

28 Tiam ili min vokos, sed mi ne respondos;

Ili min serĉos, sed min ne trovos.

29 Tial ke ili malamis scion,

Kaj timon antaŭ la Eternulo ili ne deziris havi,

30 Ili ne deziris miajn konsilojn,

Ili malestimis ĉiujn miajn predikojn:

31 Ili manĝu la fruktojn de sia agado,

Kaj ili satiĝu de siaj pripensoj.

32 Ĉar la kapricoj de la malsaĝuloj ilin mortigas,

Kaj la senzorgeco de la senorduloj ilin pereigas.

33 Sed kiu min aŭskultas, tiu loĝos sendanĝere,

Kaj estos trankvila, kaj ne timos malbonon.

1 Proverbi di Salomone, figlio di Davide, re d’Israele;

2 perché l’uomo conosca la sapienza e l’istruzione, e comprenda i detti sensati; 3 perché riceva istruzione riguardo al buon senso, la giustizia, l’equità, la rettitudine; 4 per dare accorgimento ai semplici e conoscenza e riflessione al giovane. 5 Il saggio ascolterà e accrescerà il suo sapere; l’uomo intelligente ne trarrà buone direttive 6 per capire i proverbi e le allegorie, le parole dei saggi e i loro enigmi.

7 Il timore dell’Eterno è il principio della scienza; gli stolti disprezzano la sapienza e l’istruzione.

8 Ascolta, figlio mio, l’istruzione di tuo padre e non rifiutare l’insegnamento di tua madre; 9 poiché saranno un fregio di grazia sul tuo capo e monili al tuo collo.

10 Figlio mio, se i peccatori ti vogliono sedurre, non dare loro retta. 11 Se ti dicono: "Vieni con noi, mettiamoci in agguato per uccidere; tendiamo insidie, senza motivo, all’innocente; 12 inghiottiamoli vivi, come il soggiorno dei morti, e tutti interi come quelli che scendono nella tomba; 13 noi troveremo ogni sorta di beni preziosi, riempiremo le nostre case di bottino; 14 tu estrarrai a sorte la tua parte con noi, non ci sarà fra noi tutti che una borsa sola", 15 figlio mio, non ti incamminare con loro; trattieni il tuo piede lontano dal loro sentiero; 16 poiché i loro piedi corrono al male ed essi si affrettano a spargere il sangue. 17 Si tende invano la rete davanti a ogni sorta di uccelli; 18 ma costoro pongono agguati al loro proprio sangue e tendono insidie alla loro stessa vita. 19 Questa è la sorte di chiunque è avido di guadagno; esso toglie la vita a chi lo possiede.

20 La sapienza grida per le vie, fa udire la sua voce per le piazze; 21 negli incroci affollati essa chiama, all’ingresso delle porte, in città, pronuncia i suoi discorsi: 22 "Fino a quando, o ingenui, amerete l’ingenuità? Fino a quando gli schernitori prenderanno gusto a schernire e gli stolti avranno in odio la scienza? 23 Volgetevi ad ascoltare la mia riprensione; ecco, io farò sgorgare su di voi il mio spirito, vi farò conoscere le mie parole. 24 Ma poiché quando ho chiamato avete rifiutato di ascoltare, quando ho steso la mano nessun vi ha badato, 25 anzi avete respinto ogni mio consiglio e della mia correzione non ne avete voluto sapere, 26 anche io riderò delle vostre sventure, mi farò beffe quando lo spavento vi piomberà addosso; 27 quando lo spavento vi piomberà addosso come una tempesta, quando la sventura vi investirà come un uragano, e vi cadranno addosso la distretta e l’angoscia. 28 Allora mi chiameranno, ma io non risponderò; mi cercheranno con premura ma non mi troveranno. 29 Poiché hanno odiato la scienza, non hanno scelto il timore dell’Eterno 30 e non hanno voluto sapere dei miei consigli e hanno disprezzato ogni mia riprensione, 31 si nutriranno del frutto della loro condotta, e saranno saziati dei loro propri consigli. 32 Poiché lo sviamento degli insensati li uccide e la compiacenza degli stolti li fa morire; 33 ma chi mi ascolta se ne starà al sicuro, vivrà tranquillo, senza paura di alcun male".